შვილი თუ უკვდავობა?

მოკლედ მეცნიერებმა, რომ შექმნან წამალი რის შემდეგაც უკვდავი გახდებით. ოღონდ პირობა ესეთია, რახან დედამიწაზე ისედაც საკმარისზე მეტი ადამიანები ვართ და გამოკვება ვერ ხერხდება ბოლომდე შვილი აღარ უნდა იყოლიოთ. ხოლო ვისაც შთამომავლობის დატოვება მოუნდება ის უკვდავობის წამალს ვერ მიიღებს.

პ.ს. ეხლა არ დაწეროთ უკვდავი თუ ვიქნები საჭმელი რაღათმინდაო და ა.შ. უკვდავი იქნები ანუ არ მოკვდები რაიმე დაავადებით ან ასაკის გამო. ხოლო საჭმელი მაინც აუცილებელი იქნება.

აბიდნა და..................................................

წამალს დავლევ და ბავშვს ვიშვილებ
გამოსავალი ყოველთვისაა

ადამი და ევაც ეგრე იყვნენ..მაგრამ სექსი აირჩიეს.....ჰო და სექსი.....
ვის რა სირად უნდა უკვდავი ნათელაშვილი ან მინაშვილი? რა სარგებელი მოაქვთ დედამიწის ცივილიზაციისთვის?

შაქროII

მა ვაშლიო?

საინტერესოა, საინტერესო

ვინ რას აირჩევს, აქ გამოჩნდება ვინ არის ნამდილი ლიბერალი და ნამდვილი კონსერვატორი,

თუკი ადამიანს შეუძლია გაიხაროს სხვა ადამიანის არსებობით-უყვარდეს ის საკუთარ თავზე მეტად და ესაა მისთვის ცხოვრების აზრი და მითუმეტეს თუკი ასეთი ადამიანი ჯერ არ დაბადებულა,

ხოლო ვიღაცისთვს მხოლოდ კარგი საჭმელი, სეკასი, გართობა-და ეს დაუსრულებლად
ნუ, თუკი მოგბეზრდება თვითმკვლელობას რა უნდა,


რა ვიცი, რა ვიცი, რა ვიცი, თუკი სულ დჟანმრთელი იქნები, გექნება ყველანაირი მოთხოვნილების დაკმაყოფილების საშუალება, მოკლედ საკაიფო ცხოვრება, ათასნაირი შანსი გაქვს დაუსურლებელ ცხოვრებაში ფოლო ბოლო ბოლო გატეხო შენი სიტყვა-მიახოცო ვიღაცეები და გვარის გამგრძელებელი მაინც შემოატანტლო

This post has been edited by Xoshgeldi on 22 Jan 2016, 08:28

პოლიტიკურ უკვდავებაზე არის აქ საუბარი თუ ზოგადად?
განყოფილებას უნდა შეეაბამებოდეს თემა http://forum.ge/html/emoticons/baby.gif

არც უბედური შემთხვევა არ მოკლავს?
ისე, თუ შვილის სიყვარული გამოუცდია ადამიანს, სავარაუდოდ ასეთ კითხვას არ დასვავს...

მე ბევრი შვილები მყავს.
პარალელურად ბევრი პრობლემებიც, ბევრი სანერვიულოც.
ერთერთი გუშინ გადმოვარდა და ცუდად დაეცა.
მთელი ღამე არ მძინებია. მადლობა ღEმერთს ყველაფერი კარგად დამთავრდა.
მაგრამ, ვერ აღვწერ ისე მიხარია ეს სიყვარული. რასაც შვილის სიყვარული ჰქვია.
რომ არა სანერვიულო, არც დაბერდები ადამიანი დიდხანს.

სულ თავიდან რომ დავიწყო ცხოვრება, აი 14 წლის ასაკიდან, არაფერს არ შევცვლიდი.
თუნდაც უკვდავების ხათრით.


შაქროII

უარესებიც არსებობენ, სააკაშვილი და ადეიშვილი?

This post has been edited by omerta on 22 Jan 2016, 09:11

მე პირადად მირჩევნია შვილები მყავდეს
მათ ბედნიერებას მოვესწრო ,გზაზე დავაყენო და მერე გადავინაცვლო მარადიულ საცხოვრებელში

უკვდავება ნამდვილად არ მინდა
სიკვდილი სიბერეში მინდა ,შვილისშვილების გარემოცვაში , მაგრამ ჩვენ როგორც გვინდა სად არის ეგრე

საინტერესო თემაა.....


იმ დღეებში შემოგიერთდებით.

მე პირადად შვილი მირჩევნია. ბუნებამ ეს გზა აირჩია მე ვეთანხმები.
გიყვარდეს, იცხოვრე, ისიამოვნე, ისწავლე, შექმენი რამე ახალი და მოკვდი ამაში ცუდი რა არის ?
მაგალითად პირველი სიყვარული მეორედ არ მოვა თუნდაც 10 000 წელი იცხოვრო. ასე რომ ....

ქრისტიანობა გაცილებით მეტს იძლევა:
- შვილის უფლებაც გაქვს (დაჟე აუცილებლობაც), ანუ დაჟე სექსიც გქონდეს ცოლთანო;
- უკვდავობას კი არ პირდება, არამედ უკვდავი ხარო გიმტკიცებს და კარგი კაცი იყავი და სამოთხეში იქნებიო;
(და "პროჭი" თუ ხარ კაცი ეგ უკვდავობის წამალი სიკვდილისგან ვერ გიხსნის, ადრე თუ გვიან ვიღაც მადლიანი მაინც გაგიჩეჩქვავს თავს);

- ამასთან კიდე სინანულის უფლებას გაძლევს, ანუ მანევრირების საშუალება მეტი გაქვსო, რომ ბოლოს მაინც სამოთხეში მოხვდეო...

----
ასე რომ 100 წელი შვილი ჯობია, მაგას მივაწვეთ ქართველებო!!!

რა ჩემ ###დ მინდა უკვდავება..

ის 70 წელიც მყოფნის......ეგეც მეტია................

მაგაზე პასუხი ადვილია
აი თუ შვილი გყავს და იმ შვილზე უნდა თქვა უარი
ანუ გააშვილო და რამე კი არა, მო
კვდეს რა იმწუთშივე იმ წამალს რო დალევ
მაგ შემთხვევაში რას აირჩევ?

უსექსოდ უკვდავება რაღა ჩემს ხლედ მინდა?