მივუძღვნათ ლექსი 2020 წელს

ეს ლექსი ჩემგან








2020 წელი, კორონაა ჩვენი მტერი, მან მოიცვა ყველა ერი, დაღწევაა მისგან ძნელი.


ჯენ უჰანში შემოიჭრა და გავრცელდა მთელს ჩინეთში,
შემდეგ ევროპას მოედო, როგორც უჩინარი მტერი.



ახალი წელი დგება,
ვაქცინებიც უკვე ჩნდება,

პანდემიის დასასრული,
თითქოს რეალური ხდება.

მთავარია გულიდანაა

2020 კვდება,ოცდაერთმა იწყო ნძრევა
კორონამ ჯერ პირში მისცა,მერე მაგრად ჩააყლევა
ხალხი გამოანინძა და ზომბებად აქცია ყველა
ავტობუსში დედის ტრაკზე საშვს წერდნენ ვინც დაახველა

ქალი კაცს აღარ აძლევდა,ჩვენს შორის არს კოვიდიო
მესენჯერში თბილი სიტყვით ხომ არ მომიწოვიდიო
კოცნის სმაილზე ანძრევდნენ, ტიკტოკებზე ათავებდნენ
ზოგი ვირტით კრუტუნებდა,ვინც ვერა და სიმწრით ყეფდნენ

კოცნა მტრობის ნიშნად იქცა, ხელის ჩამორთმევა გრეხად
ცხრამდე სადმე სეირნობა იქცეოდა კისრისტეხვად
ვინც სახლში ვერ მიასწრებდა,პატრულს აღიქვამდნენ მეხად
ხალხში უპირბადოდ მყოფებს უცბად შერაცხავდნენ ნეხვად

მაღაზიების რიგებში მისდევდნენ ერთურთის დაჭმას
რვა წლის ბავშვი იმ რიგებში სამჯერაც ასწრებდა ჩაჯმას
ორიათასოცო წელო არ გინდოდა ლოცვა ძმური?
ხოდა შენი დედის ტრაკში ავანჯღრიე შამპანური