"ამფეტამინი"

ვეძებ ადამიანს ვინც დაამრცხა ამფეტამინზე ( აბაზანის მარილი) დამოკიდებულება. შეიძლება რამეს არასწრედ ვეძახი, მე არ ვარ დამოკიდებული. არც არასდროს გამისნჯავს და ამიტომ ჩემთვის ცოტა რთულია დავეხმარო იმ ადამიანს რომელსაც ძალიან უნდა დაამარცხოს ეს საზიზღრობა, მაგრამ ვერ ერევა. იქნებ თქვენ იცნობდეთ ისეთ ვნმეს ვინც უკვე გამოსულია ამ მდგომეობიდან ?

კონკრეტულად ამფეტამინზე რა გითხრა, მაგრამ მე მაქვს დამარცხებული ეგ შევარდნაძის დროს.
მაშინ არ იყო მეტადონის პროგრამები და ამგვარი საშუალებები და როგორც ქუჩურად იტყვიან სუხოიზე გადავაგდე ლომკა.

საშინელი ტკივილი, ოფლიანობა, აგონია, ფსიქიკური აშლილობა და სიკვდილის პირას ყოფნა, ეს კოშმარი ერთი კვირა გრძელდებოდა.
ამ ერთ კვირაში 8კგ დავიკელი დაახლოებით და გაუწყლოებისგან კინაღამ მოვკვდი. მერე ჩემმა გოგომ გადასხმები მომაშველა და გადამარჩინა.

ამ ჯოჯოხეთის გავლას არავის ვურჩევ, მით უმეტეს რომ დღეს ნებისმიერ ნარკომანს შეუძლია პროგრამაში ჩაეწეროს და ამგვარი სიცოცხლისთვის საშიშ ქმედებს თავი აარიდოს.

GLOKTA
ვაიმე უღრემსი მადლობა გამოხმაურებისთვის. კონკრეტულად რომელი პრეპარატი გადააგდეთ? - ეს იძახის ამბეტამინის გადაგდება შეუძლებელაი სხვა ყველაფერს აგდებენ ნარკომანები ამფეტამინს ვერაო და მინდა დავაჯერო რომ არსებობს ადამიაანბი ვინც დაამარცხეს ეს სენი და ეხლა კარგად არიან.

marishkunawow
კონკრეტულად ამფეტამინზე ვერ გეტყვი, დალნაბოიშიკების ნარკოტიკს ეძახიან მაგას და სიმართლე გიტხრა არასოდეს გამისინჯავს.

მე კოკაინზე მქონდა ეგ პრობლემები, ნემსი არასოდეს გამიკეთებია.


თუ მას არ უნდა ვერ დაარწმუნებ. მე ძალიან დიდი მოტივაცია მქონდა და მაგან გადამაგდებინა.
ქალის გამო გავაკეთე ეგ. არ მინდოდა იმასთან ეცხოვრა რასაც მაშინ წარმოვადგენდი, საზიზღრობა ვიყავი, ეხლაც მიკვირს როგორ მიტანდა და თურმე როგორ ვყვარებივარ ამას რომ გაუძლო და ჩემთან ერთად გაიარა ეს ჯოჯოხეთი.
ეგ მკეტავდა ხოლმე გარედან, რომ ვერ გავსულიყავი, და საღამოს ძმაკაცთან ერთად მოდიოდა, სახლიდან რომ არ გავქცეულიყავი.
მახსოვს ერთოთახიანი ბინა ვიქირავე გარეუბანში მაგის გამო.
მოკლედ ჯოჯოხეთია ეგ და წარმატებებს გისურვებთ.

ყველაფრის გადაგდება შეიძლება, მაგ ზღაპრებს არ დაუჯერო, ოღონდ მერე იწყებენ ხოლმე თავიდან და აი მაგისგან დაზღვეული არავინაა.
ცხოვრება უნდა შეცვალოს, სხვა გზა არაა, წრე გამოიცვალოს და ასე შემდეგ.
ყველა ბარიგის და ამღების ნომერი წაშალოს, არ უპასუხოს ნარკომანი მეგობრების ზარებს და მოერიდოს მათ კამპანიას. ა.შ.

This post has been edited by GLOKTA on 7 Nov 2018, 23:37

GLOKTA
კი, მეც ეგრე მგონაი რომ ყველაფირს გადაგდება შეიძლება თუ მოინდომებ. დიდი მადლობა რჩევებისთვის .

marishkunawow

"კამარაში" მიდით. არაერთი პაციენტი ჰყავთ პრაქტიკაში და მიმართულებას მოგცემენ.



This post has been edited by კასიოპეა on 8 Nov 2018, 00:05

marishkunawow
არაფრის, პირიქით რამით თუ დაგეხმარეთ გამიხარდება, ზუსტად ვიცი რა ჯოჯოხეთიც გელით წინ.
მარტო ეგ მაგას ვერ შეძლებს, მხარში უნდა დაუდგეთ ყველა და არ მიატოვოთ.

მაგრამ მთავარი მაინც მისი სურვილია, თუ თავის თავს არ ხედავს არანარკომნად, ეხლა გადააგდებს, მაგრამ დიდი შანსია ისევ დაიწყოს.

სწორად გირჩია ზევით გოგონამ, მიდით სპეციალისტთან და ჩაეწერეთ პროგრამაში.

GLOKTA
გამარჯობა
უხერხული კითხვაა მაგრამ იქნებ გაიხსენოთ როგორი კაიფი აქვს მაგ ნივთიერებას?
სიმთვრალეს და დაბოლებას რომ შეადაროთ მაგალითად
მე გასინჯვას არ ვაპირებ ღმერთმა დამიფაროს მაგრამ მაინტერესებს რატომ მიდიან ადამიანები იმ ზომამდე რომ ასეთი საშიში ნივთიერებები მიიღონ განა რა კაიფი აქვს ასეთი?

ისე დანებება რა რთულია წარმომიდგენია ალბათ 1 დღე გაძლებ მეორე დღეს უკვე ფიქრობ რომ ისედაც არაფერს აქვს აზრი და ისევ იწყებ მიღებას

მე ვარ ცნობიბლი მაგის გადაგდებით. ამასაც თუ გადაგდება ქვია. გახსენებაზე ახლაც გამცრა და ჟრჟოლამ ამიტანა.
ერთი კვირა კი არა, წელიწადზე მეტი ვიყავი ხოლმე ცუდად და მერე კიდე დაზიანებები რაც დამიტოვა, ამის გამოსწორება დღემდე ვერ მოვახერხე.
ჰოდა რა ვიცი, იმედი ჩაუსახე, შთააგონე რო არაა რთულად საქმე. და მითია ამფეტამინზე და ზოგადად ამფეტამინებზე მონსტრის ხატი. ასე როცა ვუდგები, საკუთარი თავის იმედი მიჩნდება.
"გამოსწორებულზე" ბევრი სიყვარული, ბევრი სექსი, ბევრი ცეკვა, ბევრი გართობა, ბევრი სწავლა (თუ გონებას მოლომდე არ ეტირა ყოფა), ბევრი მოგზაურობა. ეს გარანტიაა იმის რომ, თუ ოდესმე სადმე გადაეყრება, უარს მაინც იტყვის. და არ დათმობს ლამაზ და კარგ ხარისხიან ცხოვრებას.
ან არც გაახსენდება ვაბშე

Hermyon
სტანდარტული სიტყვებით შემიძლია აგიხსნა, თუმცა აზრი არ აქვს მაინც ვერ გადმოვცემ და ავხსნი.

დამიჯერე არ და ვერ წარმოგიდგენია

კაიფზე აღარ არის ეგ უკვე მეგობარო.
ეგ არის არჩევანი, ტკივილსა და არატკივილს შორის.
შენ გგონია ნარკომანებს ისეთივე განცდა აქვთ, როგორც პირველად გასინჯვის დროს? ნწ, უბრალოდ იძულებულს გხდის ისევ მიიღო.

მე ბუნდოვნად მახსოვს ის პერიოდი, ერთი ეგ მახსოვს კარგად, რომ დღეში 100$ მჭირდებოდა მარტო მაგ შხამისთვის და მერე მოშხამული სახლში ხომ არ დაჯდები?

ერთი სიტყვით, სრული მარაზმი და იდიოტიზმია ნარკომანობა. ნუ პლიუს ავადმყოფობაც.

ყველა მოვიშორე ვინც კი ახლოს იყო და არის წამალთან, ასე უნდა გააკეთოს ყველამ ვისაც დანებება უნდა!!!!

GLOKTA

მაგალითად ჰეროინზე ამბობენ 100 ორგაზმის ტოლფასიაო
შენ რასაც იღებდი მაგას რა სიამოვნება ქონდა დაახლოებით?

კაი ეხლა დღეში 100 დოლარი საიდან მოგქონდა თან სულ წამალზე თუ იყავი?
kira001
შენც მომხარებელი იყავი კაცო?
რატო შეჯექი ვაბშე თავიდან?

This post has been edited by Hermyon on 8 Nov 2018, 17:27

Hermyon

ლომის უკანალიდან გამომქონდა.
მქონდა რაა :დ

100 ორგაზმი არა ის

აუ ამის როგორ არ მჯერა. აქეთ ერთი პატარა ორგაზმი უდრის ტონა ჰეროინს. ორგაზმი წამები ან ჰაჰაა წუთები გრძელდება. ჰეროინები, ამფეტამინები საათები, ზოგი დღეებიც. და ორგამზი რო 20 წთ მდე იყოს, წარმოდგენაც არ მინდა ხო გავგიჟდი საბოლოოდ
Hermyon
რეალობას მინდოდა მოწყვეტა. ბანალური მიზეზით. სხვა რაღაცეებზეც ვიჯექი, მარა ამფეტამინი გამორჩეული იყო, არის და იქნება

GLOKTA
ამდენი ხანი კაიფობდი შე კაი ადამიანო
და ორი სიტყვით გეზარება ამიხსნა თუ როგორი კაიფი ქონდა მაგ ნივთიერებას?
თუ არ იცი?

100 ოლარს რომ ხარჯავდი დღეში მილიონერის შვილი ყოფილხარ მომილოცავს
ეგ იყო ალბათ სტიმული ამდენ ფულს ტყუილად ვხარჯავო იფიქრე
kira001

ალბათ ძაან რთუი მდგომარეობა გქონდა
ბანალური მიზეზისთვის არ გაწირავდი საკუთარ თავს ასე

შენ ამინც მიტხარი რა კაიფი აქვს მაგ ამფეტამინს თორე დავინტრიგდი უკვე

ეგ მარილი. გავიყნოსე. მოვწიე და გავიკეთე კიდეც და ვერაფერი ვიგრძენი.
უბრალოდ ვიყავი ზე კომუნიკაბელური. რაღაცნაირად ცივი და თბილი ერთდროულად. კეთილი და ბოროტი. უცნაური შეგრძნებაა და პირველად ვიგრძენი თავი სრულყოფილ ნორმალურ ადამიანად ნორმალური აზროვნებით და ფიქრებით და შეგძნებებით. ანუ ეს მახინჯი დეპრესია, არარაობის გრძნობა გამიქრა საერთოდ. მერე მოხდა რაღაც ძალაინ ცუდი და შემზიზღდა.

წამალზე არ დავმჯდარვარ როგორც ასეთი. ნუ 1-2 თვე ვიკეთე ცოტა ხშირად. როდესაც ძლიერი ტკივლიები მაწუხებდა.
რომ მივხვდი რომ ფსკერისკენ მივდიოდი ძალიან დიდი სისწრაფით გავეშვი.

ადრე თუ გვიან აუცილებლად აღმოჩნდები ფსკერზე და ცხოვრების ბოლომდე დაგიტოვებს იარებს.
ამიტომ არ გირჩევთ არავის გასინჯვასაც კი. თითქმის ყველგან დაგხვდება ეგ წინ. ვიღაცა აუცილებლად წამოგაძახებს. უარესად დაგრთგუნავს რადგან არ ესმის შენი და ისედაც მძიმედ ხარ და კიდევ ზემოდან დამატებას არ გირჩევთ. რადგან აუცილებლად დაგხვდება წინ და გექნება ბრძოლები როგორც შინაგანი ისე ცხოვრებისეულ მომენტებში. რაც საკუთარი თავის რწმენას სიყვარულს და პატივისცემას დაგავიწყებს. რაც შემდეგ აისახება ცხოვრებაშიც ცუდად.

ცხოვრების მანძილზე სულ გემახსოვრება ეს შეგძნება და დიდი ძალიხსმევაა საჭირო იმისთვის რომ არ დაკარგო საკუთარი თავი. ამიტომ ყველამ ვინც გაანება და თავის ხელში აყვანა ისწავლა. ძლიერი პიროვნებაა ნამდვილად. მესმის მათი და პატივს ვცემ.