წინადღეს ერთ ძალიან ბნელ და მთაგორიან ადგილას მომიწია გავლა, მარტო ვიყავი და გზათაც არავინ ჩანდა.. უცებ ისეთ ადგილას მოვხდი სადაც ეს გზა ორ ნაწილად იყოფოდა ხოლო მე უფრო ბნელი და საშიში რომელიც იყო ის მაწყობდა, ნუ ის მეორე გზაც იქ მიდიოდა სადაც მე, მაგრამ ეს უფრო მოკლე იყო და ამიტომ აქეთ გავუყევი და უცებ უკნიდან ქალის ხმა მესმის "აუ მაქეთ მიდიხარ ? ძაან მეშინია მაქეთ წამოსვლა არადა შენი ხათრით წამოვედი ამ გზით, გრძელი გზით ვაპირებდი წასვლას" ხოდა მე ვუპასუხე - ხო ესე უფრო მოკლეა, წამოდი საშიში არაფერია, თან ორნი ვართთქო(დავამშვიდე
). მოკლედ, მცირედი ყოყმანის შემდეგ წამოვიდა და გავუდექით გზას, ცოტა წავილაპარაკეთ, ამასობაში დანიშნულ ადგილას მივედი და გამომშვიდობებისას ამ სრულიად უცხო მანდილოსანს 'ნახვამდის' ვუთხარი
იმწამსვე მივხვდი სულელურად რომ გამომივიდა.. თითქმის ყველას მაგ ფრაზით ვემშვიდობები და ხანდახან არ ვუკვირდები რა, ალბათ მაგ ოპერატორებსაც იგივე პრობლემა აქვთ
Sometimes, I think inside of me are two souls,with different minds,aims,thoughts,feelings,pain.
And sometimes there is war between those two.
__________________________
NOTHING IS PERMANENT
რატომ ამბობენ ?
