ხალხი მეცოდება, მათ შორის ჩემი თავიც

მოკლედ, მეცნიერებაზე, განსაკუთრებით ასტრონომიაზე და ფიზიკაზე ვკითხულობ და ვუყურებ ბევრ დოკუმენტურ ფილმს და ამ ფიქრების მერე ხშირად მეცოდება ადამიანის სახეობა
თითოეულ ჩვენგანს ჭამა რომ სჭირდება ყოველდღე და ძილი... სასიკვდილოდ რომაა განწირული და თვითონაც რომ იცის რომ მოკვდება, თან არამხოლოდ ის, არამედ ყველა ვისაც იცნობს და არ იცნობს...
განსაკუთრებით მეცოდება ახალგაზრდა წყვილი ბავშვით.. არანაკლებ საცოდავია ისე დედა-შვილი, ძმები ან რავი, ნებისმიერები...
რა სასტიკ ფიზიკის კანონებში დავიბადეთ მაინც რაარი ეს?

მოდი ერთად შევიკრიბოთ ყველა, ჩაი დავლიოთ და ისტორიები მოვუყვეთ ერთმანეთს რომ ცოტაზე მაინც დავივიწყოთ ის რაც გველის წინ, და თუ რა ბეწვზე ჰკიდია ჩვენი სიცოცხლე - საკმარისია საჭმელი, სასმელი ან ჟანგბადი მოგვაკლდეს და ეგრევე ვკვდებით

..........................................................

This post has been edited by polikarpe on 23 May 2015, 01:42

სულ ცოტახანიც ხელოვნურ ინტელექტს შევქმნით და რობოტები ჩაგვანაცვლებენ ჩვენი არსებობა საჭირო აღარც იქნება დედა ბუნებისთვის

შექმნილია უკვე დიდი ხანია.
გინდა დაგალაპარაკო?

Animist

მაინც ვერ გავიგე რა არის საცოდაობა ის რომ ვკდებით? თუ ვჭამთ?

ერთხელ გავიფიქრე რა კარგი იქნებოდა ადამიანს ჭამა რომ არ სჭირდებოდესთქო, მაგრამ აჭარულის დანახვისას საწინაღმდეგოს ვფიქრობ.

არისტოტელე999

ის, რომ გაურკვევლობაში ვართ. საცოდავი არაა გაურკვევლობაში მყოფი ადამიანი, ვთქვათ უცხო ქალაქშია და არ იცის სად წავიდეს, რა ქნას?...
ქალაქის რუქაც არააქვს, სად წავიდეს, ან რა უნდა საერთოდ ამ ქალაქში რომ მოხვდა, მაგრამ არც ის ახსოვს, საიდან მოვიდა...

პ.ს. მიყვარხართ ყველა

Animist

ყველა "უცხო ქალაქშია" თავიდან მთავარია ქალაქის კვლევა არ შეწყვიტო.

მე არა.

This post has been edited by არისტოტელე999 on 23 May 2015, 17:42

Animist

არ ღირს ამაზე საუბარი და ამ თემაზე ფიქრი
ვერაფერს შეცვლი
და უფრო მეტად შეხვალ უიმედობაში
დაიკიდე და განაგრძე ცხოვრება

არავინ არ იცის სიკვდილის შემდეგ რა ხდება იქნებ იქ უკეთესია? ადამიანი რომ იბადება ტირის და რო კვდება გაღიმებული მიდის, აქედან გამომდინარე საფუძვლიანი ეჭვი შეგვიძლია ვიქონიოთ რომ იქაურობა ბევრად ჯობია აქაურობას
* * *
რამდენი მომკვდარა კლინიკურად და არცერთს არ უთქვამს რომ ცუდ ადგილას იყო, პირიქით რომ გაახილეს თვალები და გონზე მოვიდნენ გაუტყდათ აბსოლუტურ უმრავლესობას ვინც ეს განიცადა, მე ძალიან მჯერა რომ აქაურობაზე მაგარი იქნება იქაურობა

ეკინროთ

და დარჩება ბევრი აგენტ სმიტი
არისტოტელე999

ხო, მაგრამ ჩვენი, ჩემი და შენი ცხოვრების მანძილზე ვერ მივაღწევთ მისაღწეველს... ისე კვლევა სასიამოვნოა ძალიან
ლლევ

რომ გითხრა, რომ დეპრესიული გრძნობა მეუფლება, მოგატყუებ.. ალბათ უფრო ტურისტი რომ შეგეცოდება თავ-მოჭრილი ქათამივით რომ დადის აქეთ-იქეთ ეგრე
და კიდე მეცოდება ხალხი ჭამის გარეშე რომ ვერ ვძლებთ.. ერთხელ ტურისტად ვიყავი ერთ ქალაქში და ღირშესანიშნაობასთან საკმაოდ დიდი კაფე იყო მაგარი ფასებით და შესაბამისად გატენილი იყო იქაურობა. გამეცინა საჭმელს რომ ვიღებდი - ანალოგია გავაკეთე ღამე რომ დატოვებ ვაშლს გარეთ და ბაქტერიები დაესევიან და დილას დამპალი რომ გხვდება.. რა ქნას ბაქტერიამ, ხომ უნდა ჭამა?? ))
R_A_N_G_O
რავიცი, რავიცი, მე სამოთხეების და ეგეთების არ მჯერა, სიმართლე გითხრა, საერთოდაც არაფრის არ მჯერა, უბრალოდ ვსწავლობ სამყაროს.. და რამდენიც მისწავლია, მაგაზე დაყრდნობით შენი მსჯელობა ცოტა აბსურდულია )) რას ნიშნავს სიკვდილის მერე? როცა ბაქტერიები შეჭამენ ჩემს ტვინს არ მკიდია რა მოხდება მერე? კლინიკური სიკვდილის დროს ტვინი როგორც ჩანს ცოცხალია და ფანტაზიორობს.. ეგ "გამოცდილებები სხეულის გარეთ" მხოლოდ ჩვენი ტვინის წარმოსახვის ნაყოფია ნოდარ დუმბაძემაც თქვა თურმე, კიდე აქ ვარო? ბებიაჩემმა მაგალითად სიკვდილის წინა მომენტში ქრისტე დაინახა, როგორც თვითონ წამოიძახა და რავი, ტვინს როგორც და რაც უნდა იმას "ხედავს" სიცოცხლის ბოლო მომენტში ))

This post has been edited by Animist on 23 May 2015, 19:53

ლოლ

მეც

Animist

რომ მიაღწიო მაშინ უინტერესო გახდება ყველაფერი.

მაგიტომაც არ არქვს არავის ყველა კითხვაზე პასუხი.

Animist

მაშინ შეიძლება
არ დაიგრუზო მთავარია

აღარ უყურო

რამე ნორმალური ფილმი შეარჩიე და უყურე რატო იგრუზავ ძალით თავს

» სპოილერის ნახვისთვის დააწკაპუნეთ აქ «

მაგალითად ხერხი 3

1imereli1

აი შემოვედი ამ თემაში კიდე რომ მეთქვა რატომ მეცოდება ხალხი და შენ დამიდასტურე მაგით ))
ყველა რომ სასოწარკვეთილი ცდილობს იყოს ბედნიერი და არ "დაიგრუზოს".. სადაც არ უნდა გაიხედო ყველგან...
ან ეს ბედნიერება რას ნიშნავს ასეთს, ან დაგრუზვა რაარი...

უნდათ აირიდონ "ერთფეროვანი" ცხოვრება, მაშინ, როდესაც ადამიანის სიცოცხლე 100 % ერთფეროვნებაა ))
როდის უნდა ვისწავლოთ ბუნებასთან ჰარმონიაში ცხოვრება? )) მე მომენტ ვხედავ უკვე როგორაა ეგ ცხოვრება, მაგრამ ხალხს რა ეშველება?

This post has been edited by Animist on 4 Jun 2015, 21:55