ანატორი, რანი ვიყავით, რანი ვართ :)

ალბათ, უმეტესობას არ სმენია იმ სოფლის შესახებ, რომლის მოსახლეობაც გმირულად დაიღუპა.

ანატორი - ესაა აკლდამებში ამოწყვეტილი სოფელი პირიქითა ხევსურეთში.
აი, რა მოხდა ამ სოფელში:

მეცხრამეტე საუკუნეში ხევსურეთის სოფელ ანატორს თავს საშინელი განსაცდელი დაატყდა, ეს იყო შავი ჭირი.
ხევსურები მის გავრცელებას ცნობილ ფაქტს უკავშირებენ, გადმოცემის თანახმად, ანატორის სასწაულთმოქმედ ხატს ერთ-ერთმა ანატორელმა, რომლის სახელიც უცნობია, უარყო ხატი და შუბი ესროლაო. ამის გამო დააისაჯნენ ანატორელები.

შავი ჭირი სწრაფად მოედო მთელს მოსახლეობას. სენისაგან დაავადებულთა დამმარხავი არავინ იყო, ანატორელებს სენი რომ არ განევრცოთ და მთლიანად ხევსურეთს არ მოსდებოდა, სოფლიდან მოშორებით, მდინარის გადმოღმა აკლდამები აუგიათ, ჭირით შეპყრობილნი გადადიოდნენ მდინარეს, წვებოდნენ აკლდამებში და ელოდებოდნენ სიკვდილს, გარდაცვლილის ადგილს კი სხვა სნეული იკავებდა.

ეს იყო ამ დიდებული ადამიანების გმირობა, როგორც ამბობენ, ვინც საზღავრს გადაჰკვეთდა თოფს ესროდნენ, მაგრამ ასეთი რამ არ მომხდარა, ანატორელები გმირულად ელოდნენ სიკვდილს. ეს ხომ საკუთარი ფეხით სიკვდილთან შეგებებაა!

ანატორი დღესდღობით ამ თავგანწირვის სიმბოლოა და მნახველებში უსაზღვო სევდასა და უდიდეს პატივისცემას აღძრავს ამ ხალხის მიმართ.

ჭირიანობის დროს ანატორის ერთ-ერთ ოჯახს ჩვილი ვაჟი დედულეთში გამოუგზავნია და საბედნიროდ ანატორელთა მოდგმას არ შეუწყვეტავს არსებობა, ასევე სისაურების შტო მოდის ანატორიდან. გადარჩენილ ვაჟს პირ-აქეთა ხევსურეთში გამოულაშქრია და ლიქოკის ჭალაში დასახლებულა.



XVIII სა­უ­კუ­ნე­ში ამო­წყდა ზე­მოთ ნახ­სე­ნე­ბი სო­ფე­ლი. ისე, რომ ერთი ადა­მი­ა­ნიც არ გა­ვი­და მე­ზო­ბელ სოფ­ლებ­ში. შავი ჭირი, აქა­უ­რად “ჟამი” მო­ე­დო სო­ფელს და რაკი დამ­მარ­ხა­ვი და აკ­ლდა­მამ­დე მიმყვა­ნი აღა­რა­ვინ რჩე­ბო­და, ავად­მყო­ფი ანა­ტორ­ლე­ბი თა­ვი­სი ფე­ხით მი­დი­ოდ­ნენ აკ­ლდა­მა­ში. გარ­დაც­ვლი­ლებს სა­წო­ლი თა­რო­ე­ბი­დან ძირს გად­მო­აგ­დებ­დნენ და მში­ერ მწყურ­ვალ­ნი, ვინ იცის, რამ­დენ ხანს ელოდ­ნენ სიკ­ვდილს… ასე­თი თვით­და­მარ­ხვა კა­ცობ­რი­ო­ბის­თვის ალ­ბათ უც­ნო­ბია და ის­ტო­რი­კო­სე­ბი­სა და ეთ­ნოგ­რა­ფე­ბის სა­თა­ნა­დო შეს­წავ­ლა­სა და შე­ფა­სე­ბას ელო­დე­ბა”.

Filmi am ambavze kai gamovidoda

---------------------------------

This post has been edited by Phenem on 5 Mar 2020, 17:28

Frankens†ein

კი ბატონო,სიმღერაც არის "შენ ბიჭო ანატორელოოოო"

და კიდევ ერთიც,ამ მიცვალებულთა დარჩენილ ნაწილებში თუ იქნება "ჭირის" ბაცილა დარჩენილი? (რუსეთში უნდა გავატონო მეზობელი მიდის)

სად ჩაურტყა.... სად ჩაურტყა
... ვინაა წამსვლელი მაგაზე დღეს.... ვერ ხედავ ხალხი სიცხის დამწევს სვავს და ისე იპარება საზღვარზე....

ისე მართლა შეიძლება კარგი ფილმის გადაღება.
ძალიან მაგარი ისტორია გვაქვს, ყველა ჟანრში რო უმაგრესი ფილმები გვქენებოდა.
ოღონდ ჰოლივუდმა უნდა გადაიღოს ჰოლივუდის ვარსკვლავების შესრულებით.
მაქსიმუმ მერაბ ნინიძე რომელიმე მეორეხარისხოვან როლში.

თვითონ ეს ადგილი ძაან მისტიურია.
ძალიან ეფექტურია ნამდვილ თავის ქალებს და სხვა ძვლებს რო უყურებ...

შეხებით რა თქმა უნდა არ შევხებივარ, მაგრამ იმასაც ვფიქრობდი, ხო შეიძლება მაგ დაავადების ბაცილები იყოს შემორჩენილი და ვინც ახლოს მივალთ, ჩვენც დავინფიცირდეთ მეთქი...

ანატორში მეტრო რომ ყოფილიყო, რა მოხდებოდა?

ინფექციის გავრცელების საუკეთესო ბუდეა მეტრო.

Frankens†ein
რომ მოგპარო ეს ტექსტი შეიძლება? მართალია ეგ ყველაფერი, ყველა ლიქოკელმა და სისაურმა იცის ეგ.
* * *
ასევე, მეგობარი მყავს ლოქაფიშვილია გვარად, სულ გაიძახოდა ამ ისტორიას და ჯერ ლიქოკელი ვიყავიო და მერე სისაურიო, სჩანს მართლაც მასეა.

xinkala

რაც იგუგლება ყველასია

Frankens†ein

მდა, ამაღელვებელი ისტორიაა ...

რაც ვართ ის ვიყავით. მორიგი შუშანიკის წამება რეალური პრობლემის დამალვის მცდელობა.
ეგ ისტორია ქართველების უგულობას უფრო უსვამს ხაზს, ვიდრე იმ ხალხის გმირობას.
ისინი თავს წირავდნენ, რომ სხვები არ დაეღუპათ და ესენი უყურებდნენ როგორ კვდებოდნენ.
სიკვდილის შემდეგ ყველას მედალით აჯილდოებენ.

როდინა ტებია ნე ზაბუდეტ, ნო ი ნე ვსპომნიტ.

კორონაზე ნამიოკი გასაგებია, აბა შამსუდდინ გაემზადე



ჯერ არ მომკვდარა


* * *


ეს ჯერ არ აპირებს სიკვდილს

This post has been edited by ჩეკო on 6 Mar 2020, 02:33

levani169

ხუმრობთ? ანაგურელოა მანდ!

This post has been edited by jmm75 on 6 Mar 2020, 02:45