ისეთი ლექსები, შთამაგონებელი

ღამის წყვდიადი თუმც მაფარია,
შავი ქვესკნელის კვნესაც სულ ისმის,
მადლობა ღმერთებს, ვინც კი არიან,
- გაუტეხელი ჩემი სულისთვის.

გარემოების მკაცრ მარწუხებში
არ დამცდენია ოხვრა და კვნესა,
კომბალს მინაცვლებს ბედი უხეში,
სისხლიან ქედს კი არ ვიხრი დღესაც.

რისხვის და ცრემლის საუფლოს იქით
გამოკრთის ზაფრა სიგრილის, ბნელის,
თუმც ბოლო წლებზე შავბნელი ფიქრი
ჩემს შეშინებას ამაოდ ელის.

და მერე რა, თუ ვიწროა ბჭენი,
თუ გზაც განსაცდელს გადაუნისლავს,
მე ვარ ბატონი ჩემი არჩევნის:
მე ვარ უფალი ჩემი სულისა.





განაგრძეთ
ლორდ ბაირონცი

რამეს მეც დავწერ ისეთს ###ობას
თითქოს უკეთესს ვწერდე ოდესმე
ეს ლექსი გაძლებს 200 წელიწადს
სანამ სერვერებს არ დაბომბავენ.


გააგრძელეთ ლორდ ვალდემორტცი

ნახე, თემის გახსნა არც გაკადრეთ

გაჩერებაზე
8D ნოველა

1D) 61 ნომერი ავტობუსის მგზავრი ვარ. ვხედავ ის დგას გაჩერებაზე. ჩავიდე? არ ჩავიდე? რას იფიქრებს მერე, ავტობუსით დადისო... არ ჩავედი. შემდეგ გაჩერებამდე გავყევი და იქიდან ფეხით დავეშვი, მარა ის წასული იყო

2D) 61 ნომერი ავტობუსის მგზავრი ვარ. გაჩერებაზე ჩვეულებრივი ადამიანები დგანან, ჩემთვის არც ნაცნობები არც ახლობლები

3D) 61 ნომერი ავტობუსის მძღოლი ვარ. გაჩერებაზე ის დგას. ჩავიდე? მძღოლი ვარ! მგზავრებს და ავტობუსს რა ვუყო... მართვა კონტროლიორს გადავაბარე. მან დამინახა რო ავტობუსის მძღოლი ვარ და იმედგაცრუებულია, რადგან მარშუტკის მძღოლი ვეგონე

4D) 61 ნომერი ავტობუსის კონტროლიორი ვარ. გაჩერებაზე ის დგას. ჩავიდე? მერე ბილეთებს ვინ შეამოწმებს, ან რას იფიქრებს, კონტროლიორად მუშაობსო... ბოლოს მაინც ჩავედი და სხვა კონტროლიორმა დამაჯარიმა

5D) 61 ნომერი ავტობუსის მგზავრი ვარ. ვხედავ ის დგას გაჩერებაზე. ჩავედი, ის ამოვიდა. ავტობუსს გავეკიდე შემდეგ გაჩერებამდე, ის მაინც არ ჩადის. შემდეგ შემდეგ გაჩერებამდე, ის ისევ ავტობუსშია და ასე გრძელდება მთელი გზა, მე ფეხით, ის - ავტობუსით.. ძალა გამომეცალა.. ბოლო გაჩერებაზე ჩავიდა. მეთქი - როგორ ხარ? მან მიპასუხა - არამიშავს, შენ როგორ ხარ? აქ საიდან მოხვდი? მეთქი - რავიცი. არაფრის თავი აღარ მქონდა. ცოტაც და დავეცემოდი...

6D) ავტობუსის გაჩერება ვარ. ვხედავ 61 ნომერი ავტობუსი მოვიდა გაჩერებაზე. არ გააჩერა, წავიდა

7D) გაჩერებაზე ვდგავარ და 61 ნომერი ავტობუსი მოდის. მას ვხედავ ავტობუსში. ჩამოვა? იქნებ მე ავიდე? რას იფიქრებს, ჩემს გამო ამოვიდაო... არ ავდივარ და სახლში ნახევარი საათით გვიან მივდივარ

8D) 34 ნომერი ავტობუსის მძღოლი ვარ. ჩემს წინ 61 ნომერი მიდის. 2 "აბაროტიც" და სახლში წავალ


გავედი გავედი
ჩემი ძმები და დები ხართ
თქვენ რო ვინმემ გაწყენინოთ, არ ვიცი

ხის ძველი კარი შევტეხე წიხლით,
ჩემს რკინის ტრუსიკს დასცვივდა ჟანგი,
ქალმა იკივლა ჩახლეჩილი ხმით,
მე შევუვარდი, ვითარცა ზანგი,

ხელის ფათურით ვუპოვე ფუჩუ,
ორთქლი სდიოდა, როგორც გეიზერს,
დიდხანს ვიწერდი მის დამტკბარ ჩურჩულს,
ჩანაწერს დავდებ დღეს იბეიზე.

უკვე მესამე გათენდა დილი,
შემტვრეულ კარში დაძრწის ნიავი...
სქვირთით გავავსე მურაბის ქილა
(მურაბა მგონი იყო ქლიავის)...

...............................

This post has been edited by metofe on 19 Dec 2019, 21:21

გადავავადე სესხი
ნისლმა დაფარა ვალი
რა მჭირს, ალბათ შენ მეტყვი
- ნახე გამოსავალი

სახლს დაამშვენებს გვამი
გაადიდებენ სურათს
და მარტოობის წამი
გაიწელება სულაც

მე ჩემი ქვეყნის მადანს
მიწის სიღრმეში ვმარხავ
თქვენ კი უცხოებს ატანთ
სად გაგონილა, აბა..

დიკაპრიოვიჩი

კარგია ლექსები მანტრის ტოლფასია
ღერთმა დაგლოცოთ და გაგაძლიეროთ

ჰაეე ჰაეე... ჰოე ჰოეეე
ჰოეე ჰოეე...ჰაე ჰაეეე

რკინის კაცი ვარ პირქუში, კუშტი,
არ მსურს, რომ ვინმეს ვუგორო კოჭი.
ბეტონის კედელს გავიტან მუშტით
და კერკეტ კაკალს დავამტვრევ პროჭით.

ჩემს ტანზე ღელავს ხშირი ჯაგარი,
როცა უბერავს ზღვიდან გრიგალი.
ნებისყოფა მაქვს ისე მაგარი,
ტაშს მიკრავს კელი მაკგონიგალი.

ყველა მწვერვალზე ავედი ფეხით,
ყველა ჯურღმულში ჩავეშვი თოკით,
ტელეფონს ვტენი დაცემულ მეხით,
და ტანს ვიხეხავ ბეტონის ბლოკით.

თუ გინდა გახდე შენ ჩემი ცოლი,
არ უნდა იყო სუსტი, ლაჩარი,
ვერ უნდა გაძღე შენ ჩემთან წოლით
და უნდა გქონდეს შავი ფაჩარი

ჩემი სული დაგლეჯილი ხურჯინია
სპარსული რომ ჩამოაქვს ენზელიდან
შიგ ეტევა მთელი აზიის სისულელე
და ხარკს არ გადაიხდის საკავშირო რესპუბლიკისთვის.

რა შეედრება, როცა ყრუ სომეხი მუცელს იცლის
ექსპრესის მოლოდინში ვოკზალის გადაღმა
თქვენ ყველას ოყნა გჭირდებათ თქვენი დედა #####ან!!!…
ჩემს იქით პარიზია…
ელისეის მინდვრები

თქვენც მაგრად გაგირეკიათ,
სიგიჟეები იდება,
ვხედავ, რომ ხელში გიჭირავთ,
უსათაუროს დიდება.

ა. კასტრულოვი უმცროსი

ექსპრომტეეე!
ვუძღვნი ჩემ თანამშრომელ თ.ჭ-ს

დაბერილი გაქვს მკერდზე კერტები.
ტუჩი - მარწყვის და ფეხი - ირემის
ჩემი წერა ხარ ნუთუ ვერ ხვდები?!
შანსი არა გაქვს ხსნის და იმედის!





გააგრძელეთ ბოდლერცი!

მოვალ, დაგითვლი მაგ კერტებს მკერდზე,
ღმერთმა ქნას ორზე მეტი არ იყოს,
და თუ იქნება, გაგიყვან გვერდზე
მოგაჭრი ზედმეტს, როგორც მარიკოს

Uxeiro

და თუ იქნება ორ კერტზე მეტი,
გაგიწყრეს ბუდა, კრიშნა და შივა!
შენ დაგეყაროს ტონა ცემენტი
სადაც ხვრელი გაქვს და სადაც გტკივა!