როგორ უნდა მიხვდე, რომ ის აი ისაა

ვინც გიყვარს და მთელი ცხოვრება გეყვარება? საერთოდ ეს განცდა ვინმესთან დაკავშირებით ოდესმე გქონიათ? უყურებ, ხვდები გიყვარს და გინდა რომ მთელი ცხოვრება მის გვერდით გაატარო? (სხვა თემაა ეს ასე იქნება თუ არა, ამას არ აქვს მნიშვნელობა) ვისაც არ გვქონია ეს მომენტი ცხოვრებაში გრძნობისმიერი სიჩლუნგე გვჭირს თუ უბრალოდ რაციონალურები ვართ? თქვენ როგორ ახსნიდით? ჩამოჯექით პლატოკებით და ისლუკუნეთ ვალენტინობაა, ვისაც გქონიათ მსგავსი მომენტები მოგვიყევით, მოგისმენთ, ავჩუყდებით მაინც

ხართ ყველაზე ბედნიერები

cosmia

რამდენი წლის ხარ? ))

თუ ძაან პირადული კითხვა არ არის

ჰელგა

რა ვიცი არ ვკვდები ბედნიერებისგან მაინც და მაინც და

LooLaa

პრიმიტივის შთაბეჭდილებას ვტოვებ?

31 წლის ვარ, 2021 მდე 32 -ის ვერ გავხდები

ძირითადად სუნზე

cosmia


სიყვარული ასუსტებს ადამიანს, სულ რომ ორმხრივი იყოს და ჰარმონიაში ცხოვრობდეთ,

სულ გექნება იმის შიში არ დაკარგო, რამე არ მოუვიდეს, ზრუნავ, მოკლედ თავის ტკივილია,

არ გინდა დამიჯერე, ვიმეორებ სიყვარული ასუსტებს

ჰელგა
უსიყვარულოდ ხო გრენდაიზერი ხარ

ვერ მიხვდები
არ აქვს ადამიანს მაგის უნარი ბიოლოგიურად. ჰომო საპიენსი არ არის მონოგამი სახეობა.
მაქსიმუმ გათვალო, ვისთან ყოფნა იქნება უფრო სასარგებლო საბოლოო ჯამში.

გრენდაიზერი არა ნარუტო კიდო

და მთელი ცხოვრება როგორ უნდა გათვალო ეგეთი აბსტრაქტული მოვლენა?
ცხოვრება გიჩვენებს ვინც ახლა გაღელვებს გრძელვადიანია თუ არა.


და ისე ესეც მნიშვნელოვანი ფაქტორია:

cosmia

დღევანდელი დღით იცხოვრეთ

საოცარი გრძნობაა, 8წელი მაგ განცდებით ვიცხოვრე. ყველაზე კტბილი, თბილი და საოცარი წლები იყო.. ყველას ვუსურვებ რომ განიცადოს..

პრიმიტივის შთაბეჭდილებას ვტოვებ?

31 წლის ვარ, 2021 მდე 32 -ის ვერ გავხდები

არა, რას ამბობ, მაგას როგორ ვიტყოდი.

უბრალოდ გამიკვირდა რომ არ გყვარებია

როგორც აროდეს არვინ, არ ჰყვარებია არვის


))

ჰელგა

არ ასუსტებს, პირიქით სუპერშესაძლებლობების მეგონა საკუთარი თავი

vinchenz@

უფრო კონკრეტულად როგორ რითი?

leica

ეგ ხო თავისთავად

LooLaa

როგორ არ მყავრებია, 28 წლის ასაკში საოცარ გრძნობებში ვიყავი, შემიყვარდა და ისეთი გრძნობების ორომტრიალი მქონდა რომ ჰეჰ, უბრალოდ ეგ განცდა არ მქონია რა, სადღაც იქაც მეპარებოდა ეჭვი? არ ვიცი, ახლაც შემიძლია ვიყო ხანგრძლივ ურთიერთობაში და თავს ვიკავებ, არ მინდა ვატკინო უკვე ეგოცენტრიკი აღარ ვარ, სხვებზეც ვფიქრობ, მერე რომ გადამინდეს? მომბეზრდეს?ვიღაც არ არის ჩემთვის ამისთვის ვერ გავწირავ, ზუსტად უნდა ვიცოდე მინდა თუ არა... პლუს ვერ ვხვდები როგორ უნდა მივხვდე რომ ის ისაა? უბრალოდ არ მესმის ამას როგორ წყვეტთ ადამიანები

გერმანიაში მეორე მსოფლიო ომის შემდგომი სასამართლოების არქიტექტურული თავისებურებანის შესახებ ვფიქრობდი დღეს დილას და იმას ვერ ვხვდები რა მინდა

This post has been edited by cosmia on 14 Feb 2020, 15:16

მთელი ცხოვრება რომ ერთ ადამიანთან გაგიგრძელდეს სიყვარული - ჩათვალე ყარაულის თოფივით გაგივარდა.
ასე რომ, მაინცდამაინც მთელს ცხოვრებაზე ნუ დადებთ ფსონს. მინიმუმ, თუ გაქვთ, სანამ გაქვთ შეირგეთ.