"ზედმეტად პოლიტიზებულობა" უარყოფითი ეპითეტია შენთვის?
(მით უფრო ჩვენნაირ ქვეყანაში, სადაც მაგ ორი სიტყვის ხსენებისას ირონიაზე მეტი სევდა უნდა მოდიოდეს, წესით).
სიზედმეტის სუბიექტური აღქმა იქით იყოს და, ნაკლებად პოლიტიზებულებსაც რომ აეთვალწუნებინათ, არც მათ გაემტყუნებოდათ.
აბა სრულიად აპოლიტიკურები არაფერს იზამდნენ ისედაც...
იმის იქით კი, ზომიერი ხუმრობა გარდაცვლილ ოთარ კობერიძეზეც კი შეიძლება კაცო.
მისი კინოგმირებისადმი სიყვარულის და დამახსოვრებადობის, ან გარდაცვალების გამო გულის დაწყდომის
ვირტუალურ პათეტიკურ პარამეტრებში კიდე ნაღდად ვერავის შევეჯიბრები...
ახლა თუ ნაკლებად მწყდება გული, ხვალ ზეგ რომ ვნახავნ მის როლებს, მერე მეტად დამწყდება, ვიცნობ ჩემ თავს, არაა პრობლემა

ძველი ხალხი კიდე ბევრ ჭკვიანურთან ერთად სისულელესაც ბევრს ბჟუტურობდა.
ერთი გემოვნებაზე არ დაობენ და
მეორე _ გარდაცვლილებზე არ ამბობენ სულ არაფერს ან მხოლოდ კარგს
პ.ს. შეგეძლო შენ, როგორც ნაკლებ პოლიზიტებულს, მიშას ხსენება ყველაფრის ან კარგის თქმად ჩაგეთვალა
და პრობლემაც მოგვარდებოდა... მაგრამ არც შენ ხარ ეტყობა ბოლომდე აპოლიტიკური : )
პ.პ.ს
მიქელ-გაბრიელ, პრასწით გაოფებისთვის,
ხსოვნა იყოს!...