ჯეჯელავა მე მბაძავს..

აი ჯერ კიდევ როდის განვიხილავდი ზღაპრებს:
Sulo Sulo
2014 წლის 19 ოქტომბერი ·
მითი ქართველთა სიზარმაცეზე ანუ საქართველოს თვითგადარჩენის სამი სტრატეგია!!
ნაცარქექია და სხვები...
(ქართული ხალხური ზღაპრების მიხედვით)
მთავარი ზღაპრული გმირი ქართულ ზღაპრებში გახლავთ ამირანი, ის ძალიან მშრომელია, ებრძვის და ებრძვის გველეშაპებს და დევებს, ანადგურებს და ანადგურებს დაუღალავად, მაგრამ მერე ამპარტავნებაში ვარდება და ამისათვის ისჯება კიდეც.(ნაციონალებს მოუვიდათ ნაწილობრივ)
ასე საქართველოც პირველ ეტაპზე ამირანივით შეასკდება ხოლმე მომხდურ მტერს,
მაგრამ მტერი შეიძლება ამირანზე ღონიერი გამოდგეს და დევთან ბრძოლაში დაგვეღუპოს ამირანი.
მაშინ ასპარეზზე გამოდის ნაცარქექია(ჩემი ყველაზე საყვარელი გმირი)
ნაცარქექია არ მუშაობს,კი არ ზარმაცობს არ მუშაობს, რადგან ნამუშევარი დევს მიაქვს, ამიტომაც არ მუშაობს და სულ იმაზე ფიქრობს, როგორ დაამაცხოს დევი, ნაცარში ქექვა ზუსტად ეს გახლავთ, გეგმებს აწყობს, ვიზუალურად კი ნაცარში იქექება.
ბოლოს მოიფიქრებს და ამარცხებს კიდეც დევს, ჭკუით ჯობნის, აღსანიშნავია კიდევ, რომ ნაცარქექია სრულიად უშიში გმირია, სრულიად ყოველგვარი შიშის გარეშე შეებრძოლება დევს და ამარცხებს. ნაცარქექია ერთადერთი მართლაც სრულიად დადებითი გმირია!!!
მაგრამ შეიძლება დევი მელიასავით ეშმაკიც აღმოჩნდეს და ნაცარქექიაც დაგვეღუპოს ბრძოლაში.
მაშინ გამოდის ასპარეზზე ჩიტი ჩიორა(მომიტევოს ჩემგან უაღრესად პატივცემულმა ქალბატონმა ჩიორა თაქთაქიშვილმა, ის უფრო ამირანს გვაგონებს) ის ჩიორა, რომელიც თვითონ უყრის მელას საკუთარ ბარტყებს.. ცულის და ცუნცულას შიშით..
ჩიორა სრულიად უარყოფითი გმირია, ეგ არის ტიპიური ქართველი მოღალატის სახე, იგი საშინელი მშიშარაც არის, რადგან იმ მელას ცულის მოტანის უნარი არ აქვს... მაგრამ ამ ჩიორას მაინც ეშინია...
ყრის ეს ჩიორა ამ ბარტყებს, თუმცა ამ ზღაპარს კეთილი დასასრული აქვს.. მოდის მონადირე ვთქვათ ამერიკა, კლავს მელას და გადაარჩენს ბარტყებს.... ისტორიულად ბლომად გვყოლია ეს ჩიორები, ისინი მაშინ ჩნდებიან, როდესაც ქვეყანას ტოტალური გენოციდი ემუქრება.. ტიპიური ჩიორა გახლავთ მაგალითად კადიროვი, რომლის საშინელი სახის მიუხედავად მაინც მართლაც გადამრჩენელია ჩეჩნებისათვის...
მოკლედ ჩიორა გაგაძლებინებს უკეთესი დროებამდე სანამ ისევ ან ამირანს არ შობ ან ნაცარქექიას.. ან მონადირე არ დაადგება გველეშაპ-დევ-მელას...
მოკლედ დღეს ჩიორების შემოსევა გვაქვს აგერ თბილისში...
მაგრამ ეს ოხერი ვერსად ვხედავ ვერც მელას და ვერც ტოტალური განადგურების საფრთხეს...
მოკელედ ზემორე თვისებების მატარებელი ყოველი ქართველი და მთელი ჩვენი ქართული პოლიტიკაც, რომელიმე ამ სიუჟეტის ან მათი კომბინაციის განხორციელების მეთოდით ვითარდება. შედეგად საქართველო უკვდავია!
This post has been edited by sulo on 6 Jan 2017, 15:56