სიმკაცრე თუ ლმობიერება ქვეყნის მართვისას

ვთქვათ არის ხალხის ჯგუფი რომელიც ქვეყანას განვითარებაში ხელს უშლის და პრობლემებს უქმნის, როგორ უნდა მოიქცეს მთავრობა. არის 2 ვარიანტი, ან უნდა გააჩუმოს და წაართვას გამოხატვის თავისუფლება, ან თავის ნებაზე უნდა მიუშვას და დააცადოს ქვეყნისთვის ზიანის მიყენება. 1-ს მივყავართ რეჟიმამდე სადაც ხალხი შიშში ცხოვრობს და ხმას ვერ იღებს, მეორეს ლიბერ სიმახინჯენდე სადაც ყველაფერი მოსულა.

სამართლიანი სიმკაცრე. არის 2 სახის სიმკაცრე:
1) სიმკაცრე რომელიც ქვეყნის კეთილდღეობისკენ არის მიმართული
2) მეორე სიმკაცრე რომელიც საკუთარი დილიხორის გამო ხდება
დავით აღმაშენებელი ქვეყნისთვის კლავდა ,რუის-ურბნისის კრების დროს გგონიათ ყველა მღვდელი ჩავიდოდა დანიშნულების ადგილზე? ზოგი დარწმუნებული ვარ გზაში გაქრებოდა
გიორგი ბრწყინვალემ რომ თავადებს თავი მოაჭრა ვინმემ თქვა რომ პროჭულად მოიქცა?

ხოლო მეორეს მხრივ გვყავს ლაშა-გიორგი რომელმაც თავისი დილიხორისთვის ქალი წაართვა კაცს
გამსახურდიას რომ იოსელიანი,კიტოვანი და სიგუე გაეგორებინა იქნებოდა თუ არა კარგი? ჩემი აზრით კი

This post has been edited by Zeref on 27 Jul 2026, 02:00

Zeref

მაგიტომ არ უნდა გყავდეს მმართველად შეუსაბამო პროფესიის და სქილების ადამიანი. საქართველო რომ უყვარდა ფაქტია მარა მენეჯმენტში და დიპლომატიაში ვერ გაქაჩა.

მის თანამედროვეებს ალბათ სძულდა ბევრს. ბარეორს ეშინოდა და ვერაფერს უბედავდნენ.
იმენა რკინისღვერებიანი კაცი იყო, ამდენი ხალხი წაიყვანა და უკან წასასვლელი გზები გადაუკეტა, სახლში ცოცხლად წასულები არ გნახოთ თქვე ჩემისებოო.

ნათელში იყოს!

This post has been edited by ჩოჩი on 27 Jul 2026, 10:40

სიმკაცრე სიმკაცრე არა არა ლმობიერება ლმობიერება :yes: