მე რომ ვუყურებ ნაცკამანდას ძალიან ბევრი ფანატიკოსი, პარტიული და პიროვნების ხატი პირები ჰყავთ ისევე როგორც ქოცებს, ნაცების დაბრუნების შემთხვევაში ასე მგონია რომ სასტიკი დევნა წავა ქოცების, ყველა ზედმეტი სიტყვის გამო სიფათების ახევა და არა მხოლოდ ზემო ეშელონებში, ვინც ქოცების მოყვანაზე იწვალა ანუ დაშინებულმა და დაჩმორებულმა ხალხმა (ნაცების მხრიდან) იმათაც მაგრად მიტისკავენ, სამწუხაროა რომ 30-ი წელი დაბრმავებულები დავხეტიალობთ, ხან ერთ ავაზაკებს მივენდობით ხან მეორეს.
ძირითადად ყველა საკუთარი თავის და საახლობლოს კეთილდღეობაზე ფიქრობს, გაჭირვებული ხალხისთვის არავინ არ ყოფილა, არც ახლაა და არც იქნება, ისევ თვითონ თუ არ მიხედეს თავს.
მე ნაცების დროს ნაცებს ვლანძღავდი, ქოცების დროს ქოცებს ვლანძღავ და მერე ვინც იქნება იმასაც გავლანძღავ თუ საჭირო იქნება, თუ ოდესმე რამე შეიცვალა.
ყოველთვის უნდა დააფასო კარგიც და ცუდიც უნდა აღნიშნო, ნაცების დიდი წვლილია ის სახელმწიფოებრივობის სიმულაცია რაც ახლა გვაქვს და სული კბილებით უჭირავს ქოცების ხელში.
ქოცების დამსახურებაა სიტყვის თავისუფლება, რაც გინდა ქენი, თუ გინდა აგინე ღარიბას და სულ ფეხებზე კიდიათ.

ნაცების დროს ზედმეტად გეთქვა რამე, ალბათ უცხო საგნით უკან ტანში ცხოვრებას შეგაგუებდნენ, ამან ზოგიერთების სიცოცხლეც შეიწირა.
ქოცებმა კიდევ მკვლელებზე ხელის დაფარებით გაითქვეს სახელი, ბავშვი დაკუწეს ნაძირლებმა და დამნაშავე არავინ ყოფილა, სხვადასხვა ზომის დანებით სხვადასხვა მხარეს, სხვადასხვა სიმაღლეზე, სარალიძის საქმე გაჰყვებათ ქოცებს ისტორიაში, მკვლელობა რომელსაც ხელი დააფარეს.
განადგურებული ეკონომიკა, გახრწნილი ლარი(ცოცხალი) და ა.შ

ისე აქ ვინც წერს ყოველ დღე, რა ნერვები გაქვთ, ამ ყველაფერს, ამდენ ნეგატივს ყოველ დღე როგორ იტანთ? რა ჯანმრთელობა გიძლებთ?
აქედან გამომდინარე ჯანმრთელობას გისურვებთ ყველას, ქოც მომხრეებსაც და ნაც მომხრეებსაც, როგორც არ უნდა იყოს, ერთი ქვეყნის შვილები ვართ, სხვადასხვა აზრებით, შეხედულებებით მაგრამ იმედი მაქვს, ოდესმე მოვა დრო, პირადი ინტერესი და სიტყვა "მე" ცოტათი უკან გადაიწევს და საერთო ინტერესებს, სიტყვას "ჩვენ" დაუთმობს გზას, მხოლოდ მაშინ შევძლებთ ქვეყნის ჭაობიდან ამოყვანას.
მანამდე კი ვისურვებდი ნაკლები ნერვები და ენერგია დაგვეხარჯოს იმ ხალხის გამო ვისაც 30-ი წელია ფეხებზე ვეკიდეთ და ვკიდივართ.