ბმული:
http://www.economist.com/node/16847798?sto...FTOKEN=39495185საკმაოდ საინტერესო სტატიაა, რამდენიმე უსიამო პასაჟით პრეზიდენტის მიმართ.
On paper Georgia has all the institutions proper to a democracy. In practice few of them enjoy real power. Parliament, dominated by Mr Saakashvili’s United National Movement party, has become little more than a rubber stamp. The police and judiciary are beholden to politicians. Key decisions are taken by a circle of insiders whose influence often extends far beyond their job titles. Democratic procedure is often sacrificed to expediency—catastrophically so in the case of Mr Saakashvili’s decision two years ago to attack South Ossetia with heavy artillery fire, giving Russia the excuse it needed to invade.
The situation is not helped by the motley state of Georgia’s opposition, which often does a better job at discrediting itself than the government, or by the weakness of civil society. Yet, as Ms Shaverdashvili puts it, “The government makes sure that we don’t get strong fast.” Businessmen are wary of financing the opposition or advertising in Georgia’s critical media for fear of incurring the government’s displeasure.
Mr Saakashvili is more a moderniser than a democrat. Yet in order for his reforms to become irreversible, Georgia needs strong democratic institutions; above all an independent judiciary and the rule of law. Mr Merabishvili argues that these cannot be simply decreed; they need to become entrenched tradition, recognised by Georgian society as a whole. So for the time being, he believes, it is the government that is best equipped to administer justice. This argument is all the more dangerous for being persuasive.
Too much personal power is concentrated in the hands of Mr Saakashvili and Mr Merabishvili, his feared interior minister. That is ominous for a country where power has not been transferred peacefully since independence. A set of proposed constitutional changes would shift more power to parliament and its nominated prime minister. But Mr Saakashvili’s critics say that discussion of the proposed reforms has been limited. They fear that the president will follow the example of Vladimir Putin and stay on as prime minister when his term expires in 2013. If he does, he risks destroying his own legacy.
მოკლე რეზიუმე აბზაცების მიხედვით:
1. ქაღალდზე საქართველოს ყველა დემოკრატიული ინსტიტუტი გააჩნია, მაგრამ სინამდვილეში პარლამენტი სააკაშვილის რეზინის შტამპადაა ქცეული და მის მითითებებს ასრულებსო
2.ოპოზიციაც წყალწაღებულია საუბედუროდ და თავიანთი დისკრედიტაციის მეტს ვერაფერს აკეთებენო.
3.სააკაშვილი უფრო გარდამქმნელია, ვიდრე დემოკრატიო. მერაბიშვილის აზრით კი მხოლოდ სახელმწიფო ინსტიტუტებმა უნდა აკონტროლონ სამართლებრივ-იურიდიული ინსტიტუტებიო.
4.ძალიან დიდი ძალაუფლებაა თავმოყრილი პრეზიდენტის და მისი მრისხანე შინაგან საქმეთა მინისტრის ხელშიო.
და ა.შ.
"საქართველოს მენტალური რევოლუცია", სანტერესო სტატია ჟურნალიდან "The Economist"
