ათეიზიდან თეიზმამდე და პირიქით

უკვე დიდი ხანია თეისტი აღარ ვარ, მაგრამ ისევ მიმიზიდა რატომღაც დაბრუნების იდეამ, თუმცა ცოტა მეუცნაურება თითქოს უჩვეულოა, უნდა შევემზადო ჯერ თუ პირდაპირ შემიძლია ისევ თეისტი გავხდე?

უპირველესად კურთხევაა მისაღები ფორუმელ სასულიერო პირთაგან
sanfol

მორწმუნესთან გქონდა საუბარი?

sanfol

რამ მიგიზიდა? ზღაპრებში ცხოვრება უფრო მარტივი როა? შეგაშინა რამემ? კომფორტს ეძებ?

This post has been edited by Saturnus on 18 Jul 2024, 23:36

Saturnus

რწმენას კომფორტი არასოდეს მიუცია ადამიანისთვის. პირიქით, მუდმივი ტანჯვა, შევიწროება და ეკლიანი გზაა.
როცა არ გწამს მაშინაა მარტივი, არ არსებობს და მორჩა!

დათიკო

არადა პირიქით, უვიცობის პრობლემის გადასაჭრელად, სიკვდილთან შესაგუებლად, დანაშაულის გრძნობის შესამცირებლად და ა.შ. ძალიან კომფორტულია. გზაზე თუ ჰარდქორ მორწმუნეებს "წვალება" უწევთ ეგ ბევრს არაფერს ცვლის.

რა მორჩა? რო არ მწამს შესაბამისად უნდა ვისწავლო + მუდმივად უნდა მაწუხებდეს ფაქტი რომ ბოლომდე ვერასდროს მეცოდინება. რასაც ვაკეთებ მაგაზე მე ვარ პასუხისმგებელი და არა ეშმაკები და სხხვა ზღაპრის გმირები და ა.შ. და ა.შ.
რა არის მაინც მარტივი?

Saturnus

მორწმუნე ისევე ეძიებს ცოდნას, როგორც ურწმუნო. ეგ რაღაც სტერეოტიპი, თითქოსდა მორწმუნეს არ ჭირდება ცოდნა და კმაყოფილდება იმით, რომ სწამს, არის მცდარი დებულება. პირიქით, მორწმუნე თუკი არ ეძიებს ცოდნას, ის ბრმად მორწმუნეა, ანუ ფანატიკოსი. თუ შენ ფანატიკოსებზე საუბრობ, მაშინ გეთანხმები, მაგრამ მორწმუნე არასოდეს კმაყოფილდება სამყაროს ცოდნის სიმწირით.
სიკვდილთან შეგუებას რაც შეეხება, საერთოდ არ მიმაჩნია ეს უარყოფით თვისებად. მორწმუნემ იცის, რომ სიკვდილი გარდამავალი ეტაპია, მაგრამ არასოდეს ეგუება მას, რადგან იცის, რომ ცოდვილია და გარანტირებული სამოთხის ბილეთი არ აქვს. სიცოცხლე შანსია მისთვის, რომ იმქვეყნად სასუფეველი დაიმკვიდროს ეს არის და ეს. ამით ვითომ რაღაც ცუდი თვისება მიაწებე მორწმუნეს?
დანაშაულის გრძნობის შემსუბუქებაზე გამეცინა. ჯერ ერთი მორწმუნე ისეთვე კანონმორჩილია როგორც ურწმუნო. მეორეც მორწმუნე მუდმივად განიცდის სინდისის გრძნობას და მისი ცოდვილი ბუნება მუდმივი თანამგზავრია. რა ადგილასაა შემსუბუქებული დანაშაულის გრძნობა, როცა გაცილებით მეტი პასუხისმგებლობა აკისრია, მათ შორის ისეთ საკითხებში, რასაც კანონი ნებას რთავს, მაგრამ შინაგანი სინდისი და ეკლესიის სწავლება კიდევ უფრო უმძიმებს ამ გრძნობას?! მაგალითად ევთანაზია ან აბორტი ურწმუნოსთვის კანონმორჩილებაა და მეტი არფერი, ქრისტიანისთცის კი ცოდბა, მიუხედავად იმისა, კანონი ამის ნებას რთავს თუ არა.
რელიგიური ადამიანი არასოდეს არ გრძნობს თავს კომფორტულად მხოლოდ იმიტომ რომ ღმერთის სწამს. ერთადერთი რაც შეიძლება ითქვას, ეს არის შვება და სულიერი სიმშვიდე გაჭირვებისას, როცა იცის, რომ ღმერთი მას არ მისცემს იმაზე მეტ განსაცდელს ვიდრე მას შეუძლია ზიდოს. აი, ურწმუნო ადამიანისთვის კი პირიქითაა. ის მხოლოდ კანონს და საზოგადო მორალს თუ რაღაც სოციალურ წესებს ემორჩილება და შედარებით კომფორტულად გრძნობს თავს, რადგან იცის, რომ სიკვდილის შემდეგ პასუხს არ აგებს განვლილ ცხოვრებაზე.

მინდა გაგიზიაროთ ჩემი რწმენა და ის, თუ რატომ ვთვლი, რომ იესო ღმერთია და ათეისტობა არაფერ შუაშია ამასთან რადგან ღმერთს უნდოდა რომ იყოს ნათელი. ღმერთი არსებობს. ამიტომ თქვენი ათეისტობა ერთგვარი კერპმთაყვანისმცემლური რელიგიაა .

ათეისტები ხშირად ამტკიცებენ, რომ ღმერთის არარსებობა ნიშნავს სრულ თავისუფლებას და პასუხისმგებლობისგან განთავისუფლებას. მათთვის ღმერთის არარსებობა ნიშნავს, რომ არ არის აბსოლუტური მორალური კანონები და ადამიანები თავისუფლები არიან, აკეთონ ყველაფერი, რაც სურთ.

მაგალითად, მათთვის მისაღებია ისეთი ქმედებები, როგორიცაა:

უწესრიგობა და ქაოსი, რომელიც გამოიხატება ტოტალურ ანარქიაში და ლიბერალიზმში.>>> ამის არგუმენტი ქვემოთ.


>>> ხოლო ქრისტიანული იდეოლოგია ეფუძნება იესო ქრისტეს სწავლებებს და ცხოვრების მაგალითს, რომლებიც აღწერილია ბიბლიაში, განსაკუთრებით ახალ აღთქმაში. ის მოიცავს რამდენიმე ძირითად იდეას, პრინციპსა და რწმენას, რომლებიც განსაზღვრავენ ქრისტიანულ ცხოვრებას და მსოფლიო ხედვას. ქრისტიანული რწმენის საფუძვლით, იესო ქრისტემ გვამცნო და გვამცნობს , რომ სიკვდილის შემდეგ არსებობს სიცოცხლე. ეს არის ერთ-ერთი ყველაზე მნიშვნელოვანი და იმედისმომცემი ასპექტი ქრისტიანობისა. ქრისტიანული თეოლოგია და წმინდა წერილები ხაზს უსვამს მარადიულ ცხოვრებას, რომელიც იესო ქრისტეს რწმენის მეშვეობით მიიღწევა. ქვემოთ მოცემულია ძირითადი პუნქტები და ბიბლიური ტექსტები, რომლებიც ამტკიცებენ ამ რწმენას: იესოს აღდგომა მკვდრეთით. არის მთავარი მტკიცებულება იმის შესახებ, რომ სიკვდილის შემდეგ სიცოცხლე არსებობს. ქრისტიანები ამ მოვლენას აღნიშნავენ როგორც ხსნის და მარადიული ცხოვრების პირობას. ქრისტეს "იდეოლოგია" საუკეთესო იდეოლოგიაა სამყაროში წესრიგის დასამყარებლად და არა სატანისტური ახალი მსოფლიო წესრიგის ჩამოსაყალიბებლად.

--------------------

ჩვენი მარქსი ვითომ და ათეისტი იყო რელიგიას "ხალხის ოპიუმს" უწოდებდა, რაც გულისხმობს, რომ რელიგია ხშირად გამოიყენებოდა ადამიანების დასამშვიდებლად და მათი ცხოვრების სირთულეების შესამსუბუქებლად. მარქსის აზრით, რელიგია იყო ინსტრუმენტი, რომლითაც მმართველი კლასი იყენებდა ძალაუფლების შესანარჩუნებლად """"""მაგრამ ერთი წუთით... მარქსმა დაწერა ეს :
"I know it full well.
My soul, once true to God,
Is chosen for Hell"
----------
კიდევ ეს: "მინდა შური ვიძიო იმ ერთზე, ვინც ზევიდან მსოფლიოს მართავს." ""
---------------
მისი თქმით "ღმერთი არის სისულელე და სიმხდალე
ღმერთი არის თვალთმაქცობა და სიცრუე; ღმერთი არის ტირანია და
სიღარიბე, ღმერთი არის ეშმაკი(( აბა ეშმაკი ვინღაა?? ვაიმე როგორ მეცინებ, ნეტავი იცოდეთ მარქსზე.)).
ვფიცავ, ღმერთო, ზეცისკენ გაშლილი ხელით, რომ შენ სხვა
არაფერი ხარ, თუ არა ჩემი გონების აღმსრულებელი, ჩემი
მეცნიერების კვერთხი - ანტიადამიანური, ანტიცივილიზებული და
ანტილიბერალი ,"

სწორედ ამ კაცმა უარყო კაპიტალიზმი და შემოიტანა ტოტალური ანარქია, მოახდინა რევოლუცია, ტოტალიტარიზმი, ლენინიზმი და წითლების მოსვლა
სათავეში

არადა იესოა უდიდესი რევოლუციონერი. იესომ განმარტა, რომ მან მოიტანა ეს დიდებული რევოლუცია: მან მიანიშნა ხალხს სატანის დამარცხების ნიშნები, ავადმყოფობის განკურნება; მან დააბრუნა ხალხი ღმერთთან ზიარებაში; მისმა მსახურებამ სოციალური ბარიერების დანგრევა გამოიწვია

რევოლუცია მართლაც დადგა, მაგრამ დადგა მძიმე, მტკივნეული ბრძოლის პერიოდი (ჯვარცმა) სანამ იესოს ბოროტი ძალები საბოლოოდ დაამარცხებდნენ, იესო ლოცულობდა. რათა ეს ბოროტება უკუ ეგდო, მაგრამ მხოლოდ მეორედ მოსვლისას იქნება მტერი საბოლოოდ განდევნილი (მაგ. მთ. 13:36–43; 16:21–28; იოან. 14:30; 16:33; შდრ. 1 კორ. 15:25–28).


ღმერთმა დაამტკიცა თავისი სიყვარული ჯვარცმით. თუ ოდესმე ეჭვი გეპარებათ, რომ ღმერთს უყვარხართ, შეხედეთ ჯვარს და მიხვდებით რომ მან ჩვენთვის თავი გაწირა, ყველასთვის. სწორედ ჯვარია სიყვარულის უდიდესი ილუსტრაცია მთელ მსოფლიოში - ☨✟♰♱☦✝


ვიღაცა სამყარო დიდი აფეთქებისგან წარმოიქმნა.. არა, გეშლებათ. სანამ აფეთქება მოხდებოდა ეს აფეთქება ვიღაცას ან რაღაცას უნდა გამოეწვია. ანუ.: მაშინ ღმერთმა თქვა: იყოს ნათელი.
-------------------------------

რატომ დაუჯერეს იესოს როდესაც მან თქვა:"მე ვარ ანი და ჰოე, დასაწყისი და დასასრული, რომელი იყო, არს და იქნება ყოვლისშემძლე… თქვენი აზრით ის თუ ღმერთი არ იყო დაუჯერებდნენ? ან და ამხელა ძვრებს მოახდენდა იესო ღმერთი მსოფლიოზე, თუ ის ღმერთი არ იყო? როდესაც იესო ამბობს, რომ ის არის „დასაწყისი და დასასრული“, ეს ნიშნავს, რომ ის მოიცავს ყველაფერს და ზღვარს უსვამს ყველაფერს. ქრისტიანების მიხედვით, მხოლოდ ღმერთი არის ის, ვინც ყველაფერს ქმნის და ამტკიცებს. მისი სიტყვები და ქმედებები იმის მტკიცება იყო, რომ ის აკონტროლებდა ყველაფერს და მისი ასეთი ქმედებები ღვთაებრივი იყო. ამიტომ, ეს იდეა გამყარებული იყო არის და იქნება ქრისტიანების რწმენით, რომ იესო არის ღვთის განსახიერება.

---------------

ახლა კი დავამტკიცოთ ქრისტეს არსებობა.

სავარაუდოდ, ჩვენი საუკეთესო მატერიალური მტკიცებულება არის ტურინის სამოსელი, რომელშიც რომ იესოს ცხედარი იყო გახვეული ჯვარცმის შემდეგ.

ერთერთი ისტორიკოსი თალუსი.
-
1.--- თალუსი იყო ალბათ ყველაზე ადრეული არაქრისტიანი მწერალი, ვინც იესოს მიმართა. მიუხედავად იმისა, რომ თალუსის ნაშრომი დაიკარგა, ფრაგმენტი მოიყვანა იულიუს აფრიკანუსმა დაახლოებით ახ. წ. 220 წელს იულიუს აფრიკანი განიხილავდა სიბნელეს, რომელიც თან ახლდა იესოს ჯვარცმას. ---
--------------
„მთელ მსოფლიოში ყველაზე საშინელი სიბნელე იყო; და კლდეები გაიყო, მიწისძვრამ დაანგრია მრავალი ადგილი იუდეასა და სხვა მხარეებში. ეს სიბნელე თალუსი თავისი ისტორიის მესამე წიგნში, როგორც მე უსაფუძვლოდ მეჩვენება. მან აშკარად იცოდა იესოს შესახებ და, სავარაუდოდ, არა თავად სახარებიდან, არამედ ბიბლიის გარეთ არსებული წყაროებიდან.

2-- ცელსუსი იყო მეორე საუკუნის ბერძენი ფილოსოფოსი, რომელმაც დაწერა ტრაქტატი, რომელიც თავს დაესხა ქრისტიანობას, სახელწოდებით " ჭეშმარიტი დოქტრინა". მისი ნამუშევარი ძირითადად რჩება ციტატებით ორიგენეს უარყოფაში, ცელსუსის წინააღმდეგ, რომელიც დაიწერა დაახლოებით 75 წლის შემდეგ. ცელსუსის თავდაპირველ ტექსტსა და ორიგენეს პასუხს შორის დროის ხანგრძლივობის გათვალისწინებით, როგორც ჩანს, ჭეშმარიტ დოქტრინას ჰქონდა ხანგრძლივი გავლენა.
-------------
ორიგენე აჯამებს ცელსუსის არგუმენტებს ქრისტიანობის წინააღმდეგ და აღნიშნავს, რომ კრიტიკოსმა გამოიყენა ლიტერატურული ხერხი, რათა წარმოედგინა ებრაელი, რომელიც ესაუბრებოდა იესოს: ((ვინც კარგად იცის ინგლისური მიხვდება მე ბ2 დონე ვარ მაპატიეთ გადათარგმნით სწორად არ ითარგმნება. ))"
“…in imitation of a rhetorician training a pupil, he [Celsus] introduces a Jew, who enters into a personal discussion with Jesus, and speaks in a very childish manner, altogether unworthy of the grey hairs of a philosopher, let me endeavour, to the best of my ability, to examine his statements, and show that he does not maintain, throughout the discussion, the consistency due to the character of a Jew. For he represents him disputing with Jesus, and confuting Him, as he thinks, on many points; and in the first place, he accuses Him of having “invented his birth from a virgin,” and upbraids Him with being “born in a certain Jewish village, of a poor woman of the country, who gained her subsistence by spinning, and who was turned out of doors by her husband, a carpenter by trade, because she was convicted of adultery; that after being driven away by her husband, and wandering about for a time, she disgracefully gave birth to Jesus, an illegitimate child, who having hired himself out as a servant in Egypt on account of his poverty, and having there acquired some miraculous powers, on which the Egyptians greatly pride themselves, returned to his own country, highly elated on account of them, and by means of these proclaimed himself a God.”

3. იოსებ ფლავიუსმა, ებრაულ-რომაელმა ისტორიკოსმა, შეიტანა ცნობილი ცნობა იესოს შესახებ თავის ნაშრომში, ებრაელთა სიძველეები,25, რომელიც ჩვეულებრივ მოიხსენიება როგორც Testimonium Flavianum.

მასში ნათქვამია:
„ამ დროს იყო ერთი ბრძენი კაცი, რომელსაც იესო ერქვა. მისი ქცევა კარგი იყო და [ის] სათნო იყო. და მრავალი ხალხი იუდეველთაგან და სხვა ერებიდან გახდა მისი მოწაფეე. პილატემ დაგმო ჯვარცმა და სიკვდილი. მაგრამ ისინი, ვინც მისი მოწაფეები გახდნენ, არ მიატოვეს მისი მოწაფეობა. მათ მოახსენეს, რომ იგი გამოეცხადა მათ ჯვარცმიდან სამი დღის შემდეგ და ცოცხალი იყო; შესაბამისად, ის იყო ალბათ მესია, რომლის შესახებაც წინასწარმეტყველები საოცრებებს ჰყვებოდნენ.“

ამ ცნობებიდან ირკვევა, რომ იოსებ ფლავიუსმა მიიღო იესოს არსებობა, რომელსაც „ქრისტე ერქვა“ და რომლის ქცევაც კარგი იყო. ის აღიარებს, რომ იესო ჯვარს აცვა პილატემ და რომ ბევრი ადამიანი გახდა მოწაფე და აცნობეს, რომ ის ცოცხალი იყო და გამოეცხადა მათ. - ის აღდგა.

ამინ

https://www.youtube.com/watch?v=qYpvz7KDGYs

დათიკო

გარკვეული რელიგიური კონფესიების წარმომადგენლებისთვის, მთელი ცხოვრების და არსებობის ლაიტმოტივი არის თვითგვემა და ტანჯვა. ტანჯვის მიღმა ცხოვრებას და ადამიანის რეალურ არსს ამჩნევთ ყოველდღიურობაში? აღიქვამ შესაბამისად როგორც გასწავლეს არასწორად მოწოდებული ცოდნით -ცხონდები მხოლოდ ტანჯვით და გვემით.
ვთფქ? ამაზე მეტი არ ხარ ადამიანო? რა ვერ ამოხვედი ამ ცოდვილი ბუნების სისტემიდან. ანუ ეგ არის რა შენი ბუნება და ეგ უნდა ზიდო რო მერე სადმე კაი პონტში გაიჩითო (და წარმოდგენაც არ გაქვთ არათუ სხვა სამყაროს განზომილებაზე არამედ იმაზე სად ხართ ახლა და ვინ ხართ).

თუ შეგიძლია რომ მიპასუხო

ვინ ხარ?

დათიკო

რომელ ცოდნას ეძებს მაინც? შენ რომ ნეიროლოგიას უარყოფ და მართლმადიდებლების 99% ევოლუციას? რაც კონკრეტულად მორწმუნეს აწყობს მაგას რო სწავლობს და რაც არ აწყობს უარყოფს ეგ რანაირი ცოდნის ძებნაა?

ხოდა ეგ შანსი როა ეგ არის კომფორტი, ანუ რეალურად არ კვდები. ცუდი რა უნდა მიმეწერა ეგ რა შუაშია? ნუ გეშინია

ხო ოღონდ მაგ დანაშაულის მონანიება და სინდისის "გაწმენდა" შეუძლია. ურწმუნოს თუ აწუხებს ეგ სინდისი და დანაშაულის გრძნობა, ყოველთვის აწუხებს.
აბორტი ყველა ურწმუნოსთვის მხოლოდ კანონმორჩილებაა? სერიოზულად ფიქრობ მაგას?
ცოდვა როა და წიგნში რო გიწერიათ ეგ არის ზუსტად ტრაგედია. თქვენი გულიდან ნაკლებად მოდის ეგ სინდისი და გრძნობები.

ხო მაგ შვებას და უხილავი მამიკოს დახმარებას ვგულისხმობ ძირითადად კომფორტში.

საიდან იგონებ ასეთ რამეებს? კანონი და საზოგადო აზრი რო არ უშლიდეს ურწმუნოს შენი აზრით გაუპატიურებას და მკვლელობას დაიწყებდა? ამდენი ხანია ფორუმზე ხარ და ზემოდან მოდერატორი, ამდენი კამათი გაქვს ნანახი და ეგ არის შენი აზრი?
* * *
Kachokitopg

სისულელე.

რომელი ათეისტები და სად ხშირად? რა ყველაფერი აკეთონ კონკრეტულად?

რომელ ტოტალურ ანარქიაში გამოიხატება მაინც? ათეიზმთან რა შუაშია ანარქია და ლიბერალიზმი? ათეიზმი ნიშნავს ღმერთის რწმენის არ ქონას. მორჩა მანდ.

მარქსი დეგენერატი იყო და ზემოდან ათეისტიც რომ იყო არ ნიშნავს რომ ათეიზმმა შვა მაგისი სისულელე იდეები. კაპიტალიზმი ქრისტიანობამდეც არსებობდა და ქრისტიანობის (როგორც სხვა უამრავი რელიგიის თუ მითოლოგიის) გაქრობის მერეც იარსებებს, არ იდარდო

მონობა რომ დატოვა და ხმა არ ამოიღო მაგის გაუქმებაზე მაგას გულისხმობ სოციალური ბარიერის დანგრევაში?

არაფერი განსაკუთრებული არ იყო ჯვარცმაში როგორც წამების/სიკვდილით დასჯის მეთოდში მაგ პერიოდისთვის + კაციშვილმა არ იცის 100%-ით რეალურად აცვეს თუ არა ეგ ებრაელი ტიპი ჯვარს. დიდი ალბათობით კი, მაგრამ ზუსტად არ ვიცით.

რომმა მიიღო ქრისტიანობა და იმიტო. ეგ რო არ მომხდარიყო აღარავის ემახსოვრებოდა დღეს მთელი ეგ თქვენი იდეები.

მეცამეტე-მეთოთხმეტე საუკუნის არის ეს.

აქედან არცერთი იესოს დროს არ ცხოვრობდა. ზღრაპრები მოუყევით თანამოძმე ქრისტიანებს.

ათეიზმში ცხოვრება ძაან მოსაწყენი და დეპრესიულია, როგორც ყოფილ ათეისტს კი მახსოვს ეს მდგომარეობა თუმცა თან აღარც მახსოვს ბევრი წელი გავიდა მას მერე.
როცა ცხოვრების რეალობას ხედავ და შიშებიც არ გაწუხებს ვაი ვბერდები, ვაი მოვკვდები და გავქრები და კიდევ ბევრი ვაი ნევროზი და დეპრესია რაც ათეიზმს მუდმივად თან ახლავს მითუმეტეს წლების მატებასთან ერთად.
ბოლოს ცუდ ხასიათზე როდის ვიყავი აღარც მახსოვს.

თუმცა ყველა ადამიანი თავისუფალია საკუთარ თავს მიუსაჯოს რაც უნდა და იცხოვროს დეპრესიულ ილუზიებში. )

შენში ათეიზმი ზე-ზე მეტია

ათეიზმი და თეიზმი

Kachokitopg

არ მოგეწონა რამე?

daviti35

ათეისტი არასდროს ყოფილხარ შენ

ლამაზ ზღაპრებში ცხოვრება ჯობია ხო? გეტყობა

კაია რო საკუთარ თავზე ლაპარკი შეგიძლია.

This post has been edited by Saturnus on 19 Jul 2024, 23:26

ათეისტების მტკიცებულებები რომ ღმერთი არ არსებობს არ მაინტერესებს დღეს 5 საათი ვილოცე ფსალმუნები ყველა ფსალმუნი წავიკითხე ცოცხლები და გარდაცვლილები მოვიხსენიე და დავიღალე
ღმერთმა ბედნიერი მამყოფოს პოსლე სმერტი და რას დავეძებ მტკიცებულებებს ღმერთის არ არსებობის შესახებ მთავარი აქ ჩემი პირადი შეხედულებებია მწამს მჯერა და ბედნიერებისკენ მივისწრაფვი კიდეც არ მინდა უფალში ცარიელი ადგილი ვიყო მინდა ღმერთის წინაშე ვინმეს წარმოვადგენდე და დაფასებული კაცი ვიყო მინდა ბედნიერი მამყოფოს ღმერთმა გარდაცვალების შემდგომ ესაა
ღმერთმა კარგად გამყოფოთ ყველა თქვენ ვინც ფორუმზე ხართ და პირველ რიგში პირადად მე აბა ჰე