თავის მოკვლას ვაპირებ ამაღამ, ...

არ ვიცი საიდან დავიწყო სანამ ამას გავაკეთებ მინდა რაღაცის თქმა მაგრამ ფეისბუქზე დაწერა არ მინდოდა ერთი ამბავი და პანიკა მოყვებოდა... მოკლედ 21 წლის ვარ და ჩემი ცხოვრება არაფერია გარდა პრობლემების გროვისა რამდენიმე წელია დეპრესია მაქვს მაგრამ ახლა პიკია ყველაფერი ერთად დაგროვდა... მარტში მამა გარდამეცვალა ახლახანს გავიგეთ რომ დედას ლეიკემია აქვს ამას დაემატა შეყვარებულთან ურთიერთობის არევა თანაც ისე რომ აღარ დალაგდება მე კი ამდენს ვეღარ ვუძლებ შეიძლება ზედმეტად სუსტი ვარ ასე რომ დღეს როდესაც სამუშაოდან სახლში მივალ უბრალოდ დავამთავრებ ყველაფერს ვიცი რომ ეგოისტური საქციელია და არის რამდენიმე ადამიანი ვისაც ვატკენ ამ საქციელით მაგრამ მეტი აღარ შემიძლია... ზოგს შეიძლება ეგონოს რომ შეცოდებას ვითხოვ და აქ იმიტომ ვწერ მაგრამ ასე არ არის უბრალოდ მინდოდა ვინმესთვის მომეყოლა.

თავის მოკვლის გარდა სხვა გამოსავალს ვერ ხედავ? თუ ვერ ხედავს, ეს იმას ნიშნავს, რომ არ არსებობს თუ უბრალოდ შენ ვერ ხედავ? რომ იცოდე, რომ გამოსავალი არსებობს, მაშინ რას იზამდი?

Millenia
დამასწრე რა პროცესს თუ წინააღმდეგი არ იქნები. ვიცი ინტიმურია, მაგრამ მარტო მაინც არ იქნები.
როგორ აპირებ? მინდა ბოლო წამები ვნახო,
სიკვიდლი რამოდენიმეჯერ მაქვს ნანახი, მაგრამ არასდროს საკუთარი სურვილით რომ იკლავდნენ თავს.

This post has been edited by El_Chapo on 29 Oct 2017, 00:30

Millenia
პმ-ბოქსი შეამოწმეთ, მოგწერე რაღაც

წლების წინ მეც ვაპირებდი მაგრამ ერთი ადგილი არ მეყო არადა ყველაფერი რითიც ვაპირებდი გვერძე მელაგა. ნუ მერე გამოსწორდა სიტუაცია და სუიციდალური ფიქრები მეორე ადგილზე გადავიდა. მაინც ვფიქრობდი მაგრამ ისეთი ინტენსივობთ აღარ. ახლა ისევ დამეწყო. გამოსავალი ყოველთვის არსებობსო იტყვიან ხოლმე მაგრამ არ მჯერა მე მაგის. გამოსავალი ყოველთვის არ არსებობს გარდა ერთისა საკუთარივე სიცოცხლეს თვითონ მოუღო ბოლო. ზოგჯერ ეს არის ერთადერთი და თამამი ნაბიჯი.

Nielsen
მაგრად გაამხნევე

Millenia

დედაზე იფიქრე?კი მართალია,მძიმე სენი აქვს, მაგრამ დარჩენილი სიცოცხლეც გაუმწარდება.ახლა შენი გვერდში დგომა ჭირდება.

Paranormal

ხო, ნუ, არ მეხერხება გამხნევება ვაღიარებ.

ისე არ გამომივიდეს რომ სუიციდისკენ მოვუწოდე ჩემი აზრი დავაფიქსირე უბრალოდ.
არ მომიწოდებია. პირიქით გამეხარდება თუ გამოსავალს იპოვის.

This post has been edited by Nielsen on 29 Oct 2017, 01:06

Millenia
არ ვიცი ტროლაობ თუ არა მარა თუ არ ტროლაობ ძალიან ცუდი რამის ჩადენის პირას ხარ.
ცხოვრებაშI მძიმე მომენტები ყველას უდგება, მათ შორის დედაჩემ უფრო Mძიმე მომენტები ედგა ცხოვრებაში ვიდრე შენ, მაგრამ არ დანებდა და გადაიტანა ყველაფერი. თავის მოკვლაზე არც უფიქრია.

Millenia

მაინც მგონია, რომ ებღაუჭები სიცოცხლეს, რადგან მიზეზებს წერ და ძალიანაც სწორია. რომ გადარჩები, მერე მიხვდები რამდენად დიდ სისულელეს აკეტებდი და ძალიან შეგეშინდება.

პირადად ვარ მაგალითი.
მადლობა ღმერთს, 2 წლის წინ არ ჩავიდინე ეს გამოუსწორებელი სისულელე და გადავრჩი.

გამოსავალს ვერ ვხედავდი და ყველაზე უბედური მეგონა საკუთარი თავი.
ყველაფერი შეიცვალა. გამოსწორდა. გადავაფასე...
ყოველდღე მემატება ძალა და მეც არ ვიცი საიდან

თუ თავს მოიკლავ, ვერასოდეს გაიგებ რა ბედნიერებაა მეორედ დაბადება.
სხვას ვერაფერს გეტყვი.
მფარველმა ანგელოზმა დაგიფაროს.

Millenia
სულიერი ტკივილი ისევე აღარაფრად გეჩვენება, როცა ის გაივლის, როგორც ფიზიკური ტკივილი
ამიტომ, თუ ეხლა გაუძლებ და გადაიტან, როცა გაივლის, მერე ვეღარც იგრძნობ, რომ ეგ ამბავი ესეთი მნიშვნელოვანი იყო
მითუმეტეს ვიღაც ლაწირაკის სიყვარული

Millenia


ეცადე ძალა იპოვო თუნდაც იმით რომ მამაშენს გაუხარდებოდა შენი კარგად ყოფნა, და იამაყებდა იმით რომ ძლიერი ხარ! დედას მიხედე ბოლომდე გვერდით უნდა ედგე.
ვიცი მარტივია ჩვენი პოზიციიდან წერა
შენთვის ბევრად რთული
თუმცა ადრე თუ გვიან ყველას დაგვიდგება ის დრო როცა მოგვიწევს განვიცადოთ საყვარელი ადამიანის დაკარგვა
მე ვფიქრობ რომ მესმის შენი.. ძალიან რთულია
სიკვდილს რაც შეეხება ადრე თუ გვიან მაინც მოვა, ნუ დააჩქარებ
იფიქრე იმაზე რომ შესაძლოა არსებობდეს რაღაც სამყარო სადაც ისინი იქნებიან ვინც შენთვის ძვირფასია , ადრე თუ გვიან ნახავ მათ
იქამდე არვიცი
ძალიან რთულია ცხოვრების გაგრძელება თუმცა როგორღაც უნდა შეძლო. (მათთვის)


სინამდვილეში ვერ ჩამოვაყალიბე ჩემი აზრი ბოლომდე, უბრალოდ დახმარება მინდოდა
არც ის ვიცი რა არის კარგი და რა არა

» სპოილერის ნახვისთვის დააწკაპუნეთ აქ «

პრობლემები არასდროს ილევა..... არც ჩემთან არც სხვასთან თუმცა ეს მართლა ძალიან ბევრია... მეც,შენც,ყველას გაძლებას გისურვებთ!

This post has been edited by POKERISBLUFF on 29 Oct 2017, 02:43

Millenia
იცი, ერთხელ, მაშინ 17 წლის ვიყავი. ვებაასებოდი ადამიანს, რომელსაც ერთ-ერთ ფორუმზე ვწერდი.
ვმეგობრობდით. ის ბიჭი უკრაინაში ცხოვრობდა, 18 წლის იყო.
ფიქრობდა ჩამოსვლაზე, აქ ცხოვრებაზე.
ერთხელ პმ მივწერე, რომელზეც პასუხი არასოდეს მიმიღია, ვერც კი გახსნა.
ისე გაუქმდა ის ფორუმი, რომ წერილი გაუხსნელი დარჩა.
ავარიაში დაიღუპა. უცხო ქვეყანაში.
არ ჰქონია არჩევანი. რამდენი მოკვდა ასე იცი? ვისაც არ უნდოდა სიკვდილი და არავინ კითხა.
შენ არჩევანი გაქვს და მაგ ადამიანების გამო მაინც უნდა დაფიქრდე, როგორია უარი თქვა შენით იმაზე რაც შეუქცევადი რამეა.
ალბათ მოგწერეს პირად წერილებში და არ დატოვო გაუხსნელი.
ძალიანაც რომ მოინდომო მაინც არ გასტანს ტკივილი სამუდამოდ. ეგ რეფლექსია ცხოვრებისეული, სულ იცვლება ხოლმე სიტუაციები.
უბრალოდ უნდა გამოიზამთრო.
სიკვდილი შეუქცევადია. თუკი თავს მოიკლავ ვერასოდეს გამოასწორებ და შეცვლი მაგ ნაბიჯს

თავს იკლავ და მტრებს ცოცხალს ტოვებდე რა ვიცი აბა

ეს საერთოდ ###ზე დაიკიდე და არც იფიქრო, ყველაზე იაფფასიანი რაღაცაა სიყვარულობანა ამ ცხოვრებაში


დედას დაუდექი გვერდით ეხლა სჭირდება შენი გვერდში დგომა ყველაზე მეტად
იპოვე შენს თავში ძალა
როგორც იტყვიან მეორე დიხანია გაიხსენი და შეუბერე