სანამ მტრებს გარეთ ვეძებთ, ფაქტია რომ არის, თუმცა მაინც ხილულ, არსებულ და ცხვირწინ არსებულ პრობლემებზე გავამახვილებ ყურადღბას.
ამ შემტხვევაში მინდა ჩემი აზრი, შთაბეჭდილება მოგიყვეთ ქალაქ ფოთზე.
ძალიან მონოტონური, აბსოლუტურად უშინაარსოა ცხოვრება ქალაქში, ადამიანებთან საუბარსა და ზოგად ფონზე დაყრდნობით ვამბობ.
თითქოს და მილიარდიანი ინვესტცია, რომელიც ჯერ კიდევ 2009 წელს დაანონსდა, გრუნტის კვლევას არ გაცდენია, აეროპორტს ვგულისხმობ და მის შემოგარენს, მთელ ინდსტრიულ ზონას.
მაშინ როდესაც საბჭოთა პერიოდის დროს, პოთს ძალიან დიდი მნიშვნელობა ჰქონდა და საკმაოდ წარმატებულიც,საზღვაო პორტიდან და აეროპორტიდან გამომდინარე.
ქალაქცი ბეეეეეეევრად წარმატებული და შეძლებული იყო.
ვერ იპოვით გასართო ცენტს, დაწესებულებას, პარკის გარდა, სადაც დაღამების შემდეგ ფატქიურად არაფერი ჩანს, კოღო გჭამს, ადამიანიც კი აღარ დადის.
ასევე დაანონსებული კინოთეატრი, რომელიც აქამდე გაჩერებული დაგაუგებარ კონდიციაშია.
ბევრი რამ მართლა დამთავრდა, მაგ.: იუსტიციის სახლი, თეატრი დევნილთა საცხოვრებელი და ა.შ., მაგრამ ეს არაფერს ცვლის აბსოლუტურად, განსაკუთრებით ქალაქიდან მოსახლეობის გადინებას.
დღეს დაალხოებით 40 ათასი ადმაიანი ცხოვვრობს, როგორც ადგილობრივები ამბობენ.
საბჭოთა პერიოდში იყო უნივერსიტეტიც, სკოლებიც, სკოლეჯიც, გამჯანსაღებელი თუ სხვა სახის სპორტული კომპლექსები, თუმცა 90-იაებში საკმაოდ წარმატბეულად გაიძარცვა და გაიხრა.
მუდმივად შევხვდებითა ხალ "ლატკებს", ნახევარ ქალაქს არ აქვს ასფალტი, საკანალიზაციო სისტემა და სხვა სახის აუცილებელი პირველადი საყოფაცხოვრებო ინფრასტრუქტურა.
სანაპირო გავერანებულია, დანაგვიანებულია, ნორმალურ სკამსა და ნაგვის ურნას ვერ იპოვით.
ქალაქს ჯერ კიდევ საბჭოთა ინერცია აქვს, მეტი არაფერი, 2003 წლის შემდეგ არაფერი გაკეთებულა აბსოლუტურად, ღირებული და მასშტაბური. პრინციპში ვეთანხმები ადგილობრივებს.
საზღვაო ქალაქში მეზღვაურებს არ აქვს ხელმისაწვდომი მომსახურება, ბათუმში უხდებათ სიარული, მაშინ როდესაც ფოთს ბათუმისხელა პორტი აქვს სულ მცირე. )))
კომიკურია. ამაზე ადრე დაიწერა სტატია, პატარა მაგრამ ფინანსურად ძლიერ მაფიაზე. )))
ერთი სირტყვით პრობლემები ოხრადაა, ოხრად კი არა ქალაქი ლამისაა მძღნერში ბანაობს. აბსოლუტურად უპატრონოდაა მიგდებული/ :///
კიდე მახსოვს ჩემი ბავშვობისდროინდელი მოგონებები, ქობულეთურ-თბილისურ მაფიაზე.
ჯემალ ინაიშვილსა და ვიღაც პარაშუტა იჟარაძეზე.
კაი ხანი ჭამდნენ ფოთის პორტს, ედიკას შვილის მეგობრები იყვნენ.
შემდეგ ნელ-ნელა მდიდრული სახლები ცადგეს ქობულეთში, მილიონიანია, ეს ჯერ კიდევ 90-იანების ბოლო, 2000-იანების დასაწყისია.
მერე ჯემალა და ეს მისი ბანდა, წარმატებთ გადაბარგდა მიშკასთან, ახლაც მშვენივრად გრძნობენ თავს, ჭორებიც კი დადის ინაივილშ აჭარის მთავრობის თავმჯდომარედაც მოიაზრებენო. ))
ერთი სიტყვით, როდემდე უნდ აგვეკიდოს რეგიონალური, სტრატეგიულად მნიშვნელოვანი ქალაქები და ინფრასტრუქტურა, ბუნებრივად არსებული ფეხებზე.
როდის უნდა გავაქანით ტრაკი და ტვინი, როგორმე ვაიძულოთ ნებისმიერი ხელისუფაი სერიოზულად მოეკიდოს მსგავს საკითხებს???
როდიიიიის?
This post has been edited by Kmuno on 13 Jul 2015, 21:10 
თბილისი, ბათუმი ჰა, ჰა ქუთაისი, დროში გაჭედილი, ჩარჩენილი რეგიონები
