ჰა აბა დაწერეთ ვინ როგორ ცემეთ/გცემათ.

მოდი ამ თემაში დავწეროთ, ჩვენი ჩხუბის ისტორიები მოყევით დეტალურად და საინტერესოდ. არც მე ვიქნები გამონაკლისი, მივდივარ სახლის მიმავალ გზაზე, უფროსწორად მივრბივარ ოღონდ რატომ არ ვიცი არც მეჩქარება და არაფერი უბრალოდ მისწორდება სირბილი, და იქვე შავებში გამოწყობილი ბიჭები დგანან თუ ნახევრად ზიან, მოკლედ ისეთ პოზაში არიან ვერ გაიგებ, ხოდა რომ გავირბინე შემომძახეს, რა კარგად დაძუნძულებო. მე გავბრაზდი და ცოტა შემეშინდა ანუ შიშმა ბრაზი გაანეიტრალა და გავძახე კარგად კი არა ძალიან კარგად მეთქი, არა მე სიტყვა პასუხში ძააან. ხოდა ცოტა რომ წავედი კიდე უკვე მივდიოდი დამაკომპლექსეს რაღას ვირბენდი. ეს *** ესაო. შევტრიალდი და სწრაფი ნაბიჯით მივედი ალბათ ჩემზე 1-2 წლით დიდები იყვნენ.
- გაუმარჯოს ბრატცი - უცბათ მეც გავშავდი
- ზდაროვა
- რომ მივდიოდი გავიგე რომ *** თქვი და მე მითხარი? აი ასე მოკლედ და კონკრეტულად ვკითხე. სამივეზე მაღალი ვიყავი უკვე მუშტი შევკარი, მაგრამ იმედი მქონდა რომ არას იტყოდა და წავიდოდი სახლში მაგრამ ვინ მაცადა იმ გამო***ებულმა კიო მითხრა, ალბათ ერთი 10 წამი გაუნძრევლად ვიდექი და მეუბნება მერეო და მეთქი ამის დედაც მეთქი გავაქანე მარჯვენა hook უკვე აფექტურ მდგომარეობაში ვარ და ვიგინები სასტიკად ყველას და ყველაფერს ვაგინებ რომ დავარტყი ლამის გავთიშე ფეხზე იდგა და ბარბაცებდა ცოტა გონზე რომ მოვედი აღმოჩნდა რომ კედელს ვარტყმევინებდი თავს და თან ვაგინებდი ის ორი კი იდგა შეშინებული და გაკვირებულები მერე ვიღაც ბაბუ გაეძრო და გაანებეო მეც დავემორჩილე, ოღონდ რატომ არ ვიცი ამან კი მლეწა სახეში მაგრამ თითქმის ვერ ვიგრძენი და წავედი სახლში ძუნძულით. ოღონდ ძალიან მაგარ ხასიათზე ვიყავი ფაქტიურად სიცოცხლე მიხაროდა, იმდენი ადრენალინი მივიღე რომ გული რომ ამოგეღოთ მაინც ვირბენდი ზაზუნასავით. მეტაფორამ ჩემი დედამო******ო

მე ალბათ ერთი 10-10 ზე მაქ გალახული ანუ მოგებული და წაგებული

ცემით კი სკოლაში გვირტყავდნენ ა კლასი გ კლასს ყველას გვერეოდნენ სადაც დაგვიჭერდნენ იქ გვეშარებოდნენ

მერე სტრელკა იყო ხოლმე ასე ვეძახდით და იმათ ემატებოდნენ კიდე სხვა კლასი და გვილაწუნებდნენ კარგად

მე კი ვულაწუნებდი ვინც ძაან გამაბრაზებდა ისე არ ვარ შარიანი

სამსახურშI უფროს მოვცხე ისე კაათ რო

მტყუნის დედაო რაღაცას მიმტკიცებდა და რა მეთქი?

და თვითონ წამოვიდა შეტევაზე კედელზე მიმაჯახა მარა თავი როგორც კი აწია ზევით 1 2 და მესამეზე დავაგდე უკვე

გამომაგდეს სამსახურიდან

ეჰ ახლა ვზივარ მას მერე უმუშევარი და ვწერ ამდენ სირობას

არასოდეს არავის ვუცემივარ, თუ არ ჩავთლით ხუმრობით ჭიდაობებს და პაროლობანას. გახსოვთ ეგ თამაში? ერთხელ ყური მომტეხეს.

სამაგიეროდ მე ვცემე ჩემი ძმის ძმაკაცი. დივანზე ვიყავი წამოწოლილი და გრენდაიზერს ვუყურებდი გამწარებული.ის იატაკზე ეგდო უდარდელად და არ მაცდიდა ყურებას, ხმამაღალი და ფილოსოფოსა საუბრები ახასიათებს და ტრაქტორივით სიცილი. ხოდა 2ჯერ ვთხოვე გაჩუმდითქო, არ და არ გაჩუმდა. ავიღე და ქორივით წამოვუფრინდი, თმებში ვწვდი და მაგრად გავჩეჩე, შემდეგ ქოში ავიღე და თავში ვუკაკუნე.ის კიდევ ტრაქტორივით რახრახებდა და დამცინოდა მცემ თუ მასაჟს მიკეთებო.გავწმარდი, ავაგდე ფეხზე და გარდირობში შევტენე, მსუქანა ბავშვი იყო, ძლივს შევკუჭე, გამოვუკეტე კარი... ის ხტუნაობდა და იქედანაც მეღადავებოდა.ამ ამბაშვი ჩემი ძმაც ჩაერია,ხოდა იმასაც ვტაცე ხელი და ძმაკაცთან შევაგდე, იმდენი იხვანცალეს გარდერობში, გატეხეს და საკიდებიც ძირს დაცვივდა...
ეს გმირობა რომ ჩავიდინე 13 წლის ვიყავი ან უფრო პატარა, ისინი 7-8 წლის სადღაც...


ეზოშიც გავჩეჩე ვიღაც გრძელთმიანი გოგო,მე მოკლე თმა მქონდა,მას გრძელი, შემშურდა, მივეპარე უკნიდან და მაჯაზე დავიხვიე თმით.
ეს დაინახა ჩემმა მეგობარმა, გავარდა დედაშენს უნდა ვუთხრაო, ხოდა გავეკიდე, დავიჭირე და ძააან მწარედ ვითრიე კიკინებით ეგ ლიფსიტა ეგა, ამ დროს 7წლამდე ვიყავი ალბათ და გაზაფხულის საღამო იყო.

სვანეთში ფეხბურთის თამაშის დროს ფეხი წამომიდო ერთმა ბიჭმა და ეგეც დავამუშავე,წამოვხტი გადატყავებული მუხლით,გავეკიდე,დავიტნიე,წავაქციე და თმები დავაცალე, მგონი ცხვირი ან ყური დავუტრიალე. ალბათ 12 წლის ვიყავი....

ბოლოს ჯაჭვით ვცემე ჩემი ძმა ჩემს მიმართ მოწიწების და შიშის გაქრობისთვის... გამითავხედდა და როგორც უფროს და მის ბატონ-პატრონ დას ეგრე აღარ მექცეოდა, ამის გამო დავსაჯე.
...და მამაჩემმა სტრელკა დამინიშნა,ცეკვაზე მაგას დავყავდი,იმ დღეს გამაცდენინა, სადღაც განაპირას გააჩერა,ერთი საათი ლექციები მიტარა,რომ ვერაფრით გაჩუმდა ძალით დავიწყე ტირილი და როგორც იყო შევეცოდე და წავედით სახლში. ამ დროს 14 წლის ვიყავი.

კიდევ ბევრი მახსენდება, თუმცა 16 წლის ასაკში შემიყვარდა და აღარ მეცალა სხვისთვის, მიამიტი ცხვარივით დაზომბებული დავდიოდი 24 სთ.


პ.ს. ახლა დავფიქრდი და თურმე მყავრებია ცემა-ტყეპა ბავშვობაში, არადა დარწმუნებული ვიყავი არ მიყვარდა...

ცხოვრებაში ხელი არ მომხვედრია

მეზარება ეხლა ჩამოწერა და საერთოდ ერთერთი ყველაზე მხდალი, პაციფისტი და ძალადობისმოძულე ადამიანი ვარ, მაგრამ ბოლო თხუთმეტი წლის განმავლობაში ჩემმა ცხვირმაც შეიცვალა ფორმა ბათქაბუთქისგან და იქითაც გაიბზარა რამდენიმე ძვალი

თუმცა ფხიზელ მდგომარეობაში ეს თითქმის არასდროს მომხდარა

ერთხელ ნახალოვკაში გამიყლისძირეს სერიოზულად

სტუდენტობის მერე ერთადერთხელ ვიჩხუბე (არც ისე დიდი ხნის წინ), ისიც 10 კაცი ჩახტა გასაშველებლად და ვერ გავმუტლე როგორც საჭიროა. თან წარმოუდგენელი ###ობა გავაკეთე და პირველი დავარტყმევინე (ნუ რასაც ქვია ვაცალე სანამ დამარტყავდა) პირდაპირ სიფათში. დიდი ვირი კი იყო მარა ვერ გამთიშა. გამთიშა კიარა მაგრად გავგიჟდი, აი იმენა დავბრიდავდი გამშველებელი რო არავინ ყოფილიყო. არ ველოდი რო ხელს აწევდა და ნუ დაჯმა უკვე დედისმოკითხვაში რო გადავზარდე მერე მოიქნია ხელი და პირველი კაი ჩასმული დარტყმა გავატარე, მემჩნეოდა ფინგალი. მერე რამდენადაც მივწვდი კი ვაყლისთავე მაგრამ ერთი 5 კაცი მეხვეოდა ტანზე და ვერ ვიჩხუბე როგორც მინდოდა. ცოტა ზამასკაში დავრჩი, ფეხზე რო დავტოვე. დედა#####ული ნაძაღლარი ტიპია და ნუ ამ ეტაპზე ესკალაცია აღარ მინდოდა, არ მინახავს იმის შემდეგ. მერე (რაღაც გარემოებები რო შეიცვლება) არ გამოვრიცხავ "შემთხვევით შევხვდე" სადმე მოფარებულში, ერთი ერთზე ოღონდ ამჯერად. საინტერესო ისაა რო ყველა ვინც იყო გამშველებელი მაგის სასტავი იყო და არავინ არ გაბედა ხელი აეწიათ, ჯერ ერთი იცოდნენ რო 100 პროცენტი მართალი ვიყავი და მეორეც იცოდნენ რო მოეკითხებოდათ.

მანამდე ბოლო სტუდენტობის დროს ვიჩხუბე, სანამ ვარჯიშს დავიწყებდი მანამდე. სადღაც ნანგრევებში გავედით ერთი ერთზე, აი ირგვლივ რო კაციშვილის ჭაჭანება არაა. მახსოვს იმდენი ვურტყით/ვახოხიალეთ ერთმანეთი სანამ პროსტა არ მოგვბეზრდა. მერე თქვეს სასტავმა მაგარი ნაპიზდი იყოო, სახე ახეული ქონდაო. მე კიდე სალხში რომ მივედი ნუ იმდენად არ მეტყობოდა რომ არავის შეუმჩნევია. იმის თქმა მინდა რომ ჩხუბის დროს ნაცემი იმდენად არ ემჩნევა კაცს, რამდენადაც მერე (სივდება), თან აფექტის მდგომარეობაში ნუ ვერ ამჩნევ. მასე იყო ერთხელ სკოლის პერიოდში ერთი ### ვცემე საკაიფოდ, დავდე რასაც ქვია. მაგრამ იმდენად ნაცემი არ ეტყობოდა იმ მომენტში, ნუ ან მე არ შემეძლო იმ მომენტში (აფექტში) შემჩნევა. მერე ვნახე მეორე დღეს და სახე იმენა არ უჩანდა ტიპს, ვერ იცნობდა პატრონი. მაშინ მახსოვს რომ ეგ "ფენომენი" მაგრად გამიკვირდა.

აქეთაც ვცემილვარ (სკოლის პერიოდზე მაქვს საუბარი) საკაიფოდ. ერთხელ ერთი 15 კაცი იყო 10 კვადრატულ მეტრიან ოთახში და ნუ პრიჩინაზე იყვნენ და ან სასტიკი ზადნი უნდა მიმეცა ან წასული იყო ჩემი საქმე. ხოდა მეც ერთი თქვენი სუყველასი დედები მეთქი ვთქვი გამოთქმით. მერე ერთი 5 წამიანი პაუზა და 60 კიდური მირტყავდა პროსტა კუთხეში ვიყავი და ერთდროულად ბევრი ვერ მწვდებოდა თან გამეტება არ იყო (მაინც რო ბოლოს შეგარიგებენ ბაზარი) და ნუ მეტნაკლებად ნორმალურად გადავრჩი.

ჩხუბის დროს "დუხით" ბევრ რამეს წყვეტ, ხშირად უფრო მეტს ვიდრე ხელ-ფეხით. 90% ადამიანის ბუნებაა რომ უცნობის მოწინააღმდეგის ეშინია ქვეცნობიერად, იმდენად რამდენადაც ეს მოწინააღმდეგე არის გორლაზე. ძაღლის ბუნებაც ეგეთია, ვერაფრით გაბედავს გიკბინოს, თუ არ დაანახებ რომ გეშინია. რამდენი "ბლატნოი" ### გამიწევია მასე

კიდე კიდე მაგრად მევასება ასეთი ამბების წაკითხვა თან ცოტა დაწვრილებით.
GentlеGirl

აღფრთოვანებული ვარ.

პირველად 12 ვიყავი (ამ ასაკში ყველაზე ბევრი მომხვდა) რო მცემეს მაგრასდ. ცხვირი მაგიტომაც მაქ მონგრეული.
შუალედები არ მახსოვს. ბევრჯერ.
ბოლოს 2 თვის წინ ვიცემე.

და 2 დღის წინ გამტყიპეს პროსტა.

აი ეს რო ვინმემ მაკადროს ავაორთქლებ.

ლიფსიტა LOL

This post has been edited by white__widow on 18 Nov 2014, 17:03

aristotele999

ჩხუბის ისტორიები რომ არ იყოს რაღაცას ვიფიქრებდი... ნწ ნწ ეს ფიქრები...

მეტი არ მახსენდება, უბრალოდ ის კიკინებიანი დაქალი 3-4 ჯერ მყავს კიდევ გაწეწილი, სულ მაგას უნდოდა მასწავლებელი რომ ყოფილიყო და მე თავისი მოსწავლე, თან პრანჭია და მეტიჩარა იყო,რასაც ვერ ვიტანდი და ამის გამო მოგვიოდდა უთანხმოება.
წვრილი და წრიპინა ხმა ქონდა და ამაზე უფრო წვრილი აღნაგობა.
დღემდე ვმეგობრობ კი არადა ჩემი უსაყვარლესი ადამიანები არიან ეგ და თავისი შვილი. ვაფრენ ჩემს ღაბაბიან ბეღურაზე. ეგეთია ზუსტად, რომ გაიზრდება მოვუყვები დედამისს როგრო ვაჩმორებდი მთელი ბავშვობა <3

გამეცინა ზემოთ დაწერილ ისტორიებზე. მიყვარს ახტაჯანა ბავშვები.


ერთხელ ძალიან გამაბრაზა და დავერიე, მაგრამ გაგვაშველეს სხვა დროს მუდო ბავშვი ვიყავი.

მე არ მცემდნენ

ეგრევე მკლავდნენ

» სპოილერის ნახვისთვის დააწკაპუნეთ აქ «

ვინმემ მტყნავდნენ არ წაიკითხოთ

ერთხელ ერთმა წაკლა გოგომ მომიგზავნა ორი ტიპი, თავის შეყვარებული და იმ თავის შეყვარებულის ძმაკაცი. ნუ აწუხებო ამ გოგოს ტიპებმა.არადა ერთხელ ვაგინე მარტო ამ გოგოს და იმის მერე აღარ შემიწუხებია. დამიწყეს კაჩავი .მარტო ვიყავი და მჩაგრავდნენ ტიპები. თან ორივე ჩემზე მაღალი იყო . შეყვარებულის ძმაკაცი უფრო მძიმე წონისაც დაჟე. ხოდა ტიპებმა მიმაკაჩავეს და კაროჩე აღარ დაგინახოთ ხმა გასცეო ამ გოგოსო .
თავი მაგარ დაჯმულად ვიგრძენი რა . ხოდა იმ გოგოს შეყვარებულს მოულოდნელად ვხიე ყბაში . მომენტალურად გაითიშა და ძირს დაეზღერთა სახე მოქცეული. შეყვარებულის ძმაკაცსაც ეგრევე დავაყარე და იმან ერთი ორი მიპასუხა , მარა მერე დავიტანე და ხელები აიფარა- ნუ მირტყავ კაი ბიჭი ვარო .შევაყოვნე ხელების ქნევა , დრო იხელთა და გაიქცა ... თქვენ მოგიდღნავთ დედებს მეთქი მივაძახე და წამოვედი . იმ გოგოს შეყვარებული ისევ გათიშული ეგდო . ეს გოგო კიდევ შორიახლო იდგა, ხოდა მოლოდინში ჩაეჯვა, ეგონა რომ დამაჩმორებდნენ.

This post has been edited by Charles_Manson on 18 Nov 2014, 17:20

კოაგულაცია

This post has been edited by trank on 18 Nov 2014, 17:20