ვისთან იმეგობრებდი?

ვისთან იმეგობრებდი?

რაღაც ვიდეოს ვეძებდი, თიკა ჯალაღონიას კონტენტი ჩავსქროლე და გამეფიქრა, ამ გოგოსთან ვიმეგობრებდი-მეთქი.
დავწეროთ ხოლმე, ვისთან ვიმეგობრებდით
მგონი საინტერესო იქნება

ახლა დავფიქრდი მაგაზე და ვერავინ გავიხსენე:/
ვისთანაც ვმეგობრობ, ლამის მაგათთვისაც კი აღარ მაქვს დრო.

ვის შეეტენებოდით?
...............................

ფორუმზე 15 წლის წინ გავიცანი ადამიანი, ჩემი უფროსი მეგობარი, ჩემს ცხოვრებაში ერთ-ერთი ყველაზე მნიშვნელოვანი პიროვნება... უბრალოდ ბოლოს აღარ მისმენდა, ზოგადად ადამიანები აღიზიანებდა, შევამჩნიე ეს ჩემს მიმართაც და წყნარად შევეშვი. შეიძლება ოდესმე ისევ შევიყაროთ. იქამდეც ერთხელ დავცილდით და მერე ისევ აღვადგინეთ ურთიერთობა... ასე მგონია, რომ იმით არ დავასრულე მასთან, როგორც ბოლოს ვესაუბრე დამშვიდობების წინ.

წლების წინ აქ ერთი გოგო იყო, მაშინ მეგობრობაზე ვფიქრობდი, ბევრს ვსაუბრობდით ონლაინ. მერე რომ დავფიქრდი, აშკარად მომწონდა შორიდან როგორც ქალი, უბრალოდ მაშინ ძალიან ჩამოუყალიბებელი ტიპი ვიყავი და ურთიერთობისთვის მზად არ ვიყავი. დღესაც პოსტავს ხოლმე ფორუმზე იმავე ნიკით, დაოჯახებულია და შვილიც ჰყავს. არ ვეუბნები ვინ ვარ, გადაკვეთაც აღარ მაქვს საუბრებში... მაგრამ ძალიან ვაფასებ მის გულიანობას, ინტელექტსა და განათლებას...

ერთი ახალგაზრდა კაცი პოსტავს ფორუმზე, ჩემზე უფროსი. აშკარად ძალიან ახლოს არის ჩემთან ღირებულებით, პატივისცემას იწვევს მისი გონიერება, მორალი და ინტელექტი. ვიმეგობრებდი მასთან. მაგრამ არ გამოვა. ზედმეტად სხვადასხვა მიმართულებით ვართ ცხოვრებაში, რომ აქეთ მოუნდეს მეგობრობა.

ვინც სხვადასხვა სფეროში მოღვაწეობენ ქართულ საზოგადოებაში, რამდენიმე ახალგაზრდა ისტორიკოსი მომწონს და გამოვარჩევ ნიკა ხოფერიას, მწარე პოდკასტის ავტორს. ვგრძნობ რომ ძალიან ჩემიანია. და ვიმეგობრებდი მასთან, ჩემი ერთადერთი საყვარელი პოდკასტია ქართულ სივრცეში. ადრე ფორუმელიც იყო, სხვათა შორის.



ზოგადად ადამიანს რომ მოუნდება ვინმესთან მეგობრობა, ასაკთან ერთად ერთი რამ მნიშვნელოვნად იკვეთება: სიყმაწვილეში უფრო სპონტანური დამეგობრება ხდება გამოუცდელობის კვალობაზე, ხშირად უფრო ზედაპირულია რაღაცეები, რაც კარგი მეგობრობა გგონია, იმიტომაც ფილტრავს წლები ბევრ ვინმეს ცხოვრებაში. ასაკის მატებასთან კი ერთად სულ უფრო მეტ ყურადღებას აქცევ რამდენად ახლოს არის ადამიანი შენთან ღირებულებების დონეზე და ეს აყალიბებს მტკიცე კავშირს. თუმცა ერთი რამეც იკვეთება: ყოველთვის არა, მაგრამ ხშირად სოციალური მდგომარეობა, სოციალურ "კიბეზე" დაკავებული პოზიცია სერიოზულად განსაზღვრავს ურთიერთობის ბედს, განსაკუთრებით მომწიფებულ ასაკში, და უფრო მეტად მამაკაცებში.

მხოლოდ ჩვენს დროში რეალურად მცხოვრები ადამიანები შეგვიძლია დავასახელოთ, თუ წინა ეპოქებში მოღვაწე ხალხიც, და ასევე, ლიტერატურული, მითებისა და ფილმის პერსონაჟები?
ცხადია, ვგულისხმობ, რომ ვინმე შეიძლება გულწრფელ აღფრთოვანებას იწვევდეს, თუმცა როგორც ასეთი, მასთან მეგობრობის სურვილი შეიძლება არ გქონდეს.
ანუ, თუ სწორად გავიგე, ეს არ არის მაინცდამაინც ჩვენი სათაყვანებელი გმირების თემა.

s-n-r

სრულიად თავისუფლები ვართ

გიორგი გურჯიევთან.
თავად მიშკინთან, ანუ იდიოტთან.
ბრისენდენთან, მარტინ იდენის მეგობართან.
ირაკლი ჩარკვიანთან.
ირაკლი ჩარკვიანის შვილთან, ნანასთან.
ამ თემის ავტორთან.
მისტერ კიტინგთან, ანუ რობინ უილიამსის პერსონაჟთან, მკვდარი პოეტების საზოგადოებიდან.

სიდნი სუინთან, ემა სთოუნთან, მარგარეტ ქუალთან, ფლორენს ფიუსთან, ჯენიფერ ლოურენსთან, სოფია ვერგარასთან, გალ გადოტთან
* * *
ქარავანი როგორ გამომრჩა :up: და რა თქმა უნდა ქარავანთან

:lol: :lol: :lol: :lol:
* * *
სხვათაშორის, ჩემთვის ყველაზე ახლობელი და საყვარელი ადამიანები ფორუმზე გავიცანი, ზუსტადაც :დ

ბობ მარისთან, 2 ფაქთან და რიანასთან მქონდა მიმოწერა, მეტი ვინ ვინმე მარტოობასთან

Caravan

აეგრე, იშშ !

Caravan
ჩვენ ფორუმამდეც ვიცნობდით ერთმანეთს, ელგუჯას ქორწილში გნახე პირველად

შეილება შენ არ იყავი

მაგრამ ახლა რომ მახსენდება როგორ ჩართეს "ტაშკენტიდან მოქრის ქარავანი"-ს დისკო იმ ქორწილში

შენ პოსტებს რომვხედავ სული ის მახსენდება

და თითქოს იქ მოხდა ჩვენი გაცნობა, შენ ის სიმღერა იყავი და ჩემს სულში ჩაიღვარე, ბოლოს კი ფორუმზე აქ განხორციელდი/განსხეულდი ტაშკენტიდან ჩამოქროლების შემდეგ..

ხომ პარადოქსულია ის რომ იქამდე გიცნობდი და მიცნობდი? შენ ჩემს ქოცურ სულში შემოაღწიე და ჩაიღვარე ანტისხეულებივით, მაგრამ ქოცობა კი ვერ გაანადგურე. ჩვენ ორი უკიდურესობა ერთმანეთს შევერწყით სულიერ ინკუპატორში ანუ იგივე ფორუმზე ჩამოყალიბდა ჩვენი სიყვარული სიმბიოზად და მასზე უკვე ლეგენდები დადის. პარადოქსული სიმბიოზი რომელიც ორი უკიდრესობაა და ერთად იდილიაშია, როგრც ქოცი და ნაცი, ქალი და კაცი, ერეკლე და ნოდარი

ვიდრე შენს არსებობას გავიგებდი უკვე გიცნობდი. კი. და ეს სიყვარულია. ის ზოგადად წესების დამრღვევია, პარადოქსების და სასწაულების დედოფალი, ანდაც დამა

Derek Muller - თან ვიმეგობრებდი, Veritasium - ის დამფუძნებელთან. მისი ვიდეოები საგანმანათლებლოც არის და საოცრად სახალისოც.

ვიმეგობრებდი ერთ მეზობელთან, რომლის ავტომობილსაც კარგად თუ დააკვირდებით, შეამჩნევთ საქართველოსა და უკრაინის დროშებს, ხოლო სალონი უთვალავი სათამაშო ცხოველით აქვს მორთული.
სულ მინდა ხოლმე, ახლოს მივიდე, ჩავიჭყიტო და თითოეული მათგანი კარგად დავათვალიერო.
სასაცილოა, მესმის, მაგრამ მისი მანქანის დანახვაზე გული ყოველთვის იმედით მევსება, ვიჯერებ, რომ ოდესმე რაღაც სასიკეთოდ აქაც შეიცვლება, რახან ჩვენ გვერდით ასეთი ხალხი კიდევ დარჩა.

Steve Buscemi, Mark Ruffalo, Sally Hawkins, Olivia Colman - ცნობილი ადამიანებიდან ამ მსახიობებთან ვიმეგობრებდი.

სამწუხაროდ ძალიან ცოტა წიგნი მაქვს წაკითხული, სამეგობროდ უცებ არავინ მახსენდება. კალციფერთან ვიმეგობრებდი, ძალიან ბუზღუნა და აბეზარია, სამაგიეროდ, მზრუნველი და ერთგული.

უილ ჰანტინგთანაც ვიმეგობრებდი. ვერ ვიტან ვითომ წარმატებულ და უტიფრობამდე გაფხორილ ტიპებს, საკუთარი მიღწევების მონეტიზაციის შესაძლებლობას ხელიდან რომ არ უშვებენ.
რამდენიმე წლის წინ ფრიად პატივცემული ხალხის მიერ ძალიან ნაქებ ერთ ორგანიზაციაში რაღაც კურსი გავიარე. ბოლოს ლამის გული ამერია, ისეთი იმედგაცრუება ვიგემე.
ო, იცით რა, ჩვენ არაკომერციული ორგანიზაცია ვართ! კაი ერთი, ვითომ ქველმოქმედები :D საინტერესოა, ნეტავ რამდენ ადამიანს ასწავლეს უსასყიდლოდ.

:D
Pannialny
შენ რა იცი ერეკლეს და ნოდარის ამბები? აბა, გამოტყდი!

თემას რაც შეეხება, მკვდრებიდან - ნიკოლა ტესლასთან და ვახტანგ ჭაბუკიანთან ვიმეგობრებდი.

ფორუმელებიდან - ვისთანაც მინდოდა, იმათთან ვიმეგობრე/ვმეგობრობ.

მეგობრობა მთავრდება მე-9 კლასის მერე. მერე არის ინტერესები და ა,შ. :babu: