ცხრა თვე მუცლით გატარებდა, გშვა ჭეშმარიტ ქართველად,
დღე და ღამე ლოცულობდა - ყოფილიყავ ჯანმრთელად.
დედის თვალებს უხაროდა, დედის გული ხვდებოდა,
რომ პატარა მზეჭაბუკი ლიდერი გახდებოდა.
დედა გრძნობდა, რომ ჭორვილა შენთვის იყო პატარა,
იფრინეო - მისმა ლოცვამ ცხრა მთა გადაგატარა.
კაპიკს კაპიკს აწებებდი მთელი ახალგაზრდობა.
ერთი გქონდა მთავარ მიზნად - დედის გულის ვარდობა.
დედის ლოცვამ ძალა მოგცა კერას დაბრუნებოდი,
„რაც ვიშოვნე თქვენთვის მინდა“- ყველას გვეუბნებოდი.
დაგვიბრუნე შემართება, წართმეული ღირსება,
სახლები და ეზოები ოცნებებით ივსება.
დედაც ხარობს სიხარულით ამერის და იმერის,
თითქოს ისევ აკვანში ხარ- ზის და ნანას გიმღერის.
დილით ადრე უნდა ადგეთ, ეგებ გამოიძინოთ,
ბიძინაზე ჩვენ ვილოცებთ, ქალბატონო ციცინო
იჩქარეთ!
საკონკურსო მასალა მ/წლის 10 მარტამდე უნდა წარადგინოთ შუშის სასახლეში
გამარჯვებულს "მოქალაქე" სამს არა, მხოლოდ ერთ მაგარ სურვილს უსრულებს!
გისუვებთ წარმატებას