თბილისი-ბელგრადი, Тбиоград-Беолиси

მოვითხოვოთ, საქართველოსა და სერბეთში ქოციანობის დასრულების შემდეგ, ორი სულიერად მონათესავე ქალაქი, თბილისი და ბელგრადი დაძმობილდნენ.

სრულიად გაუგებარია აქამდე ამაზე რატომ არავინ იფიქრა.

თბილისის ისტორიაზე თავს არ შეგაწყენთ, ყველამ კარგად ვიცით.
უძველესი სინგიდუმუნი უკვე თითქმის ოცდაათ საუკუნეს ითვლის და მის თეთრ კედლებს დღესაც ატყვიათ კელტების, რომაელების, სლავების, ბერძნების, ჰუნების, თურქების, ავსტროუნგრელებისა და გერმანელი ნაცისტების ნაკვალევი. როდესაც მილორად პავიჩის "ბელგრადის ბიოგრაფიას" ვკითხულობთ, გგონიათ, თბილისზე წერს თავისი უბნებით ქუჩებით და ინდივიდების ისტორიებით.

ამ ორ ქალაქს უდიდესი ისტორია და უნიკალური სუბკულტურა გააჩნია, რომელიც ყველასგან გამოირჩევა და ამავდროულად ყველასთვის ღიაა. ამ ორ ქალაქს უღრმესი სული, და განუმეორებელი ატმოსფერო აქვთ, რომელიც თუ ერთხელ გაუზიარე, აუცილებლად მოგანდომებთ მეორედ ორივე ქალაქი საოცრად ინტერნაციონალური, კოსმოპოლიტური და მრავალფეროვანია, ორივე კულტურული და ეკონომიკური რეგიონული ცენტრია და ის არა მხოლოდ სერბების და ქართველებისთვის, არამედ მრავალი ერის მრავალი კულტურის წარმომადგენლისთვის გამხდარა მშობლიური ნავსაყუდელი.

ვერც თბილისი და ვერც ბელგრადი, მსოფლიოს მეგაპოლისებისგან განსხვავებით, ფუფუნება და სიმდიდრეს, ვერც დავარცხნილობას და წესრიგს ვერ შემოთავაზებით, მაგრამ შემოთავაზებით უამრავ მასალას, ფერებს, შთაგონების წყაროს, რათა თქვენი სამყარო თავადვე შექმნათ და ამ ქალაქებისგან იმდენი სიამოვნება მიიღოთ, რამდენიც თავად გსურთ.

არც თბილისი და არც ბელგრადი მსოფლიოს გეოპოლიტიკური ვექტორის განმსაზღვრელი ცენტრები არ ყოფილან, მაგრამ მათზე ასახულია კაცობრიობის ისტორიის ყველა მნიშვნელოვანი თუ უმნიშვნელო მოვლენა, ასახულია როგორც სარკეში, პირდაპირ და შეულამაზებლად, ხოლო მათგან არტისტული ცეცხლის დანთებაამ ამ ქალაქებში მცხოვრებ ხელოვნებსა და რიგით ადამიანებს შეუძლიათ

რა გასაკვირია, რომ ქალაქებს, რომლებიც ქარტეხილებით სავსე ჟამთა მსვლელობისას 30-ჯერ (თბილისი) და 40-ჯერ (ბელგრადი) დაინგრნენ და ნანგრევებიდან აღუდგნენ, , ბევრი საერთო ტკივილი და ბევრი საერთო გამოწვევა აქვთ. არ არსებობს მსოფლიოში არცერთი ქალაქი (არ ვგულისხმობ ქვეყანას ან ერს), რომლის შესახებაც სიმღერების და ლექსების მთელი პლეადა ყოფილიყო დაწერილი. აქაც და იქაც ყველა ქუჩას ყველა ხეს ყველა უბანს და სახლს თავისი უნიკალური ისტორია აქვს.

დღესაც ეს ორი ქალაქი გარდამავალ ეტაპზეა, რაც კარგად აისახება მათ არქიტექტურაში, ქაოტურ გარემოში, ბობოქარი სულისკვეთებაში და სხვა უამრავ დადებით და უარყოფით მხარეში.

სწორედ ეს ქაოსი, ეს სიბობოქრე, ძველისა და ახლის გამუდმებული ჭიდილი გახდა მიზეზი ამ ქალაქების ბოჰემური, ყველასთვის მიმზიდველი ცხოვრების წესისა. Ერთი მხრივ ნარიყალა, აბანოთუბანი, შარდენის, სოლოლაკი, რუსთაველი, მადათოვი, მთაწმინდა, ჩუღურეთი და ა.შ. უსასრულობამდე და მეორე მხრივ სკადარლია, მეფე მილოშისა და მეფე მიჰაილის ქუჩები, კალამეგდანი, ტერაზიე, დუნაისა და სავის ნაპირები, ავალა და აშ. უსასრულობამდე. ბარები რომლებსაც ყველას თავისი განსხვავებული ატმოსფერო აქვს და ღამის კლუბები, რომლებიც ახალგაზრდულ, თავისუფლების ცეცხლს ანთებს მომავლის გზის გასანათებლად. სწორედ ამ ბოჰემურმა სულმა გახადა ეს ორი ქალაქი ახალ ბერლინად, ვინაიდან ბერლინში უკვე დალაგებული, კოხტა და მოწესრიგებული ცხოვრებაა, ხოლო მგზნებარე ბოჰემური სული სწორედ იქ ბუდობს, სადაც პოლიტიკური ეკონომიკური და საზოგადოებრივი ქარტეხილები მძვინვარებენ.
https://www.abc.net.au/triplej/programs/dri...%80%9D/11583622

ასევე ძალიან მსგავსია ხალხის ხასიათი, რომელიც ასახავს მძაფრ ჭიდილს ლიბერალიზმს და კონსერვატორებს შორის. Ძალიან მსგავსია საქციელი, თავდაპირველად პირქუში, ცივი და დაღვრემილი გამომეტყველება, ხოლო რამდენიმე ჭიქა ღვინის, ლუდის ან ჭაჭის/რაკიის შემდეგ, ან საერთოდ მათ გარეშეც, უარესი სტუმართმოყვარეობა და მეგობრობა როგორც ჭირში ასევე ლხინში.

სხვათაშორის, არ ვიცი ქართული მხარე რატომ პასიურობს, მაგრამ მათგან წამოვიდა რამდენიმე დადებითი სიგნალი, კერძოდ, რამდენიმე წლის წინ ვუჩიჩმა (რა სახსენებელია ეგ ნაძირალა ამ პოზიტიურ თემაში, მაგრამ იყოს) გამოთქვა სურვილი, კავკასიისა და ბალკანეთის დედაქალაქებს შორის პირდაპირი ავიამიმოსვლა დაწყებულიყო, ხოლო რამდენიმე თვის წინ ბელგრადის მერმა, ზორან რადოიჩიჩმა პირდაპირ განაცხადა, რომ ეს ორი ქალაქი ძალიან გავს ერთმანეთს და ერთობლივი ძალისხმევით წარმატების მიღწევა უფრო ადვილია. http://www.beograd.rs/lat/beoinfo/1786876-...slicni-gradovi/

ერთი სიტყვით, ამ ორი ქვეყნის და ქალაქის წარსული აწმყო ერთმანეთის მკაცრად პარალელურია - ე.ი. მსგავსია, მაგრამ ერთმანეთი არასდროს გადაუკვეთავთ. იქნებ შევძლოთ და ჩვენ გადავკვეთოთ და წინსვლას ერთობლივი ძალით შევუდგეთ.

შემდეგ პოსტებში ამ ქალაქებზე დაწერილ გენიალურ სიმღერებს მოვიყვან, დასაწერი და სათქმელი კიდევ უამრავია, ახლა კი ამას მოუსმინეთ, თბილისო სერბულ ენაზე:






This post has been edited by დიდიმინდორი on 10 Feb 2022, 02:08

ბელგრადი დაძმობილებულია მოსკოვთან
ისეა დაძმობილებული რომ ქალაქი აჟრელებულია რჟდ-ს რეკლამებით - რასისკიე ჟელეზნიე დაროგი

ნებისმიერი სერბი გეტყვის,რომ ყველამ რო გაგვწირა იუგოსლავიის ომში, რუსებმა, ბრატსკი ნაროდმა შეგვიფარესო და ჩვენ და რუსები ძმები ვართო.

2008-ში მთელი გულით გულშემატკივრობდნენ რუსებს.

მიკვირს, აქამდე როგორ არ აღიარეს აფხაზეთი და ცხინვალი.

ბელგრადიც სარატოვს უფრო ჰგავს, ვიდრე თბილისს.

თბილისს უფრო ზაგრები ჰგავს, ზოგი უბანია, სოლოლაკი და ვერა გეგონება...

სერბი მეგობრები მყავს და არცერთი რუსეთის მომხრე არ არის. მთელ ქვეყანას ერთეული პრიმიტიული ფეხბურთის ხულიგმის დონეზე ნუ დავიყვანთ.

მარტო იმიტომ ვერ იქნებიან ჩვენს წინააღმდეგ რუსეთის გულშემატკივრები, რომ სეპარატიზმის წახალისება სასიკვდილოდ საშიშია მათთვის.

ოფიციალურ დონეზეც არაერთხელ განაცხადეს საქართველოს ტერიტორიული მთლიანობის მხარდაჭერა.

ყველამ იცის, რომ რუსეთმა სერბეთი მარტო მიატოვა, როგორც არაერთხელ.

ზოგადად მესმის, მესმის რასაც ამბობთ. ერთხელ ერთმა სერბმა მოიყვვა, რომ რამდენიმე თვის წინ რუსეთის ოპოზიცია ბელგრადში ჩასულა მიტინგის გასამართად, რადგან მოსკოვში ვერ ბედავდნენო. ხოლო სერბეთის უშიშროებამ კი მათი სახელები და გვარები პირდაპირ პუტინს მიურბენინესო. ჩვეულებრივი საქოცეთია იქაც, ამიტომ ვთქვი, რომ როდესაც ორივე ქვეყანაში ქოციანობა დასრულდება-მეთქი.

ზაგრები უფრო მოწესრიგებული და პატარა ქალაქია, თან ექსკლუზიურად ხორვატული. თბილისს უფრო ბელგრადი და სარაევო გვანან, სარაევო უფრო აბანოთუბანი-კალაუბანი-ავლაბარი, ბელგრადი უფრო მთაწმინდა სოლოლაკი ვერა და ვარკეთილი. თან ორივე ქალაქი მულტიკულტურული და მრავალფეროვანია. სარაევო ძალიან ლამაზია, მაგრა იმიტომ არ დავწერე, რომ მისი შედარება თბილისის რანგის ქალაქთან არ მინდოდა.
* * *

ზოგადად საბჭოთა ერთი ყალიბისაა ყველა, მაგრამ თბილისსა და ბელგრადსაც განსაკუთრებული გარემო და უნიკალური არქიტექტურა გააჩნიათ.

ვეთანხმები ამ იდეას, აუცილებელია არამარტო ბელგრადთან, ასევე ზაგრებთან, ლუბლიანასთან და ბალკანურ ქალაქებთან დაძმობილება, ხოლო პირდაპირი საჰაერო მიმოსვლა ამ ქალაქებთან დაგვხატავდა! კარგი იქნება თუ კულტურულ და ეკონომიკურ ურთიერთობებს გავაღრრმავებთ. ასევე კარგი იქნებოდა საქართველოში სერბეთის, მაკედონიის, ჩერნოგორიის, ხორვატიის, სლოვენიის, ბოსნიაჰერცოგოვინის საელჩოები გახსნილიყო.

ioane.mtacmindeli

თუნდაც იმ მიზნით, რომ სერბებმა რუსეთის ნაცვლად ნამდვილი მეგობარი ნახოს და დრაქის მიცემა შეწყვიტოს.

ioane.mtacmindeli

ლიუბლიანასთან თბილისი დიდი ხანია დაძმობილებილებულია, მაგრამ არავის ახსოვს ეს ფაქტი.

https://ka.wikipedia.org/wiki/%E1%83%97%E1%...%83%A1%E1%83%98

თუნდაც იმ მიზნით, რომ სერბებმა რუსეთის ნაცვლად ნამდვილი მეგობარი ნახოს და დრაქის მიცემა შეწყვიტოს.

მშვენიერი აზრია, იქ თავისუფლათ შეიძლება ჩვენი თანამოაზრეების მოძებნა და ჩვენი სამეგობრო შემოკრებვა

ioane.mtacmindeli

მე პირადად მყავს იქაური ნაცნობები. მაგარი ხალხია.

ერთი ძალიან სპეციფიკური თვისება აქვთ რაც ძალიან მახალისებს და რაშიც ერთიერთში გვგვანან. კერძოდ, თავიდან ყველანი ცივები და დაღვრემილები ჩანან, სახეებიც ჩვენსავით გაქვავებული აქვთ, მაგრამ როდესაც უახლოვდები, რადიკალურად იცვლებიან... ჭაჭა, რაკია, ცეკვა სიმღერა წავიდა ჰაიტ...
* * *
spider77

ლუბლიანა ვიცით, ქუჩაც გვაქვს მისი სახელობის, თუმცა ეგ სია ძალიან მოკლეა, არ ეკადრება თბილისის რანგის ქალაქს.
* * *






ახლაც იტყვით, არ გავსო?))))
* * *
P. S. მოდერებს მინდა მივმართო,

სანამ ეს ქალაქები არ დაძმობილდებიან და მათ შორის ურთიერთობი უფრო ყოფით, ეკონომიკურ კულტურულ ინფრასტრუქტურულ და სხვა საკითხებზე არ დავა, მანამდე ეს თემა პოლიტიკურია, სახელმწიფოთა შორის ურთიერთობს ეხება და შეგნებულად გავხსენი იმ განყოფილებაში. ასეთი იდეა რომ რეალიზდეს, საჭიროა ბევრმა ადამიანმა გაიგოს და აზრი გამოთქვას, თორემ მეც ვიცი რომ თბილისის განყოფილება ცალკეა, საერთოდაც, აქ ავიდგი ფორუმული ფეხი და არ გამიჭირდებოდა თემის აქ გახსნა.

ასე რომ, გაითაითვალისწინოთ ჩემი თხოვნა და დააბრუნოს თემა ჩემი აზრით, მისთვის ყველაზე შესაბამის გამყოფილებაში, და ღმერთმ ქნას, რომ მალე ქალაქებს შორის ყოველდღიური ურთიერთობები იმ დონეზე ავიდეს, რომ ამ თემის ისევ თბილისის განყოფილებაში გადმოტანა გახდეს საჭირო.

This post has been edited by დიდიმინდორი on 10 Feb 2022, 16:53

საკმაოდ კარგი და საინტერესო ქალაქია ბელგრადი, თბილისსაც ჰგავს ისე რაღაცით უფრო მაგრამ უფრო ბათუმს დავაძმობილებდი :დდ

SunsetLover
ბათუმთან რატომ? ბათუმი უფრო დუბროვნიკთან სპლიტთან ან მონტენეგროს რომელიმე ზღვისპირა ქალაქთან უფროა შესაბამისი.
* * *
მოდერებს გავუმეორებ თხოვნას. თემა ჯერჯერობით პოლიტიკურია!
* * *

როდემდე უნდა ვიყოთ ამ ილუზიებში. არც სერბეთი და მით უმეტეს, არც საქართველო, არ წარმოადგენს დამოუკიდებელ მოთამაშეს საერთაშორისო არენაზე. ამიტომ, რომელი ქალაქი რომელს დაუძმობილდება, ამას არანაირი მნიშვნელობა არ ექნება, მაქსიმუმ, ვიღაც ჩინოვნიკები წავიდნენ-წამოვიდნენ და დრო ატარონ რესტორნებში.
სერბეთი გეოგრაფიულად მდებარეობს ევროპაში, მაგრამ მართლმადიდებელია, ამიტომ გერმანია-საფრანგეთს და რუსეთს შორის არის გაჩხერილი.
საქართველო გეოგრაფიულად მდებარეობს მცირე აზიაში (ფაქტობრივად) და გაჩხერილია რუსეთსა და თურქეთს შორის. ეს არის მოცემულობა.
სერბებს არჩევანი აქვთ გერმანია-საფრანგეთსა და რუსეთს შორის.
ჩვენ არჩევანი გვაქვს რუსეთს და თურქეთს შორის.

TSK2030
მე არ. მიწერია რომ თბილისი და ბელგრადი მსოფლიოს ცენტრებია მეთქი.

მაგრამ ფაქტია, რომ ორივე თავისი რეგიონის არაოფიციალური იმპერიის ბოჰემური კულტურული და პოლიტიკურეკონომიკური ცენტრია.

და ეკონომიკური და პოლიტიკური სიდუხჭირე დაძმობილებას ხელს არ უშლის. პირიქით, მეტი სტიმულია გამოწვევების ერთობლივი ძალებით დასაძლევად.

გასაგებია (თუმცა მცდარი) ამ თემის პოლიტიკიდან თბილისში გადატანა, მაგრამ აქ გადმოტანა, ზოგად დისკუსიებში, საერთოდ რაში ჯდება?!!!

ისევ თბილისში ყოფილიყო აჯობებდა. თემატურად შესაბამისი მაინც იყო.

ხანდახან მოდერაცია ვერანაირ კრიტიკას ვერ უძლებს. უკმაყოფილება თითქმის ყოველდღე გამკითქმის.

დიდიმინდორი
ნამყოფი ხარ ბელგრადში? )