რომელმაც იცის
როგორი იყო ცხოვრება სოციალური მედიის პანდემიამდე
2080 წელს ინტერვიუც აიღონ შეიძლება ერთერთი თქვენგანისგან, რომელსაც უჩვენებენ მომავალ თაობებს
თუ როგორი იყო უკანასკნელი ადამიანი რომელიც სოციალური მედიის პანდემიამდელი პერიოდი ახსოვს
მერე კი ისინი 2160 წელს მათ შვილიშვილებს უამბობენ, რომ იმდენად ხნიერნი არიან, რომ ნანახი ყავთ ადამიანი რომელიც სოციალური მედიის პანდემიამდე არსებობდა და ის უკანასკნელი ადამიანიც შეიძლება იყოს ვისაც მსგავსი ადამიანი ყავდა ნანახი
დრო როცა არ არსებობდა კამერები სამსახურებში და სკოლებში, მაღაზიებში..
როცა არ გაწუხებდა მობილური და ხაზის ტელეფონი გქონდა სახლში
როცა არ იყო ჯიპიესი და ისე უნდა გაგეგნო გზა
როცა არ არსებობდა გუგლი
და ასე შემდეგ
ამ ყველაფერმა განვითარება მოიტანა თუ დეგრადაცია?
დეგრადაცია მოიტანა და დეგრადაცია გაგრძელდება უფრო რთულ ფორმებში მომავალ საუკუნეებშიც
ათასი უაზრო ინფორმაციით ტვინგამოტენილი და მაგ უაზრო ინფოოორმაციით შეგრძნებებ გახუნებული და გრძნობა დამუნჯებული ხალხი ყველაზე მნიშვნელოვანს კარგავს, საკუთარ თავს და საკუთარ ცხოვრებას. ადამიანების იშვიათი ჯიში სულ უფრო იშვიათი მოვლენა ხდება და უკვე გადაშენებულია, ჩანაცვლებულია საწყისი პერიოდის, ქვის ხანის სელფონიანი ანდროიდების მიერ(საწყისი სტადია სახეობის ტრანსფორმაციის), რომლებიც მალე გაუმჯობესდებიან და უსელფონო ანდროიდებად იქცევიან, ტვინში ჩიპიანებით.
არაფერს არ მოგიტანთ იმის ცოდნა ინსტაგრამზე ვის რა კაბა აცვია, ან შორთის ყურება 1000 ლაიფ ჰაკის შესახებ სამზარეულოს თუ სხვა რამის, რომელსაც არასოდეს გამოიყენებ.
არ აქვს მნიშვნელობა იმას თუ ვინ რა აზრის არის რამეზე იმ ინტერვიუებში რომელსაც უყურებ.
არ აქვს მნიშვნელობა იმას თუ ფეისბუქზე ვინ რა პოსტს დადებს.
არ აქვს მნიშვნელობა იმას რომ რაიმე სასაცილო ვიდეო ან პოსტი შეიძლება გამაზო რომ არ შეხვიდე სოციალურ მედიაში.
არ აქვს მნიშვნელობა რას გეტყვით გუგლი ან ხელოვნური ინტელექტი.
და არ აქვს მნიშვნელობა რომელი პარტია წარმართავს საქართველოს.
უკან დასაბრუნებელი გზა არ არის, ჰომო საპიენსი გადაშენდა, ჰომო ანდროიდუსით ჩანაცვლდა უკვე.
კაცობრიობის აღსასრული მართლა მოხდა 2012 წელს, როგორც მაიას კალენდარმა იწინასწარმეტყველა; დაიწყო ახალი ეპოქა, რომელშიც ტექნოლოგიებმა ადამიანები ჩაანაცვლა.
რომც არ იყოთ ანდროიდი, მაინც ანდროიდანდ იქცევით იქ სადაც ყველა ანდროიდია. ცადეთ ადამიანთან დალაპარაკება რომელიც ანდროიდია(ანუ ტელეფონიანი ადამიანი) და მიხვდებით რასაც ვამბობ.
არც ქონდეს ხელში ტელეფონი თუ გინდა თქვენთან ლაპარაკისას, მას დილას თუ ქონდა და თქვენ შუადღეს ელაპარაკებით, ანუ მაინც ანდროიდია, რადგან გამოტენილი აქვს ტვინი ნაგვით, მიღებული აქვს დოზა, ხოლო თქვენც ისევ მოექცევით მაგ ნაგავი ინფორმაციის მარწუხებში, რომელსაც ის გააჟღერებს მის მიერ ნაჭამს სელფონიდან. მოსმენისას რომც ეცადოთ არ შეისრუტოთ ის მაინც შემოაღწევს თქვენში, წაგართმევთ ყურადღებას რომელიც შეიძლებოდა სილამაზისთვის დაგეთმოთ, სამყაროსთვის, სიცოცხლისთვის.
პანდემია იმიტომ ეწოდება ამ ყველაფერს რომ გადამდებია, სოციალური მედია პანდემია ადამიანით გადადის რომელიც მომხმარებელია.
რამოდენიმე კვირის წინ შუქი გაითიშა.
უბანში ლომკიანი ხალხი აფუთფუთდა, დვიჟოკების ძებნაში რომ ისევ შეერთებოდნენ ინტერნეტს.
მე სახლში დავრჩი. ცოტა ვიკითხე მაგრამ ეგეც მივაგდე, წიგნიც იგივე ინტერნეტია პირველყოფილ ფორმებში.
უბრალოდ სიწყნარეში დავჯექი, ყველაფრისგან დასვენებული, ფსევდო ადამიანებისგან რომლებიც ჯანქ ინფორმაციით ტვინგამოტენილი ზომბები არიან უბრალოდ, არანაირი ტელევიზია, კინო, ცოცხალი თუ ელექტრონული ადამიანებით, არანირი ტელეფონი.
ეგ არის ადამიანის ბუნებრივი მდგომარეობა, მასე ყოფნა, ხოლო სხვა დანარჩენი გადახრაა, საკუთარ თავთან წინააღმდეგობა.
ბუნებრივ მდგომარობაში მოქცევის შემდეგ კითხვა გამიჩნდა "რა გავაკეთო?"
რამის გაკეთების სურვილით აღძრულმა 5 წუთში გავაკეთე სარეცხის მანქანა, და ეს იმით იყო განსაკუთრებული მოვლენა, რომ 1 წელი გაფუჭებული იყო, მეც და ბევრიც ეჩალიჩა და ვერავინ გააკეთა. ხოლო 5 წუთში გავაკეთე მე მას შემდეგ, რაც წყნარად დავჯექი , გამოვითიშე ყველაფრისგან, კითხვა დავუსვი საკუთარ თავს თუ რა გამეკეთებინა, სარეცხის მანქანა გამახსენდა და ტვინში მომივიდა ეგრევე იდეა თუ როგორ შეიძლებოდა გამეკეთებინა! 1 წლია განმავლობაში ვერ მოვიფიქრე როგორ უნდა გამეკეთებინა, იმიტომ რომ რეალურად არც დავფიქრებულვარ, მივიდოდი და ვეჯაჯგურებოდი ხოლმე, ხან 20 წუთიც კი მიჯაჯგურია, ყველაფერი ვცადე ვერ ავამუშავე. მაგრამ 1 წამში ,ყველაფრისგან გამოთიშული როცა ვიყავი, მოვიფიქრე როგორ შეიძლებოდა გაკეთება და იქიდან 5 წუთში მზად იყო.
მუღამში შევედი და 2 ხის სკამი გამახსენდა, ერთი შუაზე იყო გადატეხილი, მეორე კი დაშლილი იყო 6 ნაწილად და ხუთ წელზე მეტი ეყარა სხვენში! 5 წელზე მეტი!
1 საათი მოვუნდი ორივე შევაკეთე და დღემდე იდალურად არის ორივე არც ტყდება არც იშლება.
მერე ვინტილიატორს მივადექი, შუაზე გადატეხილი ვინტილიატორი ეგდო ნახევარი წელი. და კიდევ სხვა ძველი ვინტილიატორი რომელიც საერთოდ არ მუშაობდა.
შუაზე გადატეხილი რომელიც მუშაობდა გაფუჭებულის ნაწილებით ფეხზე დავაყენე, მერე თავი დავშალე კარგად გავწმინდე, უკეთ მოვუჭირე მოშვებული ნაწილები და მშვენიერ ჯანზე დადგა და ფეხზეც.
შემდეგ იუკას კალმები ვამრავლე მზის ჩასვლის მოახლოებამდე, შემდეგ ცივი შხაპი გადავივლე, პაპიროსი შევუკეთე და სანთლის შუქზე მიგდებულ წიგნს მივუბრუნდი, სანთლის შუქზე წიგნის კითხვამ კი დამაფიქრა იმ დროზე კერასიკნა რომ იყო ცვეტში. შუქჩამქრალში უზარმაზარი თეთრეულების ჭიმვა და დაუთოვება, შემოსული მეზობელი რომელმაც დაჭიმვის პრეცედურებში მიიღო მონაწილეობა სანთლის შუქზე. შემდეგ მოსული შუქი უეცრად და შუქის მოსვლასთან ერთად გამქრალი მეზობელი.
და კიდევ ბევრი რამე მოკლედ. მთელი ბავშვობა, წარსული ამოტივტივდა, რომელიც არ ტივტივდება სხვა შემთხვევაში , რადგან ინტერნეტი არსებობს რომელიც გვიცავს საკუთარ თავში ჩახედვისგან, გვიცავს გაანალიზებისგან საქციელების და საბოლოოდ შობს ხელოვნურ ადამიანს.
ინტერნეტი კლავს. შუქი კლავს. სოციალური მედია კლავს. გუგლი კლავს. ჩატჯიპიტი კლავს.
კლავს
კლავს
კლავს
მოკლედ დაფიქრდით რა მაგრად გაგიმართლათ რომ მოესწარით ბნელ 90 იანებს.
უკანასკნელი ადამიანები ხართ, ან იყავით მაინც, სანამ თქვენც მომავალ თაობებსავით არ მიიღეთ ანტიქრისტეს ბეჭედი დენზე მომუშავე ტექნოლოგიების სახით. ამბობენ შუქში დემონებიაო და დღეს უკვე 100% ით დარწმუნებული ვარ ამაში.
ძირს ლამპოჩკა
გაუმარჯოს სანთელს
This post has been edited by Pannialny on 6 Oct 2025, 04:51
99% of the worlds problems would be solved if women had their body count on their forehead. - Andrew Tate
"Life isn’t about waiting for the storm to pass. It’s about learning how to dance in the rain."
"El que piensa las cosas dos veces, no hace nada.": ის ვინც ორჯერ დაფიქრდება, არაფერს აკეთებს