მართლა მოხდა ეს...
შტორმში მოყვა გემი. გემი დაიძირა და მთელი ეკიპაჟი დაიღუპა ერთი მატროსის გარდა.
გადარჩა ეს ტიპი და კუნძულზე ამოყო თავი.. თან ეს ჩვეულებრივი კუნძული კი არ იყო. ვიწრო კუნძული იყო რომელიც 12 კილომეტრი იყო სიგრძეში და ამ კუნძუკზე არაფერი არ იზრდებოდა. ქვიშის კუნძული იყო რა... არც მცენარე და არც წყალი იყო ამ კუნძულზე და ერთადერთი ამ კუნძულის სტუმრები იყვნენ კუები. ხო და ეს ტიპი ამ კუებს იჭერდა და ჭამდა. კუს პანცერებით კი წვიმის წყალს აგროვებდა და იმას სვამდა... მერე წყალში ქვები მოძებნა, რომ ერთმანეთზე დაკვრით ნაპერწკალი წარმოექმნა და ზღვის მცენარეებს წვავდა, რომ ცეცხლი წარმოექმნა...
მოკლედ ამ ტიპმა 3 წელი იცხოვრა ამ კუნძულზე და ერთ დღეს თვალებს ახელს, რომ ვიღაც სხვა კაცი გაჩითა კუნძულზე... თურმე კიდევ შტორმში ანალოგიურად დედა ეტირა გემს და ისევ ვიღაც ერთი ტიპი გადარჩა... გაუხარდა ამას რომ მარტო აღარ ვარ კუნძულზე. ვიღაცას დაველაპარაკებიო რა... რაიმე თუ გააჩნდა გაუნაწილა ამ მასტს.. რა გააჩნდა იმ საწყალს, მაგრამ აი ძმურად შეხვდა რა...
ხო და დაძმაკაცდენ რა.. მოუყვენ ერთმანეთს თავისი წარსული.. მომავალი დაგეგმეს. რომ გემი მოვა და გადაგვარჩენს, ბიზნესი გავაკეთოთ ერთოდა და ბაზრობდენ ყველაფერზე რა... ხო და 7 წელი ერთად იყვნენ.. 7 წლის მერე გემი გაჩერდა ახლო მახლო და მეზღვაურები ნავში ჩაჯდენ და ამ კუნძულისკენ მოემართებოდენ. აგენმა ნავი რო დაინახეს, მოწყვეტილი გაექნენ ნავისკენ. მეზღვაურებმა რო დაინახეს ეს ორი თმა (წარმოიდგინეთ, 10 წელი არ შეხუჭულან ტიპები. თმები იყვენ მხოლოდ. სახე არ უჩანდათ.) შეეშენდათ და შეაბრუნენ ნავი. აგენმა რო დაინახენ, რომ მათი გადარჩენის ბოლო იმედი უკან ბრუნდებოდა, მუხლებზე დავარდენ და ლოცვა დაიწყეს. მეზღვაურებმა, ლოცვა რო გაიგონენ, მიხვდენ, რომ ჩვეულებრივი ხალხი იყო და მიბრუნდენ გადასარჩენად. ნავში აიყვანეს და გემზე მიჰყავდათ როდესაც ის ტიპი რომელიც 3 წელი მარტო იყო და მერე 7 წელი იმ ტიპთან ერთად. იმხელა გაუხარდა, რომ გულზე ინფარკტმა ხია და დაიბრიდა...
ტიპმა 10 წელი ბრძოლობდა, რომ გადარჩენილიყო და პიკზე სიხარულისგან დაიბრიდა...
This post has been edited by გალე on 25 Mar 2016, 00:39 ვერ მოინდომებ ისეთი რაღაცის გაგებას, რასაც ვერ გაიგებ.
ერთ რეალურ ამბავს გაგიჩითავთ
