დაბნეული ვარ, სიმართლე რომ ვთქვა.
დაბნეული არა იმით თუ რამაც გამოიწვია ჩემში დაბნეულობა, დაბნეული ვარ სულ სხვა რამით...
და, ამ "სხვა რამეს" რა ჰქვია, ვიცი? არ ვიცი
არ მინდა კამათი, მორჩეს.
მოდი, იმან იკამათოს ვისაც ნიკაპი მიუდია თავისავე იდაყვზე.
გავეშვათ ამ წამოწყებას.
ხანდაან მგონია, რომ უკანასკნელი კულინარი ვარ, რომელსაც ხელები აქაურ ფქვილში აქვს ამოვლებული და მაღალი კატეგორიის სომხურ ხინკალს ამზადებს ქართველთათვის! ვფიცავ, მგონია რომ ასეა!
ხანდახან კი, თოვლის ფანტელი ვარ ... ან, თოვლის კი არა, უბრალოდ ფანტელი. ხან იქით მიმაფრენს ქარი თავისი ბუქით, ხან კი აქეთ
მეცნიერი ვარ?
პატრიოტი ვარ?
ქართული სპორტის ქომაგი? არა
სომხეთმა რა მომცა? რა მივეცი მე მას?
ქართული წყალი დამილევია, მისვამს, მისვამს ქართული ღვინოც, რომელიც ხელოვნურად შეფერილია. თქვენი ღვინო შეფერილიამ ჩემი ცრემლი კი კამკამაა..
როგორც თქვენი ყაზბეგი (აკაკია მოჩხუბარიძე) გეუბნებათ ნაწერში, ხევში, მოხუცმა ღინჯა ხულელმა მითხრა- გაადამიანდითო!......
უგდეთ ყური? არ ვიცი, ვვარაუდობ, რომ- არა. არავითარ შემთხვევაში - თქვენ მისთვის არ მოგისმენიათ.
სტოპ! შეჩერდი სანამ ჩემს ფესვებს შეეხები, შენია დასნეულები, შენი ფესვი...

პს
ის გამიგებს
This post has been edited by ლევონ on 23 Mar 2019, 12:32