ოკ, რადგან თქვენ არ განავრცეთ იუმორის მხარეს (მამენტ ვინ განავრცობდა როცა უსათაურო ჯოკრად და ქმ-დ იქცა და იუმორში მარტო ტზინჩI დაგვრჩა)
ამიტომ მე განვავრცობ მაზგაიობ მხარეს
არსებობს ორი კატეგორიის ადამიანი, ერთი, ეგოისტი, ვინც საკუთარ თავზეა ორიენტირებული
და მეორე, ალტრუისტი, ვინც სხვაზეა ორიენტირებული
პირველისთვის თვითონაა სამყაროს ცენტრი, პირადი ჰედონისტური ტკბობა უმაღლესი იდეალია და ჭირივით ეშინია სიკვდილის, მით უმეტეს, განცხრომის მოსწრების გარეშე სიკვდილის
მეორესთვის თვითონ არაა სამყაროს ცენტრი, ცდილობს იპოვოს რამე (ან ვინმე) სხვა, თავისზე მაღალი იდეალი, რომლის სამსახურშიც ჩადგება და სიცოცხლესაც დიდი სიამოვნებით დათმობს
პირველი კატეგორია იდეალური მასალაა ნარკომანი ბღენძების გამოსაყვანად
მეორე კატეგორია იდეალური მასალაა ფანატიკოსი შაჰიდების გამოსაყვანად
ამ ორს შორის განსხვავება უზარმაზარია და ფაქტიურად მთლიანად ცვლის ადამიანის მიერ სამყაროს აღქმას. მათ სხვადასხვა რამე აძლევთ მოტივაციას, სხვადასხვა რამე უნდათ და თავს ძალიან უბედურად იგრძნობდნენ თუ ერთმანეთისთვის იდეალურ სიტუაციაში გაიჩითებოდნენ. შეურიგებელი პოზიციებია, რაც ნიშნავს, რომ მათ შორის უხილავი და მუდმივი ომი მიმდინარეობს და ესაა კაცობრიობის ბედი.

სინამდვილეში, ბოლომდე ეგოისტი ან ალტრუისტი ადამიანები ძალიან ცოტაა. ყველას აქვს რაღაც დოზით ორივე მხარე, მაგრამ ჩვენ ახლა სხვანაირ თემაში ვართ.
