თანამედროვე ქართველი პოეტები

გასულ საუკუნეში დიდი პოეტები გვყავდა,
მაგრამ აუკვე ახალი ეპოქა დაიწყო, ახალი საუკუნე და ახალი ათასწლეული.
და საქართველო ახალ ტალანტებს ელის.

თქვენთვის ყველაზე გამორჩეული თანამედროვე პოეტი რომელია?

არც ერთი არ უქნია ღმერთს (სამწუხაროდ).

მწერლები კიდე ჰო, მარა პოეტებიდან არც ერთი არაა ისეთი, მე20 საუკუნის მართლა დიდ პოეტებს ცოტათი მაინც რო გავდეს.

უდიდესი ნაწილი ვერლიბრშია გადავარდნილი - დაწერენ უშველებელ გაურითმავ მინიატჲურებს და რატომღაც ლექსებად ასაღებენ (ხარანაულის მიმდევრები).

ერთი ნაწილი კი რითმავს (უფრო სწორად - პრეტენზია აქვს გარითმვის) მაგრამ ისეთი რითმებია - გულზე შემოგეყრება. გალაკტიონის მერე, უბრალოდ, სირცხვილია ასეთი ბანძი რითმები.

კიდევ არსებობს ერთი მცირერიცხვოვანი ნაწილი, რომელიც ლექსის ტექნიკურ მხარეს ძლიან კარგად ფლობს, მაგრამ... სათმელი არაფერი აქვს და სხვის აზრებს ლექსავს.

საკმაოდ მრავლად არიან უზნეო მატრაკვეცები - იაფფასიანი "ეპატაჟური" გამოხტომებით და სკანდალებით რო ცდილობენ თავიანთი უნიჭო ლექსების გაპიარებას

მოკლედ - მდგომარეობა საკმაოდ კრიზისულია.

ისეთი პოეტები არიან, რა, მარტო თინეიჯერი გოგოების გულის ასაჩუყებლად და fეისბუქზე დასაპოსტად რო გამოდგებიან. ვერც ერთზე ვერ იტყვი - დიდი პოეტიაო.




This post has been edited by Menestrel on 14 Mar 2015, 15:05

რითმის გარეშე ვერ ვუმუღამებ ლექსს......................





მაგრამ

გული ძგერს,გული,გული ძგერს,გული ძგერს,გული გული.

მბურძგლავს

ვინც ამბობს რომ თანამედროვე და მითუმეტეს ახალგაზრდა პოეტები არ გვყვავს, მაგარი პოეტები არ გვყვავს თანამედროვეები, იმაზე მარტივად შემიძლია ერთი რამის თქმა:

- ის არ იცნობს პოეზიას და მას არ ესმის პოეზია.

ეუფ)

თანამედროვე და ახალგაზრდა პოეტების მეტი რაა, მარა "მაგარი პოეტი" რომელია იმ თანამედროვეებიდან და ახალგაზრდებიდან, ეგაა საკითხავი.

აი ისეთი, მე20 საუკუნის ქართველ პოეტებს რო შეადარებ და არ შეგრცხვება)

რომელი, აბა?




This post has been edited by Menestrel on 14 Mar 2015, 22:29

Menestrel

ეგ გემოვნების საკითხია ჩემო კარგო და თან ეს შედარება რა უბედურებაა, შევაჯიბროთ?
პირადად მე როინ აბუსელიძე მომწონს ძალიან და ვერაფრით ვერ ვხვდები მაგალითად პაოლო იაშვილს რატომ უნდა შევადარო, ან რატომ უნდა შემრცხვეს.



This post has been edited by BELLA-DONNA on 14 Mar 2015, 22:37

ბესიკ ხარანაული

ჯარჯი ფხოველი
ტარიელ ჭანტურია
ვაჟა ხორნაული
გივი ალხაზიშვილი
ტარიელ ხარხელაური
ლია სტურუა

გიორგი საჯაია
ზვიად რატიანი
გაგა ნახუცრიშვილი
შოთა იათაშვილი
სოსო მეშველიანი
გიორგი ლობჟანიძე
თემურ ჩხეტიანი
შალვა ბაკურაძე
რატი ამაღლობელი
ლია ლიქოკელი
ბექა ახალაია
ნუკრი ბერეთელი
ირაკლი ბერია
ნიკა ჩერქეზიშვილი
თორნიკე ჭელიძე
როინ აბუსელიძე
გიორგი არაბული
მერაბ არაბული
სალომე ბენიძე
პაატა შამუგია
გიორგი კეკელიძე

და კიდევ არიან ბევრნი კარგები, მაგრები.

აქედან შეიძლება კიდევ ამოვარჩიო და ვთქვა ძალიან მაგრები. თუმცა, იყოს ასე, ვინც მიყვარს და გამახსენდა მაგარ თანამედროვეებზე.

BELLA-DONNA

იხ. თემის ავტორის პირველი პოსტის პირველი წინადადება

შედარება სულაც არ არის "უბედურება", მით უმეტეს - ისეთი პოეტური ტრადიციების მქონე ქვეყანაში, როგორიც საქართველოა.

ისე, როი აბუსელიძე მეც მომწონს, ბარე ორს მირჩევნია, ოღონდ დახვეწა აკლია.

პაოლო იაშვილს თუ შევადარებთ ძალიან კარგი იქნება, საინტერესო დასკვნებამდე მივალთ

Bobgure

უჰჰჰჰჰ!

ვარ ნაპოლეონი!..

მომკალით, იცოდეთ, მსოფლიოს დავიპყრობ,
ვიწამე ლუდხანის და ვიღაც ავარას,
ვნიშნავდი ჩემს რაზმში დიდ მხედართმთავარად,
სიკვდილიც შემთხოვდა: გრძნობები გავიყოთ,
მომკალით, იცოდეთ მსოფლიოს დავიპყრობ!

ვარ ნაპოლეონი!
მსოფლიოს ხმაურიც ფეხებში მედება,
მე არ მწამს ცრემლები, ხვეწნა თუ ვედრება,
არ მწამს ტრაგედია და მარცხი ცბიერი,
უკან არ დაიხევს ავარა მშიერი,
მოვმადლე ავარას მეფური იერი!

ვარ ნაპოლეონი!..
ქარები, წვიმები არის სასაცილო,
მოდით, რომანტიზმი ერთად გავაცილოთ
და ჩემთან დადექით ფერკმრთალი ვარდებით,
რადგან სიფერადეც გახდა სასაცილო,
მოდით, სიყვარულიც ერთად გავაცილოთ.

ვარ ნაპოლეონი,
ვიღაცა ოხერი თუ იმპერატორი!..
თქვენ ჩემთან მოხვედით? რა გინდათ, ბატონო?
და რაკი მოხვედით, ხართ გიჟი ან პოეტი,
ბრძოლა ხომ დაიწყო, დგას საღამოეთი
და მაინც იბრძოლეთ, გწამთ იმპერატორის.

ვარ ნაპოლეონი!..
მსოფლიო ცახცახებს და ვიგრძენ დაღუპვა,
არ შეცდეთ, მე სისხლი სულაც არ მწყურია,
არ მინდა ოცნების ეჭვებით გალუმპვა
და ვიცი დიდების შიში და შურია.
უბრალოდ, სამყარომ დამღუპოს, მწყურია!

ვარ ნაპოლეონი!..
როცა დავიპყარი სამყაროს ნაწილი
და როცა შევიგრძენი ცრემლები ნამდვილი,
როცა დავიკარგე ცრემლების ქაოსში
და როცა ღრიალით საშინლად დავოსდი,-
არ მსურდა ეჭვებით ოცნების დაღუპვა.

ვარ ნაპოლეონი!..
ლამაზი სიკვდილიც არ არის ამქვეყნად,
მიქარავს ტოლსტოი, ვკვდები ვით ათასი,
ვარ იმპერატორი და თანაც ჯამბაზი!
ძნელია ოცნების, იდეის განდევნა.
ზამთარიც ჩამოდგა ვით ქამელეონი.

ვარ ნაპოლეონი!..
ზამთარი სიმღერებს და ფერებს შეიცვლის,
დავმარცხდი? არ მჯერა და ალბათ შემრისხეს,
მე უკვე დამღუპა სიყალბემ ზამთარის
და სადღაც ივსება უაზროდ დავთარი.
და მეც შევეწირე ფერებს, ქამელეონს,
წადი, ჯანდაბამდის გზა გაქვს, ნაპოლეონ!
მასხრობა ყოფილა ადამის გენია,
დახურეთ ფარდები, ფარდები, მრცხვენია!

გაგა ნახუცრიშვილი

Menestrel

ყველა ჩამოთვლილის პოეზიას იცნობთ ?

ან ვისაც იცნობთ მანდედან საინტერესოა რა არ მოგწონთ : ))

თუმცა გემოვნების საკითხია და გემოვნება ყველას ერთნაირი არ აქვს : )))

Menestrel

მე არ მიმაჩნია შედარება სწორად, ანუ შედარება კი არა, შეჯიბრება. ,,ვინ უფრო მაგარია" - პათოსი არის ზუსტად ჩვენი, ქართველების ნაკლი, ასე ვფიქრობ. ყველა პოეტი ცალკე რომ განვიხილოთ და მოგვწონდე ან არ მოგვწონდეს ჯობია ვფიქრობ. თემის ავტორმა პირველ პოსტში რა დაწერა ეს ჩემს აზრს არ ცვლის ამ საკითხზე.

დახვეწა რაში გამოიხატება, კონკრეტულად რომელი ლექსის, რომელი ტაეპი უნდა დახვეწოს და უკეთსი და უფრო დახვეწილი როგორი იქნებოდა იქნებ მითხრა?

არ ვიცი როგორ უნდა შევადარო ( შევაჯიბრო) ან რა დასკვნამდე მივიდე და შენ თუ გაქვ რაიმე ხედვა ამ კუთხით გაგვიზიარე, მართლა დამაინტერესა.

პოეზია დოღი არ არის ერთმანეთს ვაჯიბროთ პოეტები : )) ..

თუმცა არიან მაგრები. გამორჩეულად მაგრები, როგორც ბესიკია ხარანაული მაგალითად .

Bobgure
მადლობა პასუხისთვის

ესენი ალბათ უფრო მე20 საუკუნეს მიეკუთვნებიან, ქრონოლოგიურადაც და ისედაც.
ამ ჯგუფს დავამატებდი ვახტანგ ჯავახაძეს - მართლაც კარგ პოეტს და (რაც უნდა უცნაურად მოგეჩვენოთ) რეზო ამაშუკელს.
ამასწინათ წავიკითხე ამაშუკელის ლექსები და, ჩემდა განსაცვიფრებლად, აღმოვაჩინე, რომ ეს თავისებური (to say the least) ადამიანი კარგი პოეტი ყოფილა.

რაც შეეხება თანამედროვეებს:

გიორგი საჯაია - მართლა ძალიან კარგი პოეტია. კიდევ უკეთესი იქნებოდა, ამ ბოლო დროს ვერლიბრზე გადასვლის მაგივრად ადრინდელი ხაზი რომ გაეგრძელებინა, დაეხვეწა და განევრცო.

ზვიად რატიანი - მე რაც წამიკითხავს - კარგია, მარა თავის ლექსებს ინტერნეტით რატო არ ასაჯაროვებს, ვერ ვხვდები)

გიორგი ლობჟანიძე
შოთა იათაშვილი
თემურ ჩხეტიანი
ლია ლიქოკელი (ძალიან კარგი გოგოა)
ირაკლი ბერია
გიორგი კეკელიძე

გაგა ნახუცრიშვილი
სოსო მეშველიანი
ბექა ახალაია
ნუკრი ბერეთელი
ნიკა ჩერქეზიშვილი (ამას ნაკლებად ეხება)
როინ აბუსელიძე
გიორგი არაბული ("რითმა - გაცვეთილი, ბანალური"-ო, თვითონვე ამბობს ძალიან კარგი ბიჭია)
მერაბ არაბული
კარგები არიან, თუმცა ეს პუნქტი, მეტ-ნაკლებად, ეხებათ:

ცოტა მძაფრად კია ნათქვამი, მარა აზრი გასაგებია მგონი.

შალვა ბაკურაძე - ამას მეტ-ნაკლებად ორივე პუნქტი ეხება - ვერლიბრისტებისაც და რითმდაუხვეწავებისაც)
თორნიკე ჭელიძე - ამასაც, მარა ჯერ ძალიან ახალგაზრდაა, თან ძალიან კარგი ბიჭი და დაიხვეწება, იმედია.
სალომე ბენიძე - კარგი პოეტია. თავიდან ცოტა უმარილო ვერლიბრებს წერდა, მერე ძალიან კარგი ლექსების წერა დაიწყო. ამ ბოლო დროს სენტიმენტალური მოთხრობების წერაზე გადავიდა იმედია, მალე დაუბრუნდება პოეზიას.

რატი ამაღლობელი

პაატა შამუგია

ბარემ მეც დავასახელებ (ჩემი აზრით) ძალიან კარგ თანამედროვე პოეტებს:
ზაზა თვარაძეს
და
დავით წერედიანს.

საერთოდ, ზემოთ ჩამოთვლილი პოეტები, ერთი-ორი გამონაკლისის გარდა, მართლა კარგები არიან (ანუ ძალიან კარგი გემოვნება გქონია

მაგრამ... მე-20 საუკუნე მაინც სხვა იყო, უფრო კონკრეტულად - მეოცე საუკუნის დასაწყისი და, კიდევ უფრო კონკრეტულად - გალაკტიონი.

რატომღაც მგონია, რომ გალაკტიონის მერე ქართული პოეზია უკან-უკან მიდის.

უფრო სწორად - გალაკტიონის ჩრდილშია მოქცეული და ამ ჩრდილიდან გამოსვლას ამაოდ ცდილობს (დაახლოებით ისე, როგორც რუსთაველის შემთხვევაში იყო).

და მაინც: მე-20 საუკუნეში იყვნენ (ჩემი აზრით) დიდი პოეტები: ტერენტი გრანელი, ტიციანი, პაოლო, მუხრანი...

დღევანდელ საქართველოში მე "დიდ პოეტს", როგორც ასეთს, ვერ ვხედავ.

ღმერთმა ქნას, მალე გამოჩენილიყოს.


P.S. გარკვეულწილად ლიტერატურა მართლაც დოღია და "ცხენთა შეჯიბრებაა" თავისი მერნებით და ლურჯა ცხენებით

This post has been edited by Menestrel on 15 Mar 2015, 01:36

შენ ვერ ხედავ და მე ვხედავ დიდ პოეტებს : ))

აი ბესიკს ვხედავ ხარანაულს, საჯაიას ვხედავ, რატიანს და შენ რატო აფასებ ვინ დიდიადა ვინ არა. მე დავწერე ვინც მიყვარს და ვისაც მაგარ პოეტებად ვთვლი, თუმცა გამორჩევა შეიძლებათქო აქედანაც.

ვიცი ეგ, კაი გემოვნება რომ მაქვს. : ))) და საერთოდაც გემოვნების ამბავია ყყველაფერი, პოეზიაც.

რითმის დახვეწას რას ეძახი შენ ვერ გავიგე რა , ურითმოებს რო წერენ გარითმონ თუ რანაირად დახვეწონ მიუთითე ბარემ გცოდნია და, ზუსტად თქვი აბა რას როგორ დახვეწდი ან რააა დასახვეწი.

რაც შეეხება იმას რომ მე20 საუკუნეს ეკუთვნნიანო, ეს პოეტები :

ბესიკ ხარანაული

ჯარჯი ფხოველი
ტარიელ ჭანტურია
ვაჟა ხორნაული
გივი ალხაზიშვილი
ტარიელ ხარხელაური
ლია სტურუა
და ვახტანგ ჯავახაძე.

მე-20 როგორ ეკუთვნიან როცა დღესაც წერენ ? თან მგონი იმაზე მეტს რაც მე-20 საუკუნეში დაწერეს .

თანა-მედროვეები არიან ესენიც ისევე როგორც საჯაია და რატიანი.

თუ ახალგაზრდების თქმა გინდა და "თანამედროვეში" გულისხმობ ახალგაზრდებს ეგეც უნდა თქვა მაშინ..

გალაკტიონი დიდია. მაგარი. მიყვარს.

გალაკტიონს ნუ დაელოდები აღარ გამოჩნდება. არც შოთა. არც ვაჟა-ფშაველა. ეგენი არიან უკვე.

გამოჩნდა ხარანაული, გამოჩნდა ლია სტურუა, გამოჩნდა ზვიად რატიანი, ნიკა ჩერქეზიშვილი, გიორგი ლობჟანიძე, შოთა იათაშვილი, თემურ ჩხეტიანი და ა.შ..

გავა დრო და იტყვიან როდის გამოჩნდება კიდე ხარანაული რო იყო ისეთიო. ისეთი არ გამოჩნდება : ))) არავინ. ისეთი იქნება უკვე ერთადერთი. გამოჩნდებიან კიდევ მაგრები. სხვები.


მე ვერ ვაჯიბრებ პოეტებს, ზოგი მეტად მომწონს უბრალოდ.

შენ შენებურად ხედავ და აჯიბრებ. შენი საქმეა და შენი გემოვნების ეგეც რა თქმა უნდა..

ამოწყვეტაა
წამყვანი მაგარია, იმენა სუფრაზე ზის და თამადობს

This post has been edited by merciamercia on 15 Mar 2015, 01:57