უსიყვარულობის გამო არ მინდა გავბოროტდე

ფსიქოლოგებო რა ვქნა მირჩიეთ რანე?

ნეტა ამის მეტი საფიქრალი და სადარდებელი არ მქონდეს როგორიც უსიყვარულობაა და მეტი არაფერი მინდა...
მე ხალხთან ურთიერთობა არ მსიამოვნებს და ეგ ფაქტორი საშინლად ცუდად მოქმედებს ჩემ ფსიქიკაზე.
ელემენტალური მაღიზიაში ჩასვლა არ მსიამოვნებს და რიგში დგომას ვერ ვიტან.
აი სადმე საბუთები და პირადობის მოწმობა და მსგავსი პროცედურები თუ მჭირდება ეგ მანადგურებს და სიბოროტემდეც კი მივყავარ.
ნეტ შენ ადგილზე ვიყო და მარტო ეგ მაწუხებდეს...
ნუ თუ სხვა არაფერი გაწუხებს მაგის გარდა...

* * *
ჩემთვის ყოველი გასვლა ჩასაცმელზე, სალონში თუ სხვაგან ყოველთვის დიდ ძალისხმევას ითხოვს და ეგ მიტყნავს ყოფიერებას.
ხო არაფერი თითქოს მაგრამ ჩემთვის რაღაც ცხოვრიბისეულ სირთულეებს წარმოადგენს და ყოველჯერზე ძალების მობილიზაცია რო მჭირდება უკიდერსად ურტყავს ჩემს ფსიქიკას და შინაგანად მფიტავს.

This post has been edited by snis on 2 Dec 2019, 13:26

ადამიანი ხომ სულ ფიქრობს , უწყვეტად. ძილის მდგომარეობის გარდა. ჰოდა როგორ შეიძლება რომ არ ფიქრობდე პერიოდულად. რა საშუალებებით მიიღწევა ?

* * *
იდეაში სხვა თემაში ვპოსტავდი

როდიდან დაგეწყო ეს? სულ ასე იყავი?
მეც ანალოგიური მჭირს და მაგიტომ გეკითხები

This post has been edited by stylee on 5 Dec 2019, 12:03

არც მე მყავს საყვარელი ადამიანი ცხოვრებაში მაგრამ არ ვგრძნობ თავს გიჟად ან რამე დეფიციტში. არ ვიცი შეიძლება იმიტომაც რომ ჩემზე ყოველდღიურად ორი სუპერმამაკაცი ზრუნავს, მეგობრები არიან მაგრამ რა უნდა დამჭირდეს გვერდით არ დამიდგნენ, ემოციურადაც მათთან ვიცლები და თქმაც არ მჭირდება ისე მიდგანან გვერდით...შეიძლება მაგიტოც მკიდია რომანტიული ურთიერთობები, სექსი და პაემნები, არ ვიცი მაგრამ მაინც მგონია რომ სხვა ადამიანების ყოფნა არ ყოფნაზე ჩვენ ცხოვრებაში არ უნდა იყოს დამოკიდებული ჩვენი ფსიქიკური სიჯანსაღე... მეგობრები არ გყავს ავტორ? იზრუნე მათზე და მოგეშვება

stylee

ბოლო რამდენიმე წელია...
* * *

მეგობრებიც და ყველანაირი ახლობელი ადამიანი ჩამოიშორე?
მე თითქმის აღარავისთან მაქვს ურთიერთობა. ბოლოს ერთი მეგობარი მყავდა რომელიც არც ისე ხშირად მაწუხებდა მაგრამ მაგასაც ვაგრძნობინე რო აღარც მაგასთან მინდოდა ურთიერთობა. საერთოდ არავინ მინდა ამ ბოლო დროს ჩემი თავის გარდა. ვგრძნობ რო ასაკის მატებასთან ერთად ჩაკეტილი, ეგოისტი და საშინლად ცივი ადამიანი ვხდები რომელსაც არავინ არ უნდა საკუთარი თავის გარდა. არანაირი მეგობარი, არანაირი არავინ საერთოდ.. სამსახურში მინდა არ მინდა მიწევს ნაძალადევად სიარული.
* * *
საბოლოოდ ამან შეიძლება არც ისე კარგ შედეგებამდე მიმიყვანოს მაგრამ წინ არ ვიყურები და ვცხოვრობ დღევანდელი დღით...
სამომავლოდ რა იქნება მაგრად მკიდია...

This post has been edited by snis on 5 Dec 2019, 14:56

სექსზე გაგიჟებული არც მე ვარ და პაემნებუც მკიდია. სექსი მეორეხარისხოვანოა ჩემთვის. მთავარი სიყვარულია

სექსზე გაგიჟებული არც მე ვარ და პაემნებუც მკიდია. სექსი მეორეხარისხოვანოა ჩემთვის. მთავარი სიყვარულია

მახინჯ გოგოს შეიყვარებდი?............

snis

ყველა ვერა, არ მაწუხებენ, არ ვაწუხებ. მაგრამ რა ტიპის ხალხია იცი, თუ რამე გაუჭირდებათ, ვიცი რო დამეკონტაქტებიან და წინასწარ ვემზადები )) ერთხელ და სამუდამოდ უნდა დავუსვა წერტილი.
ოჯახის წევრებთან მიწევს კიდე კონტაქტი რო მოდიან, უბრალოდ ვერ დაიმალები, საერთოდ წასვლა მინდა აქედან, აღარ მინდა ამ ყველაფრის ყურება.
თუმცა არის ჩემს სამეზობლოში რამოდენიმე ადამიანი, რომლებსაც უბრალოდ გამარჯობით ვიცნობ, მაგრამ საერთოდ არ მგრუზავენ, პირიქით ამ ფონზე მსიამოვნებს ხოლმე მაგათი ხილვა. ეტყობათ შეგნებული, მორიდებულები არიან, რაღაცნაირად ფაქიზად გეპყრობიან, არ გაწუხებენ.

მე არავისთვის მიგრძნობინებია, თვითონვე ვროძე ბი დავიკარგეთ, მაგრამ მაგათგან არ გამიკვირდება, დამადგნენ ერთხელაც თავზე, ვითომც არაფერი.
ყოფილა ეგეთი შემთხვევები. ხოდა აშკარად ვაგრძნობინებ მეც

არ ხარ შენ ეგოისტი. შენნაირი ეგოისტი იყოს ყველა რაღა გვიჭირდა. მაგათ არ შეუძლიათ სიმარტოვე, საკუთარ თავთან კონტაქტი

Jonathangoodlock

შენნაირი ბევრი გეგულება მერე სიყვარული რო უნდა? საერთოდ შეხვედრილხარ ეგეთ ადამიანს?

snis

მარტო კაცი ცოდოა ზოგადად! მაგის გარდა თუ გინდა რომ იყო წარმატებული შენ საქმეში სამსახურში ან ბიზნესში აუცილებლად დაგჭირდება სანაცნობე წრე და მეგობრები, ის რომ არ ვთქვატ რომ კარგი სამეგობრო წრე ბევრად ლაღს გაგხდის(რომ იცი გვერძე დასაყრდენი ადამიანები გყავს). გასაგებია რო ეგოიზმი გაქვს , ყველას აქვს ეგ მაგრამ უნდა შეეწინაღმდეგო და პირიკით მეგობრული და ხალისიანი იყო, ეს უფრო მეტ წარმატებას მოგიტანს ცხოვრების ყველანაირ ასპექთში, ვიდრე ჩაკეტილი და კაცთმოძულე ცხოვრება. არჩევანი მაინც ყველა ადამიაზე თუ როგორ უნდა იყოს თავისი ცხოვრება, ეს უბრალოდ ჩემი მოსაზრებებია.
* * *
რათქმაუნდა არის კატეგორია ადამიანების რომელთანაც ურთიერთობა მეც არმინდა და მხოლოდ ძალიან მოკლედ შემოვიფარგლები ხოლმე.

სექსზე გაგიჟებული არც მე ვარ და პაემნებუც მკიდია. სექსი მეორეხარისხოვანოა ჩემთვის. მთავარი სიყვარულია

ესე მგონია, რომ აფორიაქებული ხარ იმის გამო, რომ შეყვარებული არ გყავს. შენს საკუთარ თავს მიეცი ფიქრის და ანალიზის დრო. დაისახე მიზნად როგორი გოგო გინდა რომ შეგხვდეს. პაემნებზეც უნდა იარო და თუ საჭიროა იბრძოლო კიდეც. ბრძოლა ამ შემთხვევაში, საკუთარ ემოციებზე გამარჯვებაა. არ იწუწუნო. წუწუნა მამრები არ იზიდავს სუსტ სქესს. დაიჯერე, რომ იპოვნი. შენ არ გჯერა... დაიჯერე მეგობარო.

სექსზე გაგიჟებული არც მე ვარ და პაემნებუც მკიდია. სექსი მეორეხარისხოვანოა ჩემთვის. მთავარი სიყვარულია

მახინჯ გოგოს შეიყვარებდი?............

არც ისე ლამაზს კი არ ვარ აფორიაქებული უსიყვარულობის გამო. სექსზე კი მართლა არ ვარ გაგიჟებული, პიქაფზე და გოგოს გამოყენებაზე

+1

არის ამაში ლოგიკა

სიმარტოვეში ვიღდგენ ძალებს რომლებსაც ვხარჯავ სოციუმში ურთიერთობებში, განდგომილობასა და საკუთარ მყუდრო ბუდეში განმარტოვებას შორის სხვაობაა, რაც დრო გადის ვხვდები რომ საყავრელ ადამიანების გვერდით ყოფნაზე დიდი კომფორტი არაფერია, დავალაგე ურთიერთობები, რომ ვზრუნავ მევე მსიამოვნებს იმენა კაიფია...

stylee

ეგოისტი გამოვდივარ ჩვეულებრივი. მხოლოდ საკუთარ თავზე და სიამოვნებაზე ორიენტირებული ვარ. სხვისი სიამოვნება და ზრუნვა ჩემთვის ყოველთვის უცხო იყო.

ladusha2

ზოგადად სამეგორბრო წრე რასაც ქვია არასდროს მყოლია. ერთი ორი მეგობარი მყავდა ხოლმე და იმათთანაც კი არ მქონია ახლო ურთიერთობა. მისვლა მოსვლა, დარჩენები, დასასვენებლად ერთად წასვლა, დაბადებისდღის მილოცვები, განსაკუთრებული მოკითხვები და ა.შ. არ ყოფილა.
სურპრიზები და გაუფრთხილებელი დადგომები და მსგავსი არანორალურობებსაც არ ქონია ჩვენს შორის ადგილი.
არანაირი წარმატება არ მინდა ფულს გამოვიმუშავებ და მეტი ამბიციები და მოთხოვნები ცხოვრებაში არ მაქვს. ჩემი პირადი კომფორტისთვის საკმარისი მაქვს.
იმის იქით არც მაინტერესებს არაფერი. სიმშვიდე და სიმყუდროვე მირჩევნია ყველაფერს.

ეგ არ მჯერა. როგორიცაა ადამიანი ისეთია სულ.ვერ შევეწინააღმდეგები ჩემ თავს და ვერ გავხდები ხალისიანი და პოზიტიური. ეგეთე რამე ჩემი ბუნებისთვის სრულიად უცხო და შეუსაბამოა..

ზოაგადად არ მიყვარს ახლო ურთიეთობები. რო შემიტვყია ვიღაცას აშკარად სურს ჩემთან დაახლოება მივმხვდარვარ რო ჩემგან ზედმეტი ყოფილა აქტიურობა და გახსნილობა ამიტო მასინვე ნელ ნელა ვდისტანცირდები ასეთი ადამიანისგან და მერე საერთოდ მაქსიმალურად ვწყვეტ კონტაქტს. ნუ შეიძლება არ მსიამოვნებას მაგრამ მისი მხრიდან რო ვხედავ ჩემ მიმართ განსაკუთრებულ დაახლოებას ეგ ფაქტი უკვე აღარ მომწონს.
* * *
ახლო ურთიერთობას მოყვება პასუხისმგებლობა და გარკვეული მოვალეობები და დისკომფორტი. თუნდაც ის რომ დაბადებისდღე უნდა მიულოცო, დაგირეკოს ისეთ დროს რომ სეიზლება კომფორტი დაგერღვეს, უნდა მოიკითხო გარკვეული დროის განმავლობაში თორემ გამოდის არ გახსოვს და უნამუსო ხარ. ვიღაც მოუკდება სამძიმარზე უნდა იარო, უნდა გთხოვოს საბოდიალოდ წახვიდე სადმა მასთან ერთად უარის თქმასაც გარკვეული დისკომფორტი ახლავს.. ნუ უამრავი დეტალია ყველაფრის ჩამოთვლას აზრი არც აქვს გასაგებია მგონი რეებსაც ვგულისხმობ. მარტო და სენთვის იზოლირებულად რო ხარ ხარ სენთვის და არავინ გაწუხებს. ხანდახან არის სემოტევები და იმის განცდა რო მარტო ხარ და არავინ არ გყავს მაგრამ ეს მირჩევნია იყოს ვიდრე ამ ბუდიდან გამოსვლა და სხვა ჩემთვის ბევრად უფრო შემწახუებელი გარემოებებისა რაც არ უნდა ამ გარემოებებს და მოცემულობას თავისი პოზიტიური მხარეები ქონდეს.

snis

საიდან მოიტანე რო ცუდია ეგ თვისება . უნდა ახლა ვინმეს შენგან სიამოვნება და ზრუნვა როგორ ფიქრობ ( თუ ეგოისტი მანიპულატორი არაა)?