ოდესღაც ამხელა ვიყავი

ასეთი პატარა ტანსაცმელი მეცვა და ასეთ პატარა ბალიშზე მედო თავი



ამ კაბას დღესაც სიამოვნებით ჩავიცვამდი, ცოტა ძაან მოკლე რომ არ იყოს

» სპოილერის ნახვისთვის დააწკაპუნეთ აქ «

პ.ს. რა ლამაზია ყველაფერი ძველი

me sviteri megona mara lamazia ki . aerobikis dros chaicvam xolme

მოპედოფილო კაცი გააძრე და გაგისწორდებათ ეგ ჩასაცმელი

აი ტნსაცმელი ამასქვია თან სოფლელი ბავშვი ვიყავი

ვაუ

მე არ ვიყავი ტანსაცმელებით მდიდარი ბავშვი
წლობით მეცვა ერთი და იგივე
ბაღის ზეიმებზე სულ ვთხოულობდით ვიღაცებისგან, აი ეს კაბაც ვითხოვეთ, მაგალითად

» სპოილერის ნახვისთვის დააწკაპუნეთ აქ «

საერთოდ არაფერი მაქვს
დედაჩემმა სულ გააჩუქა
დღემდე ვსაყვედურობ

ბანჯოო
სულ არ შეცვლილხარ

holden kolpildi
უნდა გააჩუქო, აბა რა უნდა ქნა
მაგრამ რამდენიმე უნდა დაიტოვო სიმბოლურად და სამახსოვროდ
აი ძაან საყვარელი მომენტი იყო დღეს, რომ აღმოვაჩინე
პატარა ბანჯო გამახსენდა
ჩემი პაწუა ლოგინი და ის ჩიტების ნაქარგებიანი ბალიში
ის კაბა ხო მახსოვს და მახსოვს, ალბათ კაი 11-12 წლამდე მეცვა
ნუ ბოლო წლებში უკვე სახლში მეცვა, თუმცა მახსოვს გარეთაც...
საღოლ ისე მე, ისეთი სათუთი ნაქსოვია და კიდევ კარგად შემოვინახე, მხოლოდ 1-2 ადგილასაა გარღვეული

UMTS


მე იგივე ვარ მარად და მარად

This post has been edited by ბანჯოო on 13 Mar 2021, 18:15

ბანჯოო

არც ეხლა ხარ აისბერგივით ბანჯულიკ

ნუ დარდობ

ბანჯოო
ნუ მეც მომხრე ვარ რომ სჯობს ვიღაცამ გამოიყენოს ვიდრე გედოა უფუნქციოდ თან ნამდვილად კარგი ხარისხის რაღაცები იყოო მოსკოვებში ნაყიდი და ნატურალური ქსოვილის
მარა ერთი ორო რომ დაეტოვაა ხომ შეიძლებოდა???

shaqro telavski


რა მაქვს სადარდებელი?

holden kolpildi
იმედია 1-2 სათამაშო მაინც გაქვს შემონახული

ცუდია მართლა

ჩემი ბავშვობის სათამაშოებს რომ ვუყურებ, ეგრევე მიცოცხლდება ჩემი ბავშვობის კადრები
ეს ნივთებიც რომ ვიპოვე დღეს, გამიცოცხლდა ძალიან ღრმა მოგონებები და სასიამოვნო იყო

შენ შეუნახე აწი შენს შვილს

This post has been edited by ბანჯოო on 13 Mar 2021, 21:14

ბანჯოო
სათამაშოები ძაან პატარაობის დროინდელი იმენა გავანადგურეთ ისევ ბავშვობაში

რეზინისები იყო ხოლმეშენ არ გემახსოვრება იმას ვერაფრს ვუშვებოდოთ და ფლომასტერებით ვაფერადებდით ..
კარადის თავზე რომ აქვთ შემონახული და დღესასწაულებზე რომ აქვთ უფლება ითამაშონ ეგეთი მშობლები არ მყავდა..

ტანსაცმლზე მაქვს ნოსტალგია მხოლოდ
დდდ

holden kolpildi

ეგეთი რამ პირველად გავიგე
მეც ყველა სათამაშოს ვიყენებდი ყოველდღიურად, მაგრამ არც ერთი გამიფუჭებია
ძალიან პატარა ასაკშიც კი ვუფრთხილდებოდი და ნაზად ვეპყრობოდი
არც დაჩხაპნილი მქონია არაფერი და არც დამტვრეული
ცოტა რო წამოვიზარდე, უკვე მე თვითონ მივუჩინე ყველაფერს თავისი ადგილი
ლამაზად მყავდა დასმული, პერცექციონისტულად ჩამწკრივებულ თოჯინები ერთ კუთხეში, რბილი სათამაშოები ცალკე და ასე
და ვესაუბრებოდი და ვუვლიდი
ერთხელ ველური ბავშვი შემომივარდა, ისე უხეშად კიდებდა ყველაფერს ხელს, გული კინაღამ წამივიდა, ყველაფერი ამირია
ბოლოს თოჯინას ფეხი მოტეხა და მანდ გავჭედე
ტირილით მივვარდი, ვეცი და დავაპუტე თმები
მერე გაგვაშველეს
იმდენს ვტიროდი რო წავიდა, მეთქი ეს რა ქნა.. მერე დამამშვიდა მამაჩემმა და მარტივად დამიმაგრა მომძვრალი ფეხი

აუ დედაჩემის ნათქვამი დამიდგა ახლა თვალწინ.. ბაღიდან მოვედი და ასე მითხრა, მოიწყინეს შენმა თოჯინებმა უშენოდო...



მეც დავიჯერე და დავიწყე იმაზე ფიქრი, ჩემი არყოფნის დროს როგორ იწყენდნენ... თან ბაღშიც ვერ წავიყვანდი ყველას, რადგან გამიფუჭებდნენ... და ბაღში ყოფნის დროს ხშირად ვფიქრობდი, ნეტა ახლა ხომ არ ტირიან მართლა უჩემოდ მეთქი



და მერე ბაღიდან მოსული ყოველდღე ვეკითხებოდი დედაჩემს, არ მომატყუო, ხომ არ ტიროდნენ ჩემს არყოფნაში მეთქი

და მას შემდეგ ყოველი წასვლის წინ ვუბარებდი, არ მოიწყინოთ მეთქი

This post has been edited by ბანჯოო on 13 Mar 2021, 21:54