ილია მეორე (ათეისტის პოზიცია)

პირველ რიგში, მინდა მოგახსენოთ, რომ ვარ ათეისტი, ჩემი დამოკიდებულება ნებისმიერი რელიგიისადმი არის ასეთი (ძალიან მარტივად რომ ავხსნა): რელიგია არის მარაზმი, რომელიც მოიგონეს ადამიანებმა მასების სამართავად. მან გარკვეული პოზიტიური როლიც კი შეასრულა გასულ საუკუნეებში მთელ დედამიწაზე, 21–ე საუკუნეში კი ის არის სრული ანაქრონიზმი.

მაგრამ რელიგია იქეთ გადავდოთ... თვითონ პატრიარქი ილია მეორე მინდა შევაფასოთ. ეს კაცი ზოგისთვის წმინდანია, ზოგისთვის რუსეთის აგენტი, ზოგისთვის დაღლილი მოხუცი, ზოგისთვის ბნელი, ზოგისთვის კაგებეშნიკი, ზვიადის მტერი და ასე შემდეგ.

ჩემთვის, მიუკერძოებელი ათეისტისთვის ( ) კი ის იმით არის საინტერესო, რომ არის უჭკვიანესი საზოგადოებრივი და პოლიტიკური ფიგურა.

ამ კაცმა რასაც მიაღწია – გავლენას, ავტორიტეტს, ძალაუფლებას, ყველაფერს მიაღწია თავისით, საკუთარი ძალებით და შექმნა გავლენიანი, უძლიერესი ორგანიზაცია. რაც არ უნდა ვთქვათ, ეს ასეა.

ფაქტია, დღესაც კი, ოთხმოცდა (რამდენისაა ) წლის რელიგიურ ლიდერს ფეხქვეშ ჰყავს გაფენილი ხელისუფლება, საზოგადოება და თვით საერთაშორისო საზოგადოებაც კი, რომელსაც საქართველოსთან შეხება აქვს. მაგალითად, აშშ–ის ელჩი უკვე თავს ვალდებულად თვლის პერიოდულად ეახლოს ცოლთან ერთად, მოიკითხოს და საჩუქრებიც მიუტანოს.

მას ებრძვიან მრავალი წელი ძალიან აგრესიულად, უზარმაზარი ფინანსების მქონე ძალები, მაგრამ, ფაქტობრივად, ის ისევ ხელშეუხებლად დარჩა. ერთადერთი, რასაც ილიას მოწინააღმდეგეები ელოდებიან, მისი გარდაცვალებაა, იმიტომ რომ სხვანაირად ვერ მოარყიეს ტახტიდან, რაც, ფაქტობრივად, ანტიპატრიარქისტების დამარცხებას ნიშნავს ილოს მიერ.

რას ცუდს აკეთებს და რას კარგს, ეგ სხვა თემაა. ფაქტია, ამ პერსონამ თავისი მიზნები ბრწყინვალედ განახორციელა: შექმნა ის, რაც ვერ შექმნა საქართველოს ვერცერთმა ხელისუფლებამ: ძლიერი, ორგანიზებული ინსტიტუტები, საგარეო დაზვერვა (საჭირო ქვეყნებში, ბერ–მონაზვნების სახით), საშინაო ძლიერი აგენტურული ღია და ფარული ქსელი, რუსეთის საპატრიარქო დღემდე რომ არ აღიარებს აფხაზეთ–ოსეთს, ესეც მთლიანად ილიას დამსახურებაა. ძალიან ბევრი ისეთი ზოგადეროვნული და სახელწიფოებრივი პროექტი განახორციელა, რომელსაც სახელმწიფო ვერ და არ გააკეთებდა. ბევრი რამის შესახებ ინფორმაციაც არ გვაქვს და საიდუმლოდ კეთდება, დიდი ალბათობით.



ამ შემთხვევაში არ მაინტერესებს არც რელიგია, არც ჯიპიანი მღვდლები, არც სხვა რამ. ვსაუბრობ პერსონა ილია შიოლაშვილზე – ძალიან ჭკვიან, წინდახედულ, ძლიერ დიპლომატზე, უეშმაკეს და უცბიერეს ტიპზე, რომლის მსგავსი ფიგურა ქართველ ერს არ ჰყოლია უკანასკნელ საუკუნეებში.




ვინაიდან, პატივს ვცემ ყველა ჭკვიან და ძლიერ ადამიანს, მიუხედავად მათი მსოფლმხედველობისა, მე, ათეისტი ვაღიარებ, რომ ილო მაგარია. მისნაირი კიდევ დიდხანს არ გვეყოლება

ვინაა შენი ილო გველის წიწილო

მომავალი საპრეზიდენტო არჩევნები როდის არის?

შემოხაზეთ 8?

This post has been edited by sanakoev on 10 Jan 2014, 18:43

ბატონი მიშა და ბაქრაძე უფრო მაგრები არიენ,

მაგას პუტინმა და ეძიკამ გაუკეთეს ყცელაფერი

++++++++++++++++

იობი იაკობი ნაკლები არიან რამით? გაყვება მრევლი მაგათსაც და ნებისმიერს ვინც არ უნდა დაინოშნოს შემდეგ პატრიარქად

გორდა

ნამდვილად არ გეძინება? :დ

ნეტა რატომ. : )))

This post has been edited by ცერცვა on 10 Jan 2014, 18:42

გორდა
იმიტომაც სთხოვს ღმერთი ადამიანს მის მიმართ რწმენას რომ ასეთი შეზღუდულია ჩვენი აზროვნება, შენი პოსტი კი ამის უკიდურესი მაგალითია

რასკუდახტალსია ........
















123456789

ეგ ადამიანი არის ყველაზე ძლიერი პოლიტიკოსი საქართველოში ვინც კი ბოლო ორასი წელი ყოფილა. დაჟე სტალინზე და ედიკაზე ძლიერიც.

გორდა
ეხლა შენ ის თქვი, რელიგია რომ მასების სამართავადაა შექმნილი ეგ ატეიზმთან, ანუ ღMერთის არ არსებობის რწმენასთან რა კავშირშია? იქნებ ღმერთი არსებობს და ადამიანები ამახინჯებენ მის მოძღვრებებს? სანამ რელიგია და ღმერთი ერთმანეთთან გაიგივდება მანამდე მორწმუნეებსაც პრობლემა ექნებათ რწმენასთან და ატეისტებსაც თავის შეხედულებებთან

უსასრულო სამყაროში, სადაც ადამიანი დროში და სივრცეში არც არსებობს იმდენად პატარაა, რატომ აქვს იმის პრეტენზია, რომ მტკიცებითი ფორმით ისაუბროს ისეთ სუბსტანციაზე როგორიც ღმერთია?

გორდა

თეა და ხერხემალი (post #18936429)


უკეთესეი საავატარე ; )

მიმაგრებული სურათი

გორდა
+1
აჰა, ებრაელების სახელით სანთელი დაგინთე

როგორც ჩანს არასწორად ებრძვიან

მიშას მთელი მაშინდელი ოპოსპექტრი ებრძოდა, მაგრამ იმის გამო რომ სწორად არ ებრძოდენ მიშა უფრო და უფრო ძლიერდებოდა, მარტო ბიძომ შეუტია სწორად და ამოატრიალა კიდეც

This post has been edited by ხარონი on 10 Jan 2014, 19:09

პლაგიატობისთვის რომ გიჩივლონ - არ გეშინია?



პ.ს. ბრძენი კაცია, ოღონდ ცოტა დააგვიანდა თავისი სიბრძნის გადამკიდეს!

ხელისუფლების წარმომადგენელი ილიას კი არ ეფინებიან არამედ პატრიარქს

მომავალ პატრარქსაც რომ დაუჩოქებენ მერე იქნებ მიხვდე

აბსლუტურად ზუსტი ანალიზია ერთი ასიც არ ტყუის.

განვავრცობ უფრო დეტალურად:

მაფიოზობანა გითამაშიათ?

ირაკლიმ ამ 20 წელში ყველაზემაგრად ითამაშა მაფიოზობანა. გენუალურად გადაანაწილა ტაქტიკა ამ 20 წელზე და მიიღო ბოლოში მინი იმპერია, რომლის მეფე კი არა ღმერთიც კი გახდა.

გენიალური პოლიტიკოსია, ამაზე ორი აზრი არაა, 20 წელია ზუსტად თვალა ყველა თავისი ნაბიჯი.

90-იანებში ძირითადად პოლიტიკოსებზე მუშაობდა, რადგან პოლიტ-სოციალურ საკითხებში ნიჰილიზმით იყვნენ დაკავებული.
პოლიტიკოსებს ისე უძვრებოდა, რომ დიდად ხალხს არ იმტერებდა, რადგან იცოდა ადრე თუ გვიან მოვიდოდა დრო, როცა ხალხის გულები უნდა მოეგო.

და აი დადგა ნაცების მოსვლის დროც და ირაკლიმ, რომელსაც მხეცი ყნოსვა აქვს, ეგრევე ისქესა ყველაფერი, იგრძნო რომ ეს იყო ყველაზე მომგებიანი დრო გხდარიყო პოლიტიკური ფიგურა, რომელიც ყველაზე პოპულარული იქნებოდა.

განსაკუთრებით კი ნაცების კრიზისისას გამდირდა, როცა ხალხის პროტესტი ძალიან გაიზარდა.
რას აკეთებს ის:

ერთი მხრივ ის არ მიდის პირდაპირ კონფრონტაციაზე ნაცებთან, ამავე დროს ის ყველას გვიტოვებს შთაბეჭდილებას, რომ ანტინაცია.
მისი ყველა განცხადება იყო ორაზროვანი. ნაცებიც და ოპოებიც ერთნაირი წარმატებით აბამენ მის გაკეთებულ ქოთანს ყურს საკუთარ მხარეს და ამით ის ძლიერდება მხოლოდ. მის განცხადებებს არანაირი დივიდენდები არ მიუცია არც ერთი მხარისთვის. მხოლოდ მას: მოლ, ორივე მხარე სირია პატრიარქი კი გენიოსია, მარტო მას უნდა მივყვეთ.

ამ დროს ნაცები კრიზისის გამო თითქმის უათმაგებენ დაფინანსებას (სავარაუდოდ ეს დებილი ვანოს ინიციატივა იყო, ვო პრიკი ნაცლიბერასტების აზრისა).
ბ-ნი ირაკლი იღებს ამ დაფინანსებას ი ნი დუმაია ა დრუგომ და იწყებს ამ ფულით პერიის გაძლიერებას. თან პარალელურად ყველას გვიტოვებს შთაბეჭდილებას, რომ ეკლესია ოპოზიციაა.

რიგითი მღვდლები ანტინაცურ ქადაგებებს აწვებიან და აწვებიან, ხალხს გეშავენ და გეშავენ. ხოლო პოლიტიკური ნიჰილიზმის და ოპოზიციის არ არსებოვის პირობებში კი ეკლესია ანტინაცური მოსახლეობის უკანასკნელი თავშესაფარია. ფაქტიურად მარადიულობას მიაღწია.

მას სინოდში ყავს იობიც და კალისტრატეც, თითქოს ყველამ ვიცით რომ ილოც იობის პოზიციისაა, სხბანაირად არც შეიძლება, მაგრამ არსად არ ჩანს რო ირაკლის კალისტრატე ნაკლებად უყვარს, ან ზღუდავს, არსად არ ფფიქსირდება ეს, არც ერთი ფაქტით არ მყარდება, ორმაგი თამაშის მასტერკლასი.

ამ მხრივ ბიძოს გამოჩენა კი ძალიან არასასიამოვნო ფაქტია, ნაცების პერიოდი გარანტირებული სტაბილურობა და აღმასვლაა, პოსტნაცური საქრთველო კი სრულიად არაპროგნოზირებადია და ბოლო 9 წელში აწყობილ სისტემას იქ მუშაობა ძაან გაუჭირდება.

ესეც პირველმა იგრძნო ძია ილუშამ და ბიძოს შეტენვა დაიწყო, ისევ 90-იანების ტაქტიკას დაუბრუნდა, თუმცა ახლა ხალხი სხვაა და ის ტაქტიკა არ ჭრის და გენიალური ტაქტიკა მოიგონა: ის დაბერდა!

უცებ წამოიწია იაკობი რომელიც აქამდე არ ჩანდა და რომლიც ძაან დებილია. ილია მიხვდა, რომ იმისთვის რომ მისი რეიტინგი მუდმივი იყოს ის უნდა დაბერდეს ან მოკვდეს, რადგან სიტუაცია ახლა არის ცუგცვანგი და ნებუსმიერი ხოდი რომელსაც საპატრიარქო გააკეთებს არის წამგებიანი.

ამიტომაც ილო ბერდება, ვეღარ აკონტროლებს სიტუაციას, ბნელი და აგრესოული სასტავუ იღებს ხელშუ ძალაუფლებას, ეს უნდა ილოსაც.
მან იცის რომ დრო საპატრიარქოს საწინააღმდეგოდ მუშაობს, ხოლო იმისთვის რომ მისი სახელი უფრო დიდად გამოჩნდეს მემრე რაც შეიძლება დებილებმა უნდა მართონ, რათა განსხვავება თვალსაჩუინო იყოს.

მორჩა ბატონო ილიამ ხელი აიღო ყველანაირ აქტიურობაზე, მან მოიგო მაფიოზობანა, მას წმინდანად შერაცხავენ, მომავალ უბედურებებს კი იაკობს მიაწერენ.

ის რომ ის ეკლესია რაც მან აშენა ეს მისი სიკვდილის მერე დაინგრევა იმუ პოხუი.
მან მოიგო თამაში ის გამარჯვებულია, ის წმინდანია, თუ გინდათ კარტსაც გაჩვენებთ რომ მაფიოზი იყო

აი ეგრე იყო ეგ ამბავი.
მის უჭკვიანესიბას მხოლოდ სულელი დააყენებს ეჭქვეშ.

ის არ თამაშობდა არც კგბ-ს თამაშ-ს (უფრო სწორად მხოლოდ 90 წლამდე), არც ედიკასას, არც მიშასას, არც ბიძოსას, არც ხალხისას, არც ქრისტიანობისას და დაჟე არც ეკლესიისას, ის საკუთარ წაუგებელ თამაშს თამაშობდა და შეგვისრულა პა პოლნოი

ჭირი იქა, ლხინი აქა, Fინიტა ლა კომედია