ჩვენმა ერთმა ფორუმელმა ამ რამოდენიმე ხნის წინ მომაწოდა ერთი გრანდიოზული აღმოჩენა, რომელიც მე მანამდე ყურმოკრით გამეგონა, მაგრამ სხვა მხვრივ.
საქმე ეხება პირუტყვის იდეალურ საკვებ მასალას, რომელიც იდეალურად ემორჩილება დასილოსებასაც.
რომელიც ვიცოდი ამ კუთხით, ეს არის სუდანის ბალახად ცნობილი მცენარე - სუდანურა.
https://ka.wikipedia.org/wiki/%E1%83%A1%E1%...%83%A0%E1%83%90ჩვენს ვიკიპედიაში მასზე ძალიან მწირი ინფორმაციაა, მაგრამ უცხოურ საიტებს თუ გადავხედავთ, ნამდვილად სასწაული არმოჩენაა.
ითიბება რამოდენიმეჯერ; შეიძლება საძოვრადაც გამოდგეს; კარგი სასილოსე მასალაა და რაც მთავარია, საოცრად გვალვაგამძლე.
ჩვენმა ფორუმელმა, ამ განყოფილების აქტიურმა წვრმა მომაწოდა ინფორმაცია ორ ერთწლოვან მცენარეზე, რომელთა მოხმარება კიდევ უფრო მეტ საშუალებებს გვაძლევს:
მიწავაშლა და ჯიჯლაყა (იგივე ამარანტა).
მე ამ ორივე მცენარით დავინტერესდი.
რაც წავიკითხე, გაკვირვება ცოტაა, ალბათ პირდაღებული ვუყურებდი.
ჰექტარზე მიღებული მოსავალი, მიწავაშლის შემთხვევაში: მწვანე მასა 150 ტონა, ხოლო ბოლქვი 230 ტონა;
იგივე პირობებში ამარანტა მწვანე მასა 200 ტონამდე, ხოლო მარცვალი 2-5 ტონა.
ამასთან ერთად მნიშვნელოვანია ის ფაქტორიც, რომ ეს მცენარე საკმაოდ გვალვაგამძლეა, ფესვი სამ მეტრამდე ჩადის, აქვს სიდერატული თვისებები და რამოდენიმე სახეობას სულ 60-70 დღე აქვს ვეგეტაციის პერიოდი. ანუ საქართველოს ბევრ ნაწილში შესაძლებელია ორჯერ მისი თესვა.
მე ცუდად ვერკვევი მეცხოველეობაში, მაგრამ როგორც იქ იყო აღნიშნული, ეს მცენარეები კვებით ღირებულებას წარმოადგენს საქონლისთვის, ღორებისთვის და ფრინველისთვისაც.
კარგი იქნება თუ საქართველოში ეს დაინერგება და მეცხოველეობას შეეწყობა ხელი.
* * *
ისე, ახლა კიდევ გადავხედე რიგ საიტებს, სადაც მითითებულია მიწავაშლას მოსავლიანობის სხვა მაჩვენებელი.
ვფიქრობ ან რომელიმე სხვა ჯიშზეა საუბარი, ან მონაცემები გაწელილია.
This post has been edited by omerta on 16 May 2016, 14:27