ნანობთ დაოჯახებას?

ერთ ადამიანთან დიდი ხანი მობეზრებადია. ზოგი ვერ იაზრებს ამას ქორწინებისას და შემდგომ მას შეიძლება მეუღლის ან შვილების მობეზრების შემდეგ სინანული შეეპაროს დაოჯახებულობის გამო. რის გამოც ინგრევა ბევრი ოჯახი და ზოგი შვილებს და მეუღლეს სიხარულით გაურბის ახალი მეწყვილესთან, ან უბრალოდ სადმე სუფთა ჰაერზე სადაც თავისუფლებით დატკბება.
ვისაც ოჯახი დანგრეული აქვს ალბათ ძალიან ცუდად იცნობს საკუთარ თავს და ვინც საკუთარ თავს იცნობს ცუდად შვილებს უარესად უნდა იცნობდეს და ოჯახდანგრეულებს უნდა ქონდეთ თუ არა მათი შვილების მოვლის უფლება მაგაშიც კი მეპარება ეჭვი.
* * *

ესენი გამომრჩა პოლში

ორი შანსი გაქ. იგულავე იგულავე და მოგონებები შეგრჩება და მეტი არაფერი ან სანდო ადამიანი რომელიც შენ გვერდით იქნება (შეიძლება არ გამოდგეს მაგრამ გამოსადეგს ვგულისხმობ თურამე კი გაშორდები) . მე პირადად რა მჭირს არ ვიცი ღობე ღობე სიარულს ერთი მირჩევნია ... იყვით ალბათ ახალგაზრდა ბიჭი ხარ წადიო მარა ჰაა:/ [იიზდცია

მოიყვან ინანებ
არ მოიყვან მაინც ინანებ
არ მოიყვანს ვაწვები ჯერ

რატომ ვითომ, რაა სანანებელი
ნამდვილად ვიცი რომ არასოდეს ვინანებ

თვეში შვიდი ათასი თუ შეგქონდა ინანებ აბა რა იქნება

La_La_Land

ასე იფიქრებს ის, ვისთვისაც ადამინი და ურთიერთობა არის ნივთივით გამოყენებადი. რომლისგანაც და საიდანაც მხოლოდ სიამოვნება და სარგებელი უნდა ნახოს, რასაც ვადა აქვს და ეს ვადა ამოწურვადია. გახსნილ კონსერვს დიდხანს ვერ შეინახავ მაცივარში, აყროლდება.
შემდეგ:
ასე ფიქრობს ის, ვისაც შეგრძნება არა აქვს რომ სოციალური არსებაა და სოციუმის წევრია, რომელის არსებობა და მოღვაწეობა სოციუმის სივრცის საზღვრებშია. შესაბამისად- ნებისმიერ სარგებელზე მეეკითხება გინდ დაოჯახდეს და გინდ არა.
ამიტომ ერთ ადამიანთან ყოფნის პრობლემა" არ არის ოჯახის შექმნის ან შეუქმნელობის გონივრული მოტივი.
პიროვნებად უნდა შედგე- ეს არის მიზანი და ნებისმიერი გადაწყვეტილება რაც ამ მიზანს მოემსახურება- გამართლებულია.

მაგრამ რას ემყარება გადაწყვეტილება- ეგაა საქმე.
თუ გადაწყვეტილება ეგოიზმის პრინციპიდან მოდის, გინდ შექმენი გინდ არა- ვერ განვითარდები. სხვებსაც შეაფერხებ. პრობლემებს გაამრავლებ, ცხოვრებას გააფუჭებ. სხვებსაც გაუფუჭებ.

ამიტომ უნდა იყო პატიოსანი შენი თავის და სხვების წინაშე და თავიდანვე განსაზღვრო- დაოჯახებით მოიტან უფრო მეტ სარგებელს ცხოვრებაში და ცხოვრებისათვის (როგორც შენი, ისე სხვების) თუ დაოჯახების გარეშე. აი ასე უნდა შეხედო ამ საკითხს.

თუ გრძნობ რომ დაოჯახებით პროგრესის ნაცვლად დაინგრევი, სხვებსაც გაუფუჭებ ცხოვრებას- მაშინ არ უნდა დაოჯახდე.
ოჯახი არ არის ორი ადამიანის წელსქვედა ხახუნი, არამედ სოციუმის ინსტიტუცია, სადაც თქვენი შემდგომი ცხოვრება უნდა წარმართოთ მოვალეობებით, რომლებიც მთლიანად თქვენი უფლებებია ამავე დროს.
თუ ფიქრობ რომ ეს გამოცდილება არ გჭირდება, შენთ ვის უცხოა, მძიმეა და ვერ განგავითარებს გრძნობადად და გონებრივად (რაც ცრუ აზრია, პრინციპში, მაგრამ პიროვნული აღქმის, შეგრძნების კუთხით მისაღებია), მაშინ არ უნდა შეხვიდე ამ ინსტიტუციაში.
ოღინდ იცოდე- მსგავს გამოცდილებას ვერსად აიღებ
* * *

დარწმუნებული ვარ აქ ძალიან, ძალიან ბევრი ნანობს დაოჯახებას, მაგრამ პირველ რიგში საკუთარი თავის მოტყუებას შეეცდებიან და უბრალოდ არ აღიარებენ

ჰეჰეჰე

ბიჭური
ნამდვილად.

ადამიანი თავისუფლებისთვისაა გაჩენილი სხვანაირად სრულყოფილებას ვერ მიაღწევს.
ოჯახი, სამსახური და სხვა სოციალური რამერუმეები პირიქით დეგრადირებას უწყობს ხელს და არა სრულყოფილებას.

თუმცა გააჩნია სოციუმს და ოჯახს, შეიძლება პირიქითაც იყოს. (იშვიათ შემთხვევებში რა თქმა უნდა).
თორემ კლასიკური გაგებით ოჯახი რა თქმა უნდა უბრალოდ ბორკილია.

ასე იფიქრებს ის, ვისთვისაც ადამინი და ურთიერთობა არის ნივთივით გამოყენებადი. რომლისგანაც და საიდანაც მხოლოდ სიამოვნება და სარგებელი უნდა ნახოს, რასაც ვადა აქვს და ეს ვადა ამოწურვადია. გახსნილ კონსერვს დიდხანს ვერ შეინახავ მაცივარში, აყროლდება.
შემდეგ:
ასე ფიქრობს ის, ვისაც შეგრძნება არა აქვს რომ სოციალური არსებაა და სოციუმის წევრია, რომელის არსებობა და მოღვაწეობა სოციუმის სივრცის საზღვრებშია. შესაბამისად- ნებისმიერ სარგებელზე მეეკითხება გინდ დაოჯახდეს და გინდ არა.
ამიტომ ერთ ადამიანთან ყოფნის პრობლემა" არ არის ოჯახის შექმნის ან შეუქმნელობის გონივრული მოტივი.
პიროვნებად უნდა შედგე- ეს არის მიზანი და ნებისმიერი გადაწყვეტილება რაც ამ მიზანს მოემსახურება- გამართლებულია.

მაგრამ რას ემყარება გადაწყვეტილება- ეგაა საქმე.
თუ გადაწყვეტილება ეგოიზმის პრინციპიდან მოდის, გინდ შექმენი გინდ არა- ვერ განვითარდები. სხვებსაც შეაფერხებ. პრობლემებს გაამრავლებ, ცხოვრებას გააფუჭებ. სხვებსაც გაუფუჭებ.

ამიტომ უნდა იყო პატიოსანი შენი თავის და სხვების წინაშე და თავიდანვე განსაზღვრო- დაოჯახებით მოიტან უფრო მეტ სარგებელს ცხოვრებაში და ცხოვრებისათვის (როგორც შენი, ისე სხვების) თუ დაოჯახების გარეშე. აი ასე უნდა შეხედო ამ საკითხს.

თუ გრძნობ რომ დაოჯახებით პროგრესის ნაცვლად დაინგრევი, სხვებსაც გაუფუჭებ ცხოვრებას- მაშინ არ უნდა დაოჯახდე.
ოჯახი არ არის ორი ადამიანის წელსქვედა ხახუნი, არამედ სოციუმის ინსტიტუცია, სადაც თქვენი შემდგომი ცხოვრება უნდა წარმართოთ მოვალეობებით, რომლებიც მთლიანად თქვენი უფლებებია ამავე დროს.
თუ ფიქრობ რომ ეს გამოცდილება არ გჭირდება, შენთ ვის უცხოა, მძიმეა და ვერ განგავითარებს გრძნობადად და გონებრივად (რაც ცრუ აზრია, პრინციპში, მაგრამ პიროვნული აღქმის, შეგრძნების კუთხით მისაღებია), მაშინ არ უნდა შეხვიდე ამ ინსტიტუციაში.
ოღინდ იცოდე- მსგავს გამოცდილებას ვერსად აიღებ
* * *

+1

თანაც კიდე, ასეთი "რეჩებით" ცუდი კაცები აბოლებელ შტერ ქალებს - აი დავიღალე, ვნანობ რომ დავოჯახდი, საკუთარ თავს არ ვიცნობდი, თავისუფლების 1 ყლუპი მჭირდება და ..... - იმედებს უსახავენ მსხვერპლს, რომ აი რაც აქამდე აკლდა თურმე ამ კაცს ცხოვრებაში ყველაფერი მასშია განსახიერებული

This post has been edited by masai11 on 12 Jun 2019, 10:08

ცოლი მყავს და 2 საყვარელი უფრო სწორედ ერთი მეორე ისე რაა ხანდა ხან, ჰოდა არაფერსაც არ ვნანობ რა მაქვს სანანებელი რო?

La_La_Land


შვილებს არ ვნანობ ცოლს ვნანობო ერთმა თქვა

არცერთი წამით

დაოჯახებას არ ვნანობ უბრალოდ ძალიან განსხვავებული და თავისებური და რაღაცებში ცოტა უცნაური და შეუცნობელი კულტურის და წეს ჩვეულებების ქვეყნიდან არის ჩემი ცოლი


ისე იმდენი კი ესმის და აზრს იგებს ქართულად ნათქვამის რომ ესეც გაიგოს მარა იმედია არ შემოვა არ გაეცნობა და არ წაიკითხავს

This post has been edited by kalekalebind on 12 Jun 2019, 11:09

annavita
ძალიან ჭკვიანურად ჩამოაყალიბე და სწორი ხარ.

Dark_Angell

რაც არ უნდა გასაკვირი იყოს, თავისუფლების მოპოვებასაც სჭირდება დისციპლინა. დისციპლინის გარეშე დროს გაფლანგავ და სრულყოფილებას ვერ მიაღწევ. ბირჟაზე, დივანზე რავი სადაც გინდა იქ გაფლანგავ დროს რომელსაც დისციპლინით თუ გამოიყენებდი წარმოუდგენლად მიუახლოვდებოდი სრულყოფილებას. Kung Fu - ეს არის ჩინური ცნება "მოთმინება, რომელიც საჭიროა დისციპლინის მოსაშენებლად" რომელიც, თავისმხრივ უფრო სრულყოფილ ცხოვრებას გვიშენებს.

ოჯახი, სამსახური, ემოციების კონტროლი არის დისციპლინა და სწორი გზა ინდუსტრიულ საზოგადოებაში მცხოვრები ადამიანისათვის.

განსაკუთრებით მომეწონა
სიტყვათა მშვენიერებადობა აზრის ჩამოყალიბებადობაში


This post has been edited by passko on 12 Jun 2019, 12:28