ლექსი ნინო ბურჯანაძეს (მუხრან მაჭავარიანი - ”საბას ” მოტივებზე)

ლექსი ნინო ბურჯანან.ბურჯანაძე, ვ.პუტინთან არ ალოდინეს
და პირველივე კაცად შევიდა.
კედლიდან იყურება ბორის ელცინ
ხოლო პუტინი ნინოს შესცინის.
ხალხს ხმა დაუკარგა ვოვას სიყრუემა,
ვოვას ქვეყანაზე არვინ ეცოდება.
პუტინმა ნინოს ნაუბარი
მოისმინა რა
– ოჰ…
ოჰ…
ოჰ…
ოჰო!… –
თქვა და
მოკვდა სიცილით
მაგრამ ამითი
არაფერი
გამოვიდა რა
(ნინოს ხმა
როდი წააგავდა
კაბალიეს ხმას);
რაც შეიტანა,
ისევე ის გამოიტანა
იმ სახელგანთქმულ კრემლიდან
გოგომ ანზორის

– წვიმა არ არი!
ნინოს კაბა
დაუსველა რამ?!
– თოვლი არ არი!
ნინოს თავი
გაუთეთრა რამ?!
– ყინვა არ არი!
ნ.ბურჯანაძეს
აკანკალებს რა?!

– რამ დაასველა?!
რამ დათეთრა?!
რა აკანკალებს?!
ალბათ კრემლია
მისთვის წვიმაც,
თოვლიც და ყინვაც!..

…მზე ეთხოვება
ალბათ ახლა
ტურფა ქუთაისს
რას ჩამოგვიტან მოსკოვიდან
დაისს თუ აისს?!
დედის ცრემლები
ყაყაჩოს და ბალახებს აწვიმს,
ალვის ჩეროში
სტირის დედა
შვილს რუსის მოკლულს
მოსკოვში
ხალხი სიცილით კვდება....

– რამდენს აფასებ მაგ პატარას? –
ჰკითხა რუსულად
ნინომ რუსს და
მოუთმენლად ელოდა პასუხს.
– უი, ქართველი მეგონა და
რუსი ყოფილა, –
წარმოსთქვა ბალღმა,
ყური მოჰკრა რა ნინოს რუსულ

– არა, პატარავ,
ქართველი ვარ,
ქართველი,
გესმის?
– უი, დედასთან წამიყვანე,
მშობლიურ ველზე.
ნინოს ცრემლები მოეძალა,
ატირდა ქალი...
ბზიკს უკბენია სწორედ იმ დროს
მარჯვენა ხელზე

სააკაშვილმა დაიწყო ომი
იქ ამბობს თურმე
სირცხვილის ალმურს აღარ იტყობს
(ვერ ვამჩნევ თუ მე) ?!
რუსთან საუბრის ვაჟკაცობა არ ყოფნის ქართველს
ამასაც ამბობს აღტაცებული და რუსს ხელს ართმევს.
რუს ეხვეწება გვიშველეთო სასაცილოა,
მიჩნდება განცდა - საქართველო ფეხზე ჰკდია

ასე იქცევა ნ.ბურჯანაძე თითქმის ყოველ წელს
ვინც მას მხარს უჭერს თავი მოაქვთ გენიოსებად
და თუ გაგრძელდა ეს ყველაფერი ისევე ასე,
მუხა კი არა, ვაშლის ხეც ვერ შეიმოსება
ძეს (მუხრან მაჭავარიანი - ”საბას ” მოტივებზე)