კანონი „ხორბლის ფქვილის შესახებ ტექნიკური რეგლამენტის დამტკიცების თაობაზე“
https://matsne.gov.ge/ka/document/view/2925408?publication=0მუხლი 4. ტერმინთა განმარტებები
ბ) ფორტიფიცირებული (გამდიდრებული) ხორბლის ფქვილი – ხორბლის ფქვილი, რომელშიც ცალკე ან კომპლექსურად დამატებით შეტანილია: ცილა, ვიტამინები, მიკრო- და მაკროელემენტები, საკვები ბოჭკოები, პოლიუჯერი ცხიმოვანი მჟავები, ფოსფოლიპიდები, პრობიოტიკები, პრებიოტიკები;
გ) ფორტიფიცირება – პროდუქტის გამდიდრება საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი ფორტიფიკანტ(ებ)ით;
მუხლი 5. ხორბლის ფქვილის ბაზარზე განთავსების პირობები
3. დაშვებულია ბაზარზე განთავსებული ხორბლის ფქვილის ფორტიფიკაცია საქართველოს კანონმდებლობით განსაზღვრული წესით, იმ პირობით, რომ:
ა) ფორტიფიცირებული (გამდიდრებული) ხორბლის ფქვილის ეტიკეტზე პროდუქტის დასახელებასთან ერთად გამოყენებულ იქნეს ტერმინები: „ფორტიფიცირებული“ ან „გამდიდრებული“;
ბ) ეტიკეტზე მითითებულ იქნეს ფორტიფიკანტის დასახელება, რაოდენობა და პროდუქტის სადღეღამისო მოხმარების ნორმა.
გროკსაც ვკითხე და ტრაქტატი მომწერა:
საქართველოში ფქვილის ფორტიფიკაცია (ანუ გამდიდრება ვიტამინებითა და მინერალებით, მაგალითად, რკინითა და ფოლიუმის მჟავით) 2006 წელს დაიწყო, როგორც სპეციალური პროგრამა, რომელსაც Global Alliance for Improved Nutrition (GAIN) აფინანსებდა. ეს იყო 3-წლიანი ინიციატივა და ძირითადად მსხვილ წისქვილებში მიმდინარეობდა, რომლებიც ფქვილის წარმოების დაახლოებით 80%-ს უზრუნველყოფენ. თუმცა, ეს არ იყო სავალდებულო – ფორტიფიკაცია ნებაყოფლობითი იყო.
2015 წელს მიღებული ტექნიკური რეგლამენტი ხორბლის ფქვილზე (დადგენილება №376) უშვებს ფორტიფიკაციას, მაგრამ არ ავალდებულებს მას. იქ ნათქვამია, რომ ფორტიფიცირებული ფქვილი უნდა იყოს სწორად მარკირებული, მაგრამ არავის ავალდებულებს დანამატის გამოყენებას. 2016 წელს პარლამენტი განიხილავდა კანონს სავალდებულო ფორტიფიკაციის შესახებ (იუნისეფის რეკომენდაციით), რომელიც აკრძალავდა არაგამდიდრებული ფქვილის იმპორტს და მოითხოვდა ადგილობრივი წარმოების გამდიდრებას, მაგრამ ეს კანონი არ მიღებულა.
დღესდღეობით (2026 წლის მდგომარეობით), Food Fortification Initiative (FFI) და Global Fortification Data Exchange (GFDx) მონაცემებით, საქართველოში ფქვილის ფორტიფიკაცია კვლავ არ არის სავალდებულო. იგი რჩება ნებაყოფლობითად, და არ არსებობს კანონი, რომელიც 2004 წლიდან (ან შემდეგ) ავალდებულებდა წისქვილებს სპეციალური დანამატის გამოყენებას.
რაც შეეხება კერძო წისქვილების შეზღუდვას: არანაირი დოკუმენტი ან წყარო არ ადასტურებს, რომ კერძო საწარმოებს მუშაობა შეეზღუდათ დანამატის შერევის სპეციალური დანადგარის არქონის გამო. რეგლამენტები ზოგადად მოითხოვს ჰიგიენას, უსაფრთხოებას და მარკირებას, მაგრამ არა სავალდებულო ფორტიფიკაციას. შესაძლოა, ეს ინფორმაცია შერეული იყოს იოდიზებული მარილის სავალდებულო წარმოებასთან – 2005 წლიდან საქართველოში მარილის იოდიზაცია სავალდებულოა (კანონი „იოდის, სხვა მიკროელემენტებისა და ვიტამინების დეფიციტით გამოწვეული დაავადებების პრევენციის შესახებ“), და არაიოდიზებული მარილის იმპორტი/ვაჭრობა აკრძალულია. ამისთვის მწარმოებლებს სჭირდებათ სპეციალური აღჭურვილობა, და მცირე საწარმოებს შესაძლოა პრობლემები შეექმნათ, მაგრამ ეს მარილს ეხება, არა ფქვილს.
თუ სადმე წაიკითხეთ ეს ინფორმაცია, შესაძლოა წელი ან პროდუქტი შერეული იყოს – ფქვილის შემთხვევაში ასეთი ვალდებულება არ არსებობს. თუ გაქვთ დამატებითი დეტალები ან წყარო, შემიძლია უფრო ღრმად გავარკვიო.
))
This post has been edited by griankali on 10 Feb 2026, 20:49
რუსეთი უნდა დაინგრეს.