მოკლეთ ახლა ვუყურებდი რაღაც კინოს და წამომიარა უცებ პროვინციულმა პრიმიტიულობამ და მოგეხსენებათ ამ პროვინციულ პრიმიტიულობას მარტივი ფილოსოფია ახლავს თან. ხო ო და აეგეთი დასკვნა გამოვიტანე: სიბრძნე უნდა მოვჯვა ახლა, ცოტა სოფლური და ცოტა პრიმიტიულიცა. აჰა "ა" თი დავიწყებ. მოკლეთა ცოლი ისეთი უნდა მოიყვანო ხასიათითაცა და გარეგნულადაცა, რომელზედაც თავის დროზე არ გიფიქრია რომ ერთმანეთს შევეფერებით და ჩემისთანა გაღლეტილს მეტი არ ეკუთვნისო. თორემ შეიძლება აღარ იყო გაღლეტილი და ზიზღით გახედო ერთ დღესაცა და იფიქრო: "მე ამ მარიფათისა და შნოის კაცსა უფრო მეტი მეკუთვნისო" აი მაგიტომ მომწონს და მიყვარდება ჭკვიანები და ლამაზები.

კაცის ###ობის მთელი არსიცაა ახლა აქა ჩადებული რომელიც ქვეცნობიერიდანა ხანდახან მყრალ სუნს გამოუშვებს ხოლმე და ყველაფერიც. კოჭიანპროჭიანა უნდა მოგწონდეს ცოლი და შენ ღმერთკაციც რომ გახდე იმას მაინც ვერ აჯობო. თუ არა გაქვს კიდე ტრაკი მოიჭერი და ეგაა. აგე იმ სერიალში, ძირში აქ მოჭრილი მარა ვერ ატრიალებს შანსი მანსებსა?
ხო კიდევ, ერთსაც დავამატებ: შეიძლება დიდი კურკა გადაყლაპო მაგრამ პროჭში არ გამოეტიოს. და თუ გამოეტია ნუ იამაყებ ამით, დამალე და არავის არ გაუმხილო.
დიპერი მოკრივეა, შენ პამიდორი ხარ.
https://www.youtube.com/watch?v=Hb56OiHJfcM
მაკოცო რა, ხატი კი არ ვარ... (c) პაპაჩემი.
http://www.ice.ge/liv/liv/rachul.php