ვარ 25 წლის ბიჭი, ინვალიდი, მარტო იმიტო ვცოცხლობ რომ იმედი მაქვს ხვალ აი რაღაც ისეთი მოხდება რო ამ ყველაფერს გადაფარავს, ცხოვრებას არ დავნებდი რაც მიქნა, პირიქით უფრო გავძლიერდი, გოგოებთან არ მიმართლებს, მიხვდით ალბათ რატომაც, არავის ჭირდება ინვალიდი, მოკლედ რა მოხდა, ერთ საღამოს ეზოში ვიჯექით სასტავი, იქვე იყო ის გოგოც რომელიც მაგრად მომწონს ( სულ ამ გოგოზე ვანძრევ ), დიდიხანია უკვე, ეს გოგო ჩემდამი არაა დადებითად განწყობილი, ალბათ ვერ მიტანს, აღარ ვიცი რა ვქნა, მოკლედ ვართ ეზოში ყველანი და ვცდილობ ამ გოგოს გამოველაპარაკო ,ხან სად ჩავუხტები სიტყვით ხან სად, რაღაცებიც ჩავუსწორე. მეორე დღეს ჩვეულებრივად გამოვედი ეზოში, დავინახე ეს გოგო ჩემსკენ როგორ მოდიოდა, გული ამიჩქარდა, ალბათ რამეს მეტყვის თქო, უცებ ამ გოგომ გვერდით გამკრა ეტლზე და წამაქცია, ვერ გავიგე რა მოხდა, როცა გავიაზრე უკვე ეს გოგო იქ აღარ იყო, სიმწრისგან ძლივს დავჯექი ეტლზე, ხმა არ ამომიღია, მოკლედ გული მეტკინა მაგრად, 1 წამში მოვკვდი, თავის მოკვლა მინდა, არ ვიცი რა ვქნა, მირჩიეთ რამე......
We are at the center of the galaxy only in our own tortured minds.