ტუალეტის ქაღალდის მარაგი

> მოდით, ვაღიაროთ: ყველა ვყოფილვართ ამ დრამაში.
> შედიხარ ტუალეტში მოსასაქმებლად , ხედავ ტვალეტის ქაღალდის რულონს, რომელიც ნახევარზე ნაკლებია. გეზარება შეტანა და ფიქრობ: "ესეც მეყოფა!"
> და რა თქმა უნდა, არასდროს არ კმარა. კულმინაციის დროს გრჩება ხელში დამთავრებული ღერო და იწყება მოუხერხებელი ცეკვა ახალი რულონის მოსატანად.
> მორალი: ტრაკისთვის მარაგები წინასწარ უნდა შეიქმნას!
>კითხვა: თქვენც ასე აგებთ ფსონს ბედისწერაზე? რა იყო თქვენი ყველაზე "მძიმე" მომენტი, როცა რულონი გაქრა?

andro-andro22
თემები აღარ გახსნა ხოლმე თხოვნაა

მაგარ გეი თემებს ხსნით ხოლმე შენდა ისა

სიტყვა ჩამოღამდას სიტყვა ჩამოგვეჯვათი ჩავანაცვლებ თუ პრეზიდენტად ამირჩევთ

ერთხელ შუაგულ საბურთალოსე ვარ და უახლოეს ბენზინგასამართსადგურამდე ძლივს მივასწარი, რულონს ვინ ჩივის საპირფარეშო დაკეტილი დამხვდა, შემდეგი სადგური 1,6 კმ-ში მეგულებოდა, ჯერ ტაქსის გამოძახება ვიფიქრე, მაგრამ ისე ვარ რა დაჯდომა, ერთ ადგილზე ვერ ვჩერდები, ფეხით გავემართე, გზაში ყველაფერს კადრებად ვხედავდი, მომენტებში ხმა წყდებოდა, როგორ მივახწიე არ ვიცი, მაშინ დავრწმუნდი რომ ადამიანის შესაძლებლობებს საზღვარი არ აქვს

სალაპარაკოდაც არ ღირს

მოჯმა კაცობრიობისთვის სერიოზული ბარიერია
ჯვამ - ვერასდროს იქნები სრულყოფილი

პადჟიგაწელი

მოგიკვტი შენ. მაგაზე მურტალი რამე თუ არსებობდეს...

მოფსმის შეკავებაც რთულია მარა ცოტახანს გადავადება ხერხდება. წელი/თირკმელის ზონა უნდა გქონდეს თბილად, რამე უნდა შემოიჭირო, მინიმუმ მაიკა ჩაიტმასნო შარვალში. მერე ნერვულ რეცეპტორებს თუ გააღვიძებს ტვინი ფიქრობს რომ ნძრევას აპირებ და დროებით ავიწყდება მოფსმა.
თუ მაღალი წნევითაა არაფერი შველის, შეიძლება წერილიც წაიღო თუ არ დაცლი ბაკს.

ისე, ფეხზე სადგომი ტაქსებიც უნდა ჩითავდნენ ქალაქში…

აგერ კაცს სასჭირდა და არ იყო.



ქაღალდის გათავება მაგარი მთხლეობაა )))
ახლომახლო რომ ეძებ ქაღალდის ნივთებს და ანადგურებ ლიჟბი სულ პატარა ქაღალდუკა გამოგლიჯო საიდანმე ნივთს ვინ დაეძებს ))

უსინდისო ვიყო ჩემი თვალით მაქვს ნანახი , ბაინდერის ყდა იყო ორად გადაკეცილი და გადაკეცვის ადგილი იყო ამოსმული )))
ვიღაცას როგორ გაუჭირდა ალბათ ….

This post has been edited by wolf-larsen on 14 Dec 2025, 08:16