გაბუნიას დაშლა, შმაშლა

ერთი ვინც წაიკითხეთ,მოგეწონათ?

რა უაზრობა იყო ტოო,კრიტიკა მაქვს ამაზე დასაწერი და რა დავწერო,სლეობებია შიგნით

ამ შინაგან მონოლოგებს და იმ მეორეს რომ არ ეცნენ იმენა არ შეუძლიათ

თან ის კიდე,ერთი თავი წერტილ-მძიმის გარეშე რომაა დაწერილი,ვაბშე რისი თქმა უნდოდა მაგით,აი რა უნდოდააა

ან რა პერსონაჟები ყააავს ან რა ფინალი აააქვს ან რა სათქმელი ქონდა და რა უნდოდა ვაბშე

ეს გაბუნია,გეი ხომ არაა ისე?ბევრ რამეს ახსნიდა

არა,გამართულად კი არის ნაწერი და რაღაც ბანძი დიალოგები არ აქვს.მაგრამ მარტო ეგ ხო არ არის არა?

This post has been edited by narmonana on 7 Dec 2017, 11:30

narmonana

ქართველი ჯოისი ყოფილა რას ერჩი. მოდერნიზმს აწვება ეტყობა

ისე მასეთ მატერიებზე თუ აქვს პრეტენზია ან ძაან მაგარი უნდა დაეწერა ან სრული კოშმარი .

This post has been edited by seeman on 7 Dec 2017, 13:38

მათხოვე რა
ამდენიხანია მინდა წაკითხვა

Henyd0r1
კაროჩე,ამ სამშბათამდე მჭირდება და მერე გათხოვებ.........
seeman
მოდერნიზმს თუ აწვება ჯოისის ხერხებს რას იყენებს,პოსტმოდერნისტია თუ ვიინ

გაშალაშინებული რომანია, წერა იცის, პერსონაჟებიც დამევასა, უცებ წავიკითხე, ადვილად, მაგრამ საბოლოო ჯამში თემამ ვერ მოიტანა, ი.ე. გულგრილი დამტოვა :/ მაგრამ სხვას თუ დაწერს რამეს, იმასაც წავიკითხავ, ეგეც რამეა ალბათ

როცა შეძლებ, კაცო
არსად მეჩქარება

watch_out_someone_is_in_the_room
კაროჩე ნახე ეხლა,

» სპოილერის ნახვისთვის დააწკაპუნეთ აქ «

შენი აზრით ის ბიჭი,ზურა ნეკროფილი რატო გამოდგა?საიდან მოდის ეგ მკვდართან ჩახუტებები

ან ძმაკაცთან,იკასთან,იმ დანძრევებს რატო იხსენებს

This post has been edited by narmonana on 8 Dec 2017, 11:52

არარეკომნდირებული წიგნია.
მოსაკლავი დრო თუ გაქვს, 3-4 სთ-ში იკითხება.
მე მგონია, უფრო კარგი მთარგმნელი ( შვედურიდან თარგმნილი წავიკითხე) და პიესების ავტორია (მაგ. ბეჩავი) დავით გაბუნია, ვიდრე რომანების მწერალი.

This post has been edited by kkoxo on 8 Dec 2017, 11:47

narmonana

» სპოილერის ნახვისთვის დააწკაპუნეთ აქ «

არა მგონია რამე განსაკუთრებული ფილოსოფია იყოს დაშიფრული მაგაში

ერთი ინტერპრეტაცია: სავარაუდოდ ტიპი ლატენტური გეია, რაც პრინციპში კარგად ახსნიდა იმას თუ რატომ ვერ წყვეტს თვალს იმას (რა ქვია მოკლულს აღარ მახსოვს), რატომ აღიზიანებს მისი წითელი მანქანა და ა.შ.

კარგად არ მახსოვს დეტალები ახლა, მაგრამ მგონი ჯერ კიდევ თბილს ეხუტება. მკვდარია ტიპი, ასე რომ შეუძლია თავისი ფარული სურვილი დაიკმაყოფილოს (სანამ თბილიას პრინციპით)

მაგრამ მიუხედავად იმისა, რომ მკვდარს ჩაეხუტა და მის გარდა არავინ იცის ეს, მერე მოულოდნელი გულმოდგინებით ცდილობს მკვლელობის კვალის დაფარვას, რაც ასევე იმით შეიძლება აიხსნას რომ არა მარტო მკვლელობა უნდა დაფაროს, არამედ ქვეცნობიერად უნდა, რომ საკუთარი ლტოლვის კვალი წაშალოს

dayum, ეს ეხა მოვიფიქრე, ექსპრომტად, თორე ხრენ ივო ზნაეტ

მამენტ მერე რა, რომ ექსპრომტად მოვიფიქრე, ტექსტი ღიაა ყველა ინტერპეტაციისადმი

» სპოილერის ნახვისთვის დააწკაპუნეთ აქ «

ლატენტური გეი რომაა ეგ ბაზარი არაა,ჩააგდო რაღაცეები,მაგრამ განვითარება არ მისცა.უცებ ეს ტიპი,ორი შვილის მამა ჯერ სტალკერი გახდა,მერე აღმოჩნდა რომ მერვე კლასში ძმაკაცი უნძრევდა და თან ამათი გეი ხაზის შემოტანაც დაიწყო(ზურას და იკასი) მაგრამ გაჩერდა და მეერეე მკვდარ ტიპს ეფერებოდა.იმენა მანიაკი გამოიყვანა ჩვეულებრივი.თან ისე კი არ ეფერებოდა როგორც კაცი კაცა.არამედ იმენა მკვდარს ეფერებოდა.ლამაზია მკვდარი სხეულიო და ამბები.

narmonana

კი

საერთო მორალს თუ გულისხმობ არ აქვს, ან თუ ეგაა რო ბოლოს ყველაფერს დედაედ%ნება მაშინ არ მომწონს.
რაღაც-რაღაც სცენებიც შეიძლება ცოტა მძაფრად იყო გამჭვირვალე (ეს უფრო გემოვნების საკითხია)

მარა ტექნიკა არის გენიალური, უმაგრესად ავითარებს სიუჟეტსაც, პერსონაჟებსაც კარგად ცვლის, და ბევრი ლამაზი პასაჟი აქვს.

ზოგადად პოეტური ხასიათი გასდევს მთელ წიგნს, არამხოლოდ მაგ თავს. და საერთოდ თანამედროვე ქართული ლიტერატურა ჭარბია პოეზიური პროზებით.

საბოლოო ჯამში ძალიან კარგად შევაფასე.

ბოლო თავი რო წავიკითხე ანუ ბოლო აბზაცი, და წიგნი დავხურე, პირველი ემოცია კრიტიკა მქონდა მეც.
მარა სიბინძურეს განახებს რა, ლუარსაბისეულია, თან რელისტური სიბინძურეა, ბინძური სტერეოტიპებით და როგორღაც ახერხებს სიბინძურეს ლამაზი ენით გადმოსცემს. გინდება კითხვა
მორალიც შესაბამისია, იდეაში არც უნდა დამთავრდეს დადებითად, ვერ უნდა იწყობდე ცხოვრებას სხვისი ცხოვრებით.

მე პროსტა ნეგატივი არ მევასება, წიგნები სადაც ავტორი რაღაც სიბინძურეს და საშინელებას განახებს მე მინდა რო გამოსავალიც მანახოს, მასწავლოს როგორ უნდა ვიბრძოლო და ცოტა პოზიტიური შედეგებიც უნდა გამიცოცხლოს.
ესეთ ლიტერატურას სხვანაირად აღვიქვამ, პროსტა "სურათის აღწერაა." არარის ანალიზი, იდეების წინააღმდეგობები და ტვინის დღ%ნები, პროსტა დგება და რაღაცას აღწერს.
ხოდა ეს "სურათის აღწერები" არ მგონია საუკეთესო ფორმა მარა ნუ კარგად წერს, ვერ დაუკარგავ.

მე გამისწორდა ძაან
კარგი ლიტერატურული ნაშრომია და მიხარია რო ქართულია.

მე ძალიან მომეწონა საკმაოდ კარგად იკითხება. ნერვებს გიშლის ის რაც შიგ წერია საკმაოდ მძაფრად განახებს რაღაცეებს. უბრალოდ აი ძაან ჩაძირულ მდგოამრეობაშია წიგნის ყველა გმირი თითქოს გამოსავალი არაა და ეგ უფრო გაცოფებს. საერთოდ არ შემიმჩნევია რომელიმე თავი წერტილის გარეშე თუ იყო

ცოტა ისინია,სპოილერები,ფრთხილად

მე მაინც ვერ ვხვდები რატომ გიჟდება ეს ბიჭი,ზურა


აი ნახეთ.კაი,მესმის გადმოვიდა ახალი მეზობელი,გაინტერესებს.დაინახე,რო გეია და გაინტერესებს ეგეც.გინდა რომ კარგად დაინახო და კამერის ზუმს იყენებ,და მერე იწყებ ფოტოების გადაღებას,ისე რომ შენც არ იცი რატოოომ და მერე ამ ფოტოებს ინახავ.რისთვის?მაშIნვე ფიქრობდა დაშანტაჟებას?კაით რა.თვითონაც არ ვიცი,რატომ ვინახავო,ამბობს ის ზურა და მერე ამათზე უდგება ამ ტიპს.ნელ-ნელა,კაი ეგ რა ბაზარია,მაგრამ მერე რას შვება იცით?ჩადის და ამ იმ ადგილს ალაგებს.ფოტოებს უღებს და ეხუტებააა.რატო?უყვარდა ეს შოთიკო?თუ უყვარდა,მერაბას რატო ეხმარება?რატო ცვლის სამსახურზე.

თუ არ უყვარს და მკვდარს რატომ ეხუტებაა.და გასამართლებელ მიზეზებს ეძებს,სანამ თბილია,ესეიგი ცოცხალიაო.

რა იწვევს მის გაგიჟებას.რატომ აქვს ეს მონომანია.
ტიპი ბოლოშI არაადეკვატური ხდება,

This post has been edited by narmonana on 15 Dec 2017, 22:12

დღეს წავიკითხე.

ნიჭი იგრძნობა.

მხოლოდ, ტრივიალური თემებია და მოვლენები ძალიან ნაცნობი და იოლად ამოსაცნობი გზით მიდის.

ამის გადაფარვას ავტორი პერსონაჟების შინაგანი სა,ყაროს ჩვენებით ხსნის, მაგრამ, არ კმარა, რადგან მოვლენების განვითარებასა და შინაგან სამყაროს შორის მჭიდრო კავშირია.

მაინც, ნორმალურია, დებიუტისათვის.
არ გავუღიზიანებივარ. რაღაც უარესს ველოდი და ერთგვარი შვებაც იყო, რომ ცუდი არ აღმოჩნდა

წარმატებებს ვუსურვებ ავტორს

რამდენიმე თვე თაროზე დების შემდეგ, მივაღწიე ,,დაშლამდეც".
თავიდან საინტერესოდ დაიწყო.
თუმცა, დაახლოებით მეთექვსმეტე გვერდიდან რომელიღაც, არაერთხელ ნანახი, ფილმი გამახსენა,
სადღაც ალმადოვარის ფილმებსა და ,,ულისეს" მიბაძვის მცდელობას შორის იყო.
,,ბანალურია" მინდოდა დამეწერა, მაგრამ მერე გამახსენდა, რომ ზოგიერთი თანამედროვე ოჯახის ცხოვრებაც ამის მსგავსია.
ურთიერთობები, დამოკიდებულებები, ყოველდღიურობა...
საოცრად მოსაწყენია ამ ყველაფრის ყურება და კიდევ უფრო მოსაწყენი იყო ამაზე კითხვა.

რაღაც უფრო მეტს მოველოდი, ბესთსელერებში რომ იყო,
ძალიან მარტივი სიუჟეტური ხაზია,
იმდენად წარმოსადგენია რაც შემდეგ გვერდზე მოხდება, რომ ცოტა ნაძალადევად კითხულობ.
თინას მოლიბლუმობის მცდელობა, საერთოდ, ძალიან სუსტი იყო.
დასასრულიც თითქოს ნაჩქარევად არის დაწერილი,
დამრჩა შთაბეჭდილება, რომ არ არის ბოლომდე გააზრებული.
თითქოს ავტორს მობეზრდა თავის გმირი და აქ დასვა წერტილი.

თუმცა საწუწუნო მაინც არ მაქვს, მეტროში, ქალაქის ერთი ბოლოდან მეორისკენ მიმავალ გზაზე, წავიკითხე.
დიდი დრო არ დამიკარგავს.
ვნახოთ, შემდეგი რომანი როგორი იქნება.