დავპოსტავ მოკლედ

აი მამაპაპური გართობა როგორია ჩატიკოს თვალში

მამაპაპური აშვება და გართობა უფრო რიტუალია, ვიდრე უბრალოდ დროის ტარება — წესრიგი, რომელსაც თავისი გემო და ზომა აქვს.
მოკლედ რომ ვთქვათ:

დასაწყისი – მაგიდა იშლება, მაგრამ არა სპონტანურად. ვინმე უხუცესი ან ყველაზე პატივსაცემი კაცი იწყებს, სადღეგრძელო არა ხმამაღალი, არამედ აზრიანი უნდა იყოს.

სუფრა – ღვინო იმდენად სუფთად უნდა მიირთვათ, რამდენადაც სიტყვა სუფრაზე სუფთად უნდა ისმოდეს. სასმელი არ არის მთავარი — ხალხის ხასიათი და ქცევის წონა აყალიბებს ტონს.

გართობა – სიმღერა, ამბავი, ხუმრობა. იმიტო არა, რომ ვიღაცას უნდა გაეცინოს, არამედ იმიტომ, რომ სუფრას სული ჰქონდეს. მუსიკა ხშირად ცოცხალია, ხმოვანი, დამწკრივებული ხმები ან თუნდაც იმპროვიზაცია.

შეკავება – მამაპაპური გართობა არასდროს გადადის უზომობაში. ტონი მკვეთრად იცვლება, როცა ვინმე სცდება საზღვარს — კაცად ყოფნის წესი სწორედ ზომაში ჩანს.

დასასრული – ბოლოს ისევ წყნარი ხმით ტოვებენ მაგიდას. “გადმომლოცავს” ამბობენ და ისე მიდიან, თითქოს ერთი პატარა ომიდან მშვიდად დაბრუნდნენ.


ამ ყველაფერში მთავარი არა სასმელია, არამედ ურთიერთპატივისცემა და ღირსების შენარჩუნება სუფრაზე.



* * *


* * *