შაირ-სიტყვა კაჟისმკვნეტელ დაო-ბაბოზე და ბაყვებხვანცალა ნოდარა-პაპაზე...
(სრულიად არა შინ-ევროპული ფოლკლორიდან...

)
ჭიუხებ ამავიარე
დღე იყო მშვიდი, მზიანი,
გზაზე სულიერ დავლანდე
ორფეხა ზურგჩანთიანი
...
ახლოს მიუდექ ვიხილე
ვიღაცა ოხერ-ტიალი,
მოკლე ნიფხავი ემოსა
ნაირფერ ყვავილიანი...
...
ვუმზერ - დიაცსაც არა ჰგამს
ბლანჟე აქვს როგორც ფანჩარი,
ბარძაყებ ამაუპარსავს
ცალყბად მიღიმის ბეჩავი...
***
ილიაუნში ვასწავლი
ნოდიკოს მეძახიანო,
სელფზე უარი არ მითხრა
მთების ასულო ძიაო...
...
ამის გამგონემ დეზი ვკარ,
ცხენი მივუშვი საღარა,
ხრამში ჩავჩეხე ტიალი
ბაყვებხვანცალა ნოდღლარა...
P.S. ისე ჩვენში დავრჩეს და ... ნოდღლარა პაპას დაკერილი დაო-ბაბოს შუბაც დავხიე!
( მოდერს ვთხოვ აცოცხლოს ეს ფსიქო-სოციალური პოსტი)
This post has been edited by Stalker2005 on 14 Oct 2024, 07:40